วันอังคารที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
บทรำพึงถึงปีเก่า

บทรำพึงถึงปีเก่า

  • Share:

สำหรับคนหนุ่มสาว เวลาของวันสิ้นปีเก่าขึ้นปีใหม่ เป็นเวลาของความสนุกสนานบันเทิง แต่กับผู้เฒ่าระดับผู้รู้หลายท่าน กลับเป็นเวลาที่หันมารำพึงถึงวัยวันที่ผ่านเลย

วังเอ๋ย วังเวง หง่างเหง่งย่ำค่ำระฆังขาน...ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวากาล ค่อยๆผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน ชาวนาเหนื่อยอ่อน ต้องจรกลับ ตะวันลับดับแสงทุกแห่งหน...

อาขยานบทหนึ่ง ของพระยาอุปกิตศิลปสาร เด็กรุ่นผมเคยท่องจำ

ก่อศักดิ์ ไชยรัศมีศักดิ์ ปลงชีวิตไว้ตอนหนึ่ง ในหนังสือ ข้อคิดเพื่ออนาคต (สำนักพิมพ์บุ๊คสไมล์ ธ.ค.2557) ว่า วันที่อายุ 60 ปี ก็คิดว่าถ้ามีอายุถึง 80 ปี ชีวิตนี้ใช้ไปแล้วเศษสามส่วนสี่ เท่ากับใช้ไปแล้ว 3 สลึง เหลืออีก 1 สลึง...ก็หมดแล้ว

คิดดูก็น่าหดหู่ห่อเหี่ยว แต่เมื่อได้อ่านถ้อยคำของฟ่านจังเยียน ปราชญ์สมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ ราว ค.ศ.1000

“ไม่ยินดีด้วยเรื่องของวัตถุ ไม่ทุกข์โศกด้วยเรื่องของตนเอง” ก็ฉุกคิดว่า ไม่ควรมาอาลัยอาวรณ์กับชีวิตที่เหลืออยู่ให้มากนัก

แต่ควรจะเข้าใจถึงสถานภาพของผู้คนในแต่ละวัย และดำรงตนให้เหมาะสม

เช่น เมื่อเกษียณ หรือเกือบจะเกษียณ ก็น่าจะมีความสุขอยู่กับลูกหลาน ดื่มด่ำกับความอบอุ่นในครอบครัว

ถ้าพอมีโอกาส ก็ช่วยกันถ่ายทอดประสบการณ์ชีวิต ความคิด ความรู้ต่างๆ ให้แก่คนรุ่นหลัง ก็จะเป็นชีวิตบั้นปลายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยคุณค่า

ปรมาจารย์ขงจื๊อ บ่นพึมพำถึงตัวเองในวัยชรา อายุ 15 มุ่งมั่นในการศึกษาเล่าเรียน อายุ 30 ยืนหยัดได้อย่างมั่นคง อายุ 40 หมดสิ้นความสงสัย อายุ 50 เข้าใจลิขิตแห่งสวรรค์

อายุ 60 รับฟังเรื่องสารพันอย่างรื่นหู

อายุ 70 ทำอะไรก็ได้ดังใจปรารถนา หากไม่ผิดทำนองคลองธรรม

คุณก่อศักดิ์ ตีความในฐานะคนอายุ 60 ว่า คนวัยนี้คงจะมีอารมณ์เยือกเย็นลง ปล่อยปละละวางเรื่องต่างๆได้มากขึ้น จึงจะรับฟังความเห็นและความคิดที่ขัดใจได้อย่างรื่นหู

ส่วนอายุ 70 ทำอะไรก็ได้ตามใจ...นั้น ก่อศักดิ์บอกว่า “ผมยังไม่ถึงวัยนี้ จึงยังอาจเข้าใจไม่ได้ถ่องแท้ แต่คิดเล่นๆว่า คนอายุถึงปูนนั้น...คงไม่มีเรี่ยวแรงไปทำอะไรๆที่ไม่ดีได้อีกแล้ว

ถ้อยคำของมหาปราชญ์อย่างขงจื๊อ ควรค่าแก่การตีความและพิเคราะห์ให้ลุ่มลึก อาจจำลองมาเป็นเป้าหมายในแต่ละวัยของเรา

อาจช่วยให้เข้าถึงสัจธรรมอย่างถ่องแท้มากขึ้น

คุณก่อศักดิ์ จบข้อเขียนหัวข้อศิลปะการใช้ชีวิตไว้ว่า คนหนุ่มสาวสมควรใคร่ครวญไว้ล่วงหน้า เพราะอนาคตที่แน่นอน ทุกคนต้องกลายเป็นผู้สูงอายุอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

นี่เราเริ่มปีใหม่มาแล้ว หลายวัน...คนวัย 70 ปี อย่างผมอ่านข้อเขียนคุณก่อศักดิ์แล้ว ก็กำลังคิด กำลังปลงว่า จะมีบุญมีบารมีมากพอ ที่จะทำอะไรได้ดังใจปรารถนา

พูดอะไรทุกเรื่องได้โดยไม่ผิด ไม่มีใครถือสา...หรือไม่

แต่ถ้าเป็นคนวัย 90 ปี อย่างป๋า พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ แม้ท่านจะพูดแบบเข้าข้างทหาร ทหารจำเป็นต้องทำเพื่อความสุขสงบของบ้านเมือง...คนที่อยู่ฝ่ายไม่รักทหาร ก็น่าจะต้องทำใจ...

อย่างน้อย ป๋าท่านก็พูดไม่ผิด...เพียงแต่ว่า กับคนบางฝ่าย ป๋าท่านพูดถูก...ถูกเพียงครึ่งเดียว

คำพูดของป๋า...คนที่รักก็ตีความ เป็นอรุณรุ่งของวันใหม่ ฟ้ากำลังเป็นสีทองผ่องอำไพ

แต่คนที่ไม่รัก คนที่กำลังอยู่ในช่วงเวลา ตะวันลับดับแสงทุกแห่งหน รอเวลาฟ้าวันใหม่ อาจจะนั่งรำพึง “วังเอ๋ย วังเวง หง่างเหง่งย่ำค่ำระฆังขาน...เหงาเศร้า ไปตามประสา”

วันใหม่นั้น อาจหมายถึงการเลือกตั้ง พวกเขาคงหวังกันว่า มันคงอีกไม่นาน...

กิเลน ประลองเชิง

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้