วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
มุมมอง...เกษตรกรกับพันธสัญญา

มุมมอง...เกษตรกรกับพันธสัญญา

โดย ดอกสะแบง
6 พ.ย. 2557 05:00 น.
  • Share:

Contract Farming (คอนแทรคฟาร์มมิ่ง)...มักจะเป็น เครื่องหมายคำถาม ที่ต้องการหาคำตอบ...

เพื่อสร้างความเข้าใจและสร้างมุมมองให้กระจ่างขึ้น สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย ได้จัดงานเสวนาเรื่อง “Contracting Farming คืออะไร? : เกษตรกรไทยได้หรือเสียผลประโยชน์” โดยมี กูรูหลายท่านเข้ามาเสวนา ซึ่งแต่ละท่านก็มีเหตุมีผลยกขึ้นมาถกกัน เพื่อเสนอหาทางออกให้สังคมนำไปปรับปรุงและพัฒนา...

...ให้ทุกภาคส่วนได้ประโยชน์ร่วมกันทั้งหมด...!!

ดร.วิโรจน์ ณ ระนอง ผอ.ด้านเศรษฐศาสตร์สาธารณสุขและการเกษตร สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย หรือ TDRI เป็นนักวิชาการท่านหนึ่งได้ให้ข้อมูลที่น่าสนใจ...ว่า

“...คอนแทรคฟาร์มมิ่งคือการทำธุรกิจที่มีการทำสัญญาข้อตกลงไว้ล่วงหน้า ภายใต้เงื่อนไขบางประการ คือ จะขายให้ใคร และ กำหนดราคาล่วงหน้า (แล้วแต่กรณี) โดยพันธสัญญาได้เกิดขึ้นกับเกษตรหลายประเภท ทั้งภาคปศุสัตว์ หมู ไก่ไข่ ไก่เนื้อ เป็ด ฯลฯ กสิกรรม อาทิ อ้อย ข้าวโพด ผักผลไม้หลายชนิด...

หรือ แม้แต่การทำสัญญากับต่างประเทศ อย่างกรณีถั่วแระที่มีกับญี่ปุ่น...”

หากมุมมองในข้อดี...คือ ไม่มีปัญหาในการหาตลาด เพื่อขายผลผลิตและมีการกำหนดราคาไว้แน่นอน แต่ที่ผ่านมา เมื่อไม่เข้าใจระบบ จึงมักพูดกันว่า สัญญาไม่เป็นธรรม เกษตรกรต้องล้มละลายเพราะสัญญาทาส โดยถูกบริษัทเอาเปรียบ...

ทั้งๆที่ระบบนี้จริงๆแล้วมีผู้นำมาใช้เป็นจำนวนมาก ทั้งผู้ประกอบการรายเล็กและรายกลาง ไม่ใช่เฉพาะแต่บริษัทใหญ่ๆดังๆ เท่าที่เป็นข่าวทำให้เกิดมุมมองในการต่อต้าน

โดย...ผอ.ดร.วิโรจน์ ให้นิยามในความคิดว่าเป็น “มายาคติ” อันเป็นการตั้งป้อมในมุมลบ คือ ระบบเลวร้าย เพิ่มความเสี่ยงให้เกษตรกร ส่วนใหญ่ล้มเหลว และหากเกิดปัญหาเกษตรกรต้องแบกภาระ...

ซึ่ง...มักจะ มองกันในด้านความไม่เป็นธรรม อันเกิดจากความไม่เท่าเทียมหรือไม่สมดุลในด้านอำนาจต่อรองของคู่สัญญา และความไม่สมดุลในการเฉลี่ยความเสี่ยงของคู่สัญญา...

แนวโน้มความได้เปรียบจะไปตกอยู่กับฝ่ายที่รับความเสี่ยงได้น้อยกว่า...!!!

สำหรับแนวทางในอนาคต...เป้าหมายการยุติปัญหาไม่ควรอยู่ที่ “การล้มระบบ” แต่ควรผลักดันให้เกิด “ระบบที่สมดุลและเป็นธรรมมากขึ้น” เฉลี่ยความเสี่ยงให้เท่าเทียม

หรือจะเรียกว่ามีความเป็นหุ้นส่วนที่เหมาะสมรวมถึงต้องมีระบบที่ดูแลเกษตรกรที่ดีโดยมีสัญญามาตรฐานที่รัฐกำหนดหรือรับรอง...

“...ขณะเดียวกัน ควรมีคนกลางหรือองค์กรกลางที่เข้ามาดูแลในกรณีพิพาท เพื่อช่วยไกล่เกลี่ยและช่วยในขั้นตอนศาลถ้าจำเป็น...” ผอ.ด้านเศรษฐศาสตร์สาธารณสุขฯ TDRI สรุปไว้ในตอนท้าย...

ดอกสะแบง

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้