วันอังคารที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
เป็ดง่อยโอบามา

เป็ดง่อยโอบามา

  • Share:

ขณะกำลังเขียนเปิดฟ้าส่องโลกฉบับวันนี้รับใช้ผู้อ่านท่านที่เคารพ ตาผมก็จ้องดู หูผมก็ป้องฟัง ผลการเลือกตั้งกลางเทอมของสถาบันนิติบัญญัติแห่งชาติที่เรียกว่าสภาคองเกรสของสหรัฐฯ ทั้งสภาผู้แทนราษฎร ที่เรียกว่าสภาล่าง และวุฒิสภาที่เรียกว่าสภาสูง

ส.ส.สหรัฐฯมี 435 คน วาระในการดำรงตำแหน่ง 2 ปี แต่ละรัฐ มีจำนวน ส.ส.ตามสัดส่วนประชากรซึ่งมีการแก้ไขทุก 10 ปี แบบนี้ รัฐใหญ่มีประชากรเยอะก็ได้เปรียบรัฐเล็กที่มีประชากรน้อย ดังนั้น ผู้ออกแบบรัฐธรรมนูญจึงให้ทุกรัฐมี ส.ว.รัฐละ 2 คนเท่ากัน ไม่ว่าจะรัฐใหญ่อย่างแคลิฟอร์เนียที่มีประชากร 38 ล้าน หรือรัฐเล็กอย่างเดลาแวร์ที่มีประชากรไม่ถึง 1 ล้านคนต่างมี ส.ว.ได้เพียง 2 คนเท่านั้น นี่คือหลักความเสมอภาคระหว่างรัฐ

ส.ว.สหรัฐฯมี 100 คน มีวาระดำรงตำแหน่ง 6 ปี แต่จะต้องเลือกตั้งใหม่ 1 ใน 3 ทุก 2 ปี

สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาของสหรัฐฯทำงานเป็นอิสระเด็ดขาดระหว่างกัน แต่ละสภามีสถานะเท่ากัน มีอำนาจหน้าที่เป็นของตนเอง ต่างคนต่างทำงานในลักษณะถ่วงดุลซึ่งกันและกัน ไม่มีร่าง พ.ร.บ.ใดในสหรัฐฯจะผ่านเป็น พ.ร.บ.ได้ หากสภาใดสภาหนึ่งของสภาคองเกรสไม่เห็นชอบ ดูการเลือกตั้งสหรัฐฯแล้วก็ต้องชมคนออกแบบรัฐธรรมนูญของสหรัฐฯที่เห็นการณ์ไกลและมองเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้อย่างละเอียดรอบคอบและอย่างมีคุณภาพมากนะครับ

การเลือกตั้งสมาชิกสภานิติบัญญัติของสหรัฐฯ ครั้งที่แล้ว เสียง ส.ส.ส่วนใหญ่ในสภาล่างเป็นของพรรครีพับลิกัน แต่เสียง ส.ว.ส่วนใหญ่ในสภาสูงเป็นของพรรคเด็มโมแครต ทำให้การทำงานในห้วง 2 ปีหลังของประธานาธิบดีโอบามาซึ่งมาจากพรรคเด็มโมแครตเริ่มลำบาก เพราะสภาล่างคอยขัดนายโอบามาอยู่เรื่อย

สภาล่างเป็นผู้เริ่มต้นพิจารณาการจัดสรรงบประมาณรายจ่าย เป็นผู้เริ่มเสนอกฎหมายเกี่ยวกับภาษีอากร สภาสูงเองก็มีอำนาจเยอะแยะที่จะขวางการทำงานของประธานาธิบดี เช่น มีอำนาจออกเสียงรับรองการยอมรับหรือปฏิเสธการทำสนธิสัญญา หรือข้อตกลงระหว่างประเทศ ตำแหน่งใหญ่ๆ ทั้งฝ่ายบริหารและตุลาการ ประธานาธิบดีต้องเสนอชื่อไปให้วุฒิสภารับรอง ถ้า ส.ว.ส่วนใหญ่มาจากพรรคเดียวกันกับประธานาธิบดี ทุกอย่างก็ง่าย

