วันอังคารที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

กสทช.แค่ยื้อเวลา อนาคตทีวีดิจิตอล

“ทีวีดิจิตอล” ...ใต้ฟ้าเมืองไทยยังไม่บูมเจิดจรัส

ก็เพราะยังมีหลายปมปัญหา ไล่เรียงด้านเทคนิคก็เรื่องการขยายโครงข่ายทวนสัญญาณ หรือแม้กระทั่งการแจกคูปองไปแลกอุปกรณ์รับสัญญาณที่ยังมีข่าวรั่วไหล ไม่สามารถแจกจ่ายได้ทั่วถึงตรงเป้า

ประสงค์ เลิศรัตนวิสุทธิ์ ผู้อำนวยการสถาบันอิศรา บอกว่า ข้อผิดพลาดการดำเนินการของ กสทช. เป็นเรื่องหนึ่ง คนจำนวนไม่น้อยอาจจะคาดหวัง เมื่อเมืองไทยเกิดทีวีดิจิตอลขึ้นมาคนจะบูมพากันดู...ความรู้สึกนี้อาจเป็นความรู้สึกของคนในเมืองเท่านั้น

หากแต่ในต่างจังหวัด คงไม่ง่ายนักที่จะให้รู้ว่า “ทีวีดิจิตอล” คืออะไร บางคนอาจจะยังแยกไม่ออกด้วยซ้ำไปว่าต่างกับ “ทีวีอนาล็อก” ตรงไหน

ทีวีดิจิตอล...เหมือนกับอินเตอร์เน็ตที่รู้สึกว่าเหมือนแพร่กระจายเยอะแยะไปหมด ทุกคนทั่วประเทศมีโอกาสเข้าถึง แต่ถ้าไปดูกันจริงๆ...อาจเป็นส่วนหนึ่งหรือแค่ครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งประเทศ

“จำนวนผู้ใช้ เชื่อได้ว่าจะกระจุกตัวในเขตเมือง แต่ในชนบทแม้ว่าจะมีโทรศัพท์ที่ใช้งานอินเตอร์เน็ตได้ แต่ผู้ใช้อาจจะมีปัญหาใช้งาน ที่ไม่ได้ใช้งานมากไปกว่าการติดต่อสื่อสาร ไม่ได้ใช้งานข้อมูลต่างๆในอินเตอร์เน็ต”

ไม่แน่ว่า วันนี้...อาจมีคนไทย 60-70 เปอร์เซ็นต์ยังเข้าไม่ถึงอินเตอร์เน็ตด้วยซ้ำไป

ตัวเลขข้างต้นไม่รู้ว่าเชื่อถือได้มากน้อย แต่เป็นตัวอย่างสะท้อนถึงความนิยม การรับชมทีวีดิจิตอลในวันนี้ เพราะทีวีรุ่นใหม่ จอแบนเรียบ เอาแค่ธรรมดาๆไม่ต้องความละเอียดสูง...มีขายในท้องตลาดมานานแล้ว แต่ในต่างจังหวัด ชนบทคงต้องถามกันว่า ทีวีรุ่นใหม่ๆเหล่านี้จะมีกี่ครัวเรือน

ไม่เคยมีใครสำรวจ ยังไม่เคยเห็นตัวเลข ที่แน่ๆครัวเรือนไม่น้อย ยังมีทีวีแบบตู้ปลา จอแก้ว...เครื่องใหญ่ยักษ์น้ำหนักมากแบบแบกไปโรงรับจำนำเขาก็ไม่รับอยู่อีกมากทีเดียว

“ขนาดบางโรงแรม ก็ยังใช้ทีวีแบบตู้ปลาอยู่ ยิ่งในมุมผู้รับชม ...ทีวีมีอะไรก็ดู ดูได้หมด ไม่ได้สนใจว่าจะเป็นทีวีดิจิตอลหรือไม่”

ประเด็นต่อมาที่สำคัญ “ทีวีดิจิตอล” จะอยู่รอดหรือไม่รอด พุ่งเป้าจับตาไปที่ “ก้อนเค้ก...โฆษณา” ตัวเลขเอซีนีลเส็นฯ ทั้งระบบเคาะอยู่ที่ 80,000-100,000 ล้านบาทต่อปี

ตัวเลขจริงอาจจะไม่ถึง เพราะการเก็บไม่ได้นับเงินจริงๆแต่ดูจำนวนชิ้น ไม่ได้ดูว่าบางชิ้นมีส่วนลด หรือฟรี...เอาง่ายๆ ถ้าเม็ดเงินก้อนนี้เกินจริงหรือเท่าๆนี้ เดิมทีเรามีทีวี 6 ช่อง ดึงเค้กก้อนนี้ไป 60 เปอร์เซ็นต์ ก็ตกราวๆ 48,000-60,000 ล้านบาท เฉลี่ยต่อช่องก็เกือบๆช่องละ 10,000 ล้านบาท

ความเป็นจริงไปดูได้...ยังไงก็ได้ไม่ถึง เงินรายได้แต่ละช่อง เมื่อมีทีวีดิจิตอลผุดขึ้นมาใหม่อีก 24 ช่อง...เค้กก้อนเดิม ตัวหารมากขึ้นจะเหลือช่องละเท่าไหร่

ช่องใหญ่เจ้าเดิม...ส่วนแบ่งมากกว่าอยู่แล้วก็ยิ่งต้องได้มากขึ้น ช่องน้องใหม่ ยิบย่อยก็ลดหลั่นกันลงไป เมื่อถามถึงอนาคต “ทีวีดิจิตอล”...จะเหลือรอดสักกี่ช่อง ก็ต้องบอกว่าขึ้นอยู่กับสายป่านกับระยะเวลาการคืนทุน

“ไม่อาจบอกจำนวนช่องที่อยู่รอดได้ แต่ต้องมีล้มหายตายจากไปแน่...ใบอนุญาตคงเปลี่ยนมือขายต่อไม่ได้ แต่อาจมีกรณีเปลี่ยนผู้ถือหุ้น หาผู้ร่วมทุนใหม่จะต้องเกิดขึ้นภายในปี...สองปีนี้”

คำถามมีอีกว่า กสทช. ในฐานะผู้กำกับดูแล ผู้ให้ประมูล จะช่วยอะไรได้...กี่มากน้อย?

“ช่วย...ต่อลมหายใจได้นิดหน่อย” ประสงค์ ว่า “...เช่น ถ้าเกิดไปไม่รอดจริงๆทั้งระบบ ก็อาจจะมีกรณียืดระยะเวลาจ่ายค่าธรรมเนียมออกไป เงินประมูล...เข้าใจว่ายังจ่ายกันไม่หมด ก็อาจทยอยผ่อน ยืดระยะเวลาออกไป แน่นอนว่าช่องไหนที่สายป่านไม่ยาวก็คงแบกรับภาระไม่ไหว”

ทุกวันนี้ทีวีดิจิตอลแต่ละช่องก็มีรายจ่ายเดือนละหลายสิบล้าน ถ้าเฉือนก้อนเค้กมาไม่ได้เพียงพอก็คงไม่มีทางหารายได้เข้ามาหล่อเลี้ยง ผลที่ตามมาอีกก็คือคุณภาพรายการทำออกมาแย่ ไม่ดี ผลิตก็ไม่ไหว หันไปซื้อ...ก็เป็นรายการขยะ โฆษณาที่จะเข้ามา...ก็เป็นโฆษณาขยะ

“เอาราคาถูกเข้าว่า ขอทำทุกวิถีทางเพื่อจะได้เงินมาหล่อเลี้ยง ...ท้ายที่สุด ผลกระทบก็จะตกกับผู้ชม ซึ่งผู้ชมวันนี้ก็มีทางเลือกมากมายมหาศาล”

เคเบิลทีวี ทีวีดาวเทียม ช่องทีวีใต้ดิน บนดิน...คุมไม่ทั่วถึง ประสงค์ มองว่า กสทช.ทำหน้าที่กำกับดูแลเป็นเรื่องหนึ่ง แต่คนไทยมักฝากความหวังกับภาครัฐให้ดูแล แต่จริงๆคนที่จะดูแลสื่อช่องต่างๆ หรือสื่อต่างๆ ก็คือ “ผู้บริโภค”

