วันจันทร์ที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2562
บริการข่าวไทยรัฐLogin
รอยทางเจริญธรรม

รอยทางเจริญธรรม

  • Share:

วันนี้ 3 ตุลาคม พ.ศ.2557 มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี พิมพ์หนังสือเล่มสวย มีภาพงามๆ ฝีมือช่างภาพชั้นครู ประกอบธรรมะลึกซึ้ง เฉลิมพระเกียรติ ในวโรกาส 101 ปี ชาตกาล สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก (เจริญ สุวัฑฒโน)

อาจารย์สมปอง ดวงไสว เขียนจดหมายด้วยลายมือ ให้ข้อมูลเสริมไว้ดังต่อไปนี้

ถึงอยู่ใกล้ตถาคต ถ้าไม่ได้ปฏิบัติธรรมตามตถาคต ย่อมหาได้เห็นตถาคตไม่

ฉันใด ก็ฉันนั้น แม้อยู่บางลำพูใกล้วัดบวรนิเวศ แต่ไม่ได้ศึกษาเรื่องราวของสมเด็จพระสังฆราช อยู่ใกล้พระแท้ แต่ไม่ได้เห็นพระท่าน ดุจใกล้เกลือกินด่าง จวบจนท่านสิ้นพระชนม์ จึงได้เริ่มต้นศึกษา แม้จะช้าก็ยังดีกว่าไม่ได้เริ่ม

มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี โดยครูฟ้อน เปรมพันธุ์ และ ธีรภาพ โลหิตกุล ชวนให้มาเขียนและรับเป็นบรรณาธิการ รอยทางเจริญธรรม จึงตกลงใจ ชีวิตจะได้รู้จักและศึกษาