วันพฤหัสบดีที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
มนุษย์พันธุ์ใหม่

มนุษย์พันธุ์ใหม่

  • Share:

ในรถไฟฟ้า ผู้คนมากกว่าครึ่ง ไม่ว่าจะยืนหรือนั่ง ง่วนอยู่กับโทรศัพท์มือถือ คนเหล่านั้นดูจะมีเรื่องราวที่จะสื่อสาร...กับทุกสิ่งที่สนใจ จนไม่มีเวลาที่จะหันมองชีวิตข้างตัว

ข้อสังเกตของคนแก่อย่างผม...ทุกครั้งที่มีคนลุกขึ้น เปิดที่ให้นั่ง ทุกคนที่มีน้ำใจ...ไม่มีมือถือในมือ

เมื่อไม่สื่อสารกับใคร...พื้นที่ทางใจก็เปิดว่าง...ให้คนข้างตัวเป็นโอกาสที่จะ “ให้” กับกาละที่ควรให้...สั่งสมบุญทางใจได้อย่างน้อยแต้มหนึ่ง

ในโลกที่สื่อสารกันได้ ทุกลมหายใจเข้าออก ผมรู้สึกว่า คนที่มีวิถีชีวิตเพื่อการได้ คนที่หาแต่อะไรๆเข้าตัว...มีเพิ่มขึ้น

เมื่อมนุษยชาติวันนี้หรือวันหน้า ไม่ใส่ใจสิ่งรอบตัว สนใจแต่เรื่องตัวเอง อะไรจะเกิดตามมา

ข่าวเล็กๆข่าวหนึ่ง สองสามปีที่แล้ว เด็กสาวปิดสองหูด้วยซาวด์-อะเบาต์ สะพายกระเป๋า เดินเฉียดทางรถไฟ ไม่ได้ยินเสียงรถไฟผลก็คือเธอถูกรถไฟเฉี่ยวกระเป๋า...ลากไป...ตาย

ยี่สิบกว่าปีที่แล้ว ผมนั่งโต๊ะข่าวรับข่าวและเขียนข่าวเอง สี่แยกประดิพัทธ์ ใกล้ๆสะพานควาย...รถยนต์แถวยาวติดรอขบวนรถไฟผ่าน...

เลนฝั่งตรงข้าม ที่รถยนต์กำลังสวนมา...ว่าง

พ่อค้าชายนายนั้น...ไม่ยอมหยุดรอต่อท้ายขบวนรถยนต์ เขาเบนรถปิกอัพเบี่ยงขวา วิ่งพุ่งไปบนเลนว่าง ถึงทางรถไฟ ยังพอมีที่ว่างจากรถยนต์คันแรก เขาหักซ้ายจอดแช่ไว้เฉียงๆ

เขามั่นใจ จุดที่จอดรถนั้น ห่างจากขบวนรถไฟในระยะปลอดภัย

และเมื่อรถไฟผ่าน...มันก็เฉี่ยวเอาปิกอัพของเขา ปลิวตามขบวนไปไกลอีกราว 300 เมตร เด็กเล็กคนหนึ่งในรถ...ตาย ส่วนพ่อค้าคนนั้นเจ็บปางตาย...รอดหรือไม่ ผมจำไม่ได้แล้ว

พระพุทธเจ้าสอนว่า บุคคลหว่านพืชเช่นใด ก็ได้ผลเช่นนั้นผู้ทำกรรมดี ย่อมได้รับผลดี ผู้ทำกรรมชั่ว ย่อมได้รับผลชั่ว

ขนาดวางอุเบกขาไว้แล้ว...ผมนึกถึงเรื่องนี้ทีไร เขื่อนอุเบกขาก็พังทลายทุกที

ข่าวล่า...สองสามีภรรยา ขับเก๋งตัดทางรถไฟที่วิ่งตะบึงด้วยความเร็ว 80 กม.ต่อ ชม. ในเขตตำบลต้นมะม่วง เพชรบุรี...ตายทันทีพร้อมกันสองคน

สิ่งที่เห็นจากภาพในกล้องทีวี รถคันนี้หยุดชะงักพักหนึ่ง แล้วก็เคลื่อนรถ

เมื่อถูกรถไฟชน คนที่เห็นภาพก็มโน...ต่อจิ๊กซอว์เรื่องว่า สองสามีภรรยาคงมีเรื่องทะเลาะกัน แล้วก็ตั้งใจขับรถยนต์ให้รถไฟชน...ฆ่าตัวตาย

แต่สิ่งที่เห็น ไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อญาติคนตายยืนยัน...สองผัวเมียตั้งใจจะไปซื้อของฝากที่หาดปึกเตียน...แต่หาทางไปไม่ถูก ใช้จีพีเอส ในรถยนต์แล้วไม่แน่ใจ ต้องโทรศัพท์ถามพี่น้อง

ถ้าเรื่องนี้เป็นหนังทีวี ผมขอหยุดย้อนภาพ...ไปที่คนขับใช้เส้นทางตามจีพีเอส แล้วสงสัย หยุดรถโทรศัพท์ถามคนรู้

สองความเคลื่อนไหว...ตีกรอบอยู่ในจอจีพีเอส อยู่ที่ฟังเสียงแนะนำทางโทรศัพท์...ภาพในใจ...เขาต้องขับรถไปข้างหน้า ตามถนนสายนั้น เขาเงยหน้ามองตรงไปตามทางสายนั้น

เขาไม่เบนสายตาออกไปด้านข้าง...ด้านที่รถไฟทั้งขบวนกำลังตะบึงมา และทันทีนั้น ก็โครม

นี่คือเหตุการณ์ที่สร้างความโศกเศร้าเสียใจให้กับคนที่รักและญาติพี่น้อง เหตุการณ์ที่สร้างความสะทกสะท้านหวั่นไหวให้กับคนที่รู้เห็น

วันหนึ่งข้างหน้า ใครจะไปรู้ว่า จะต้องขับรถไปในเส้นทางลัด

ผ่าน...เส้นทางที่การรถไฟ ไม่ยอมรับรู้ว่ามี ไม่รับผิดชอบเรื่องด่านกั้น สัญญาณไฟ

อุบัติเหตุรถไฟชนรถยนต์ ที่เคยเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ก็จะเกิดขึ้นอีก

บทเรียนจากเรื่องนี้...ชีวิตของเรา ฝากไว้กับสติสัมปชัญญะของตัวเอง...หากปล่อยให้จิตวิญญาณถูกครอบงำ ชี้ทางด้วยเทคโนโลยีสื่อสาร...

ในมือหรือใกล้ตัว จนหลงลืมใช้ความรับรู้ ด้วยสองหูสองตา ที่ธรรมชาติประทานมาให้

โอกาสเคราะห์ร้าย ก็จะเกิดขึ้นได้เรื่อยๆ

โลกนี้ทุกเรื่องเหมือนเหรียญสองด้าน...หากหลงลืมด้านดี ก็มัก จะต้องพลัดเข้าไปในด้านร้าย สิ่งที่มีคุณอนันต์ ผู้รู้พร่ำสอน...มีโทษมหันต์เสมอ.

กิเลน ประลองเชิง

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้