ถ้าขายสิ่งผิดกฎหมาย เป็นพิษ ผู้บริโภคต้องไม่ดู...เมื่อไม่ดูก็เจ๊ง อยู่ไม่ได้ ถัดมา...ถ้าสื่อทำถึงขั้นผิดกฎหมาย กระทบสิทธิเด็ก หรืออะไรก็ตามแต่ อาจจะมีกลุ่มประชาชนร้องทุกข์ กล่าวโทษ มีการดำเนินคดีตามกฎหมาย เมื่อถึงวันที่คนดู...ผู้บริโภคตื่นตัวได้ขนาดนั้น สื่อ...ช่องนั้นๆก็จะอยู่ไม่รอด

“คนไทยไม่เป็นอย่างนั้น ด่าไป ดูไป...แกล้งดูไป ด่าไป ก็ไม่เกิดประโยชน์ กลับกันถ้าตื่นตัว มีกระแสเรียกร้องผ่านมูลนิธิฯ องค์กรคุ้มครองผู้บริโภคที่เป็นอิสระ ส่งเสริมให้กลไกเหล่านี้เกิดขึ้นมา ก็จะเข้ามาช่วยจัดการปัญหานี้ได้”

วันเสาร์ที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2558 เวลา 09.00-12.00 น. หลักสูตร ผู้บริหารการสื่อสารมวลชนระดับกลาง (บสก.) รุ่นที่ 5 จัดสัมมนาสาธารณะหัวข้อ “อนาคต กสทช. กับก้าวต่อไป ทีวีดิจิตอล” ณ ห้องประชุมศาสตราจารย์สังเวียนอินทรวิชัย ชั้น 3 อาคารตลาดหลักทรัพย์ฯ

งานนี้เป็นอีกงานที่น่าสนใจ ห้ามพลาด...วิทยากรแต่ละท่านที่มาให้ความรู้ ไม่ได้พูดถึงทีวีดิจิตอลเท่านั้น หากแต่วันนี้ยังมีกฎหมายหลายฉบับที่จะคลอดออกมาเพื่อรองรับทีวีดิจิตอล ดิสทัต โหตระกิตย์ เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา จะเป็นหนึ่งในวิทยากรที่จะมาให้ความกระจ่าง

ที่พลาดไม่ได้ก็คือ ฐากร ตัณฑสิทธิ์ เลขาธิการคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) ที่ถือเป็นเจ้าภาพหลัก

นอกจากนี้ยังมีมุมมองจากฟากฝั่งรัฐบาล ม.ล.ปนัดดา ดิศกุล รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีและปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ร่วมปาฐกถาพิเศษ หัวข้อ “โทรทัศน์ไทย ในอนาคต”

แม้แต่เรื่อง “เม็ดเงินโฆษณา” ที่เกริ่นไปแล้ว วรรณี รัตนพล นายกสมาคมมีเดีย เอเยนซี่ และธุรกิจสื่อแห่งประเทศไทย ก็จะมาร่วมสะท้อนการไหลของเม็ดเงินโฆษณาได้อย่างน่าสนใจ

“กิจการโทรทัศน์”...ถือเป็นกิจการที่มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจและสังคมโดยรวม เนื่องจากเป็นสื่อที่มีอิทธิพลต่อประชาชนในหลายด้าน อาทิ ความคิด ความเชื่อ พฤติกรรม การใช้ชีวิต

การเปลี่ยนผ่านจาก “ระบบอนาล็อก” สู่ “ระบบดิจิตอล”...ย่อมส่งผลโดยตรงต่อคุณภาพชีวิตประชาชน แต่ปัญหาสำคัญวันนี้ คือ... “ธุรกิจทีวีดิจิตอล” จะอยู่รอดได้อย่างไร.

3 ก.พ. 2558 10:43 3 ก.พ. 2558 10:43 ไทยรัฐ