วันอังคารที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

พระธุดงค์

มีเสียงบ่นว่า แถวแนวยืดยาวของพระธุดงค์ ห่มจีวรเหลืองแบกกลด ริมถนนหลวงในกรุงเทพฯ มีส่วนทำให้การจราจรที่ติดนุงนังเหมือนตังเมอยู่แล้ว...เกิดอาการถึงขั้นติดหนึบ

ฟังสุ้มเสียงสำเนียงบ่น เป็นคนที่มีพื้นใจไม่ชอบกิจกรรมแบบของวัดธรรมกายมาก่อน

แต่สำหรับคนที่มีศรัทธา...เห็นว่าพระธุดงค์เดินเท้าเปล่า ไปซื้อหา

ดอกดาวเรืองมาปูให้พระเดิน เท้าพระจะได้ไม่ร้อน...ก็เชื่อว่าเป็นบุญ...

คนมีบุญ มักเป็นคนร่ำรวย ดอกดาวเรือง จึงถูกเรียกว่า ดอกดาวรวย ยิ่งทำบุญกับพระวัดธรรมกาย ก็จะยิ่งร่ำรวย วัดที่ถูกมองว่ามีเงินมาก มีที่ดินมาก ร่ำรวยมหาศาลอยู่แล้ว ก็ยิ่งรวยไปกันใหญ่

มองพระธุดงค์แบบธรรมกายแล้วเกิดสงสัย...จริงๆแล้ว ธุดงค์ คืออะไรกันแน่

พจนานุกรมคำวัด พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) อธิบายความหมายแรกว่า ธุดงค์ เป็นวัตรปฏิบัติที่พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตไว้ ไม่มีการบังคับ

ธุดงค์ความหมายที่ 2 ใช้เรียกการที่ภิกษุสมาทานธุดงค์ ข้อใดข้อหนึ่ง หรือหลายข้อ แล้วแบกกลดเดินไปตามทาง หรือเข้าป่าไป ว่า เดินธุดงค์ หรือออกธุดงค์ เรียกพระผู้ปฏิบัติเช่นนั้นว่า พระธุดงค์

ธุดงค์ที่ทรงอนุญาต มี 13 วิธี เช่น ใช้ผ้าบังสุกุลเป็นกิจวัตร อยู่ป่าเป็นกิจวัตร อยู่โคนไม้เป็นกิจวัตร ฯลฯ

ธุดงค์ ตามศัพท์แปลว่า องค์คุณเป็นเครื่องกำจัดกิเลส หรือองค์คุณของผู้กำจัดกิเลส

วัตถุประสงค์ของธุดงค์ จึงมีเพื่อกำจัดขัดเกลากิเลส มักน้อยสันโดษ ไม่สะสมเพื่อให้เบาบาง ไปมาได้สะดวก เหมือนนกที่มีเพียงปีกบิน ด้วยไม่มีภาระมาก

เพราะฉะนั้น การธุดงค์จึงมิใช่เพื่อสะสม หรือเพื่อลาภสักการะและชื่อเสียง

เช่นนี้ กระบวนการเกณฑ์พระแบกกลด เดินย่ำบนดอกดาวรวย... บนถนนกลางกรุง...ของวัดธรรมกาย...จึงไม่น่าจะอยู่ในรูปในรอยที่เหมาะควร

พระวัดสวนโมกข์ เคยถามท่านอาจารย์พุทธทาส...อาจารย์เคยจาริกธุดงค์ไปที่ไหนบ้างหรือเปล่า

“ไม่เคยธุดงค์แบบที่เขาทำกันเลย เดินอยู่แต่ในสวนโมกข์”

เหตุผลที่ไม่ได้เดินธุดงค์ ท่านอาจารย์ให้เหตุผลว่า ใจท่านมุ่งมั่นจะทำแต่หนังสือ ถ้าออกเดินธุดงค์ก็ไม่ได้ทำหนังสือ เคยคิดเหมือนกันจะลองทำบ้างบางครั้งบางคราว แต่ก็ไม่ได้ทำ

แต่ความจริงแล้ว ท่านอาจารย์พุทธทาส ท่านก็ธุดงค์อยู่หลายข้อ เช่น ใช้จีวรเท่านั้น ฉันอาหารเท่านั้น นอนแต่น้อย ไปบิณฑบาตเป็นวัตร ไปบิณฑบาตตามลำดับบ้าน ล้วนแต่เป็นธุดงค์ทั้งนั้น

ที่ทำอยู่ ถืออยู่ ท่านอาจารย์ก็รู้ว่ามันถูกแล้ว แต่ไม่อยากจะทำให้มันเกิดเป็นเรื่องขึ้นมา

“ถืออยู่ เหมือนกับไม่ยึดถือ” ท่านอาจารย์ว่า

ปฏิปทา ถือเหมือนกับไม่ยึดถือ...ของท่าน เป็นหลักปฏิบัติสำคัญของสวนโมกข์ ผมเคยออกปากกับพระ ขอเทปธรรมะ...ชุดที่ท่านสอนคนแก่ ตั้งใจจะเอาไปให้แม่ฟัง...

พระท่านบอกว่า อัดเตรียมเอาไว้มากมาย ผมเตรียมเงินทำบุญ ท่านส่ายหน้าบอกว่า ให้ไปซื้อเทปเปล่าจากร้านหน้าวัด เอามาแลก...

วัดนี้พระตั้งใจแจกธรรมะ...ไม่ได้ตั้งใจคิดเงิน

เพราะปฏิปทาอย่างนี้ สวนโมกข์ที่ไชยา นอกจากโรงมหรสพทางวิญญาณ ขึ้นหน้าขึ้นตา แล้วมีสิ่งปลูกสร้างไม่กี่หลัง...

กิจกรรมมากขึ้น ก็อยากได้กุฏิวิหารเพิ่มขึ้น มีเงินเท่าไหร่ก็สร้างไปแค่นั้น...ได้เงินมาก็ทำต่อ

ชาวบ้านอย่างผมศรัทธาเข้าหาวัดแบบสวนโมกข์ วัดที่สมภารท่านเคร่งธุดงค์ แต่ไม่โฆษณาว่าธุดงค์นี่แหละครับ...ไม่กล้าเสนอหน้าเข้าวัดใหญ่ๆ...ที่พระท่านใจกล้า ขายบุญเหมือนขายสินค้า กลัวไม่มีเงินทำบุญกับท่าน.

กิเลน ประลองเชิง

1 ก.พ. 2558 08:42 1 ก.พ. 2558 08:42 ไทยรัฐ