เขียนหนังสือมาถึงตรงนี้ เหลือบดูไปที่จอโทรทัศน์ ผมเห็นว่าผู้สมัคร ส.ว.ของพรรครีพับลิกันชนะในรัฐอาร์คันซอ เซาท์ดาโคตา เวสต์เวอร์จิเนีย เนแบรสกา มิสซิสซิปปี แอละแบมา เคนทักกี เมน เซาท์แคโรไลนา โอคลาโฮมา เทนเนสซี ฯลฯ ตอนนี้ ที่กำลังเขียนหนังสืออยู่ พรรครีพับลิกันได้ ส.ว. มา 52 คนแล้ว ชนะในวุฒิสภาแล้ว

อย่างที่ผมเรียนรับใช้ไปในคอลัมน์นี้เมื่อ 31 ตุลาคม 2557 ว่าขณะนี้ไม่มีใครเชื่อน้ำยานายโอบามาอีกต่อไปแล้ว แกสอบตกอย่างที่เราเรียกว่าต้นดีปลายร้าย ชีวิตการเป็นประธานาธิบดีของแกจบไม่สวย เมื่อเดือนก่อนไปพูดจาปาฐกถา พ่นได้พักเดียว คนฟังเดินทยอยออก ต่างบอกตรงกันว่าไร้สาระ ซึ่งไม่เคยมีมาก่อนนะครับ ว่าผู้นำของอเมริกาจะตกต่ำขนาดนี้

เลือกตั้งกลางเทอมครั้งนี้ก็เหมือนกัน ไม่มีผู้สมัคร ส.ส.และ ส.ว. คนไหนอยากให้ประธานาธิบดีโอบามาไปช่วยหาเสียง เพราะแทนที่แกจะไปเพิ่มคะแนน แกกลับจะไปทำลายคะแนนผู้สมัคร นายโอบามาจึงเลี่ยงไปช่วยผู้สมัครท้องถิ่นแทน เพราะคนอเมริกันมักจะไม่เอาประเด็นระดับชาติมาใช้พิจารณาเลือกนักการเมืองท้องถิ่น

5 พฤศจิกายน 2557 เป็นต้นไปอีก 2 ปี นายโอบามาจะทำงานลำบากมากขึ้นอีกหลายเท่า ตอนที่เป็นประธานาธิบดีใหม่ๆ ผู้คนเลือกทั้ง ส.ส.และ ส.ว. ส่วนใหญ่จากเด็มโมแครต ต่อมาเลือก ส.ส.ส่วนใหญ่ มาจากรีพับลิกันและเลือก ส.ว. ส่วนใหญ่จากเด็มโมแครต

แต่วันนี้ ประชาชนคนอเมริกันทิ้งนายโอบามาด้วยการเลือกตั้งทั้ง ส.ส.และ ส.ว.ส่วนใหญ่มาจากพรรครีพับลิกัน

ประเทศที่เป็นประชาธิปไตยอย่างสหรัฐอเมริกานั้น ประชาชนคนของเขารู้จักรอ เมื่อแพ้แล้วก็รอ 1.รอให้ผู้ชนะทำงานพลาดจนประชาชนไม่เอา 2.ระหว่างรอก็คิดออกแบบและนำเสนอนโยบายที่ประชาชนน่าจะชอบมาอวดประชาชน

การเมืองก็จะสลับข้างกันไป สลับข้างกันมา นักการเมืองที่ชนะแล้วก็ต้องทำงานกันเต็มที่เพื่อให้ประชาชนเห็น ประสงค์ก็คือ ให้ประชาชนเลือกพรรคตนอีกต่อไป.

คุณนิติ นวรัตน์

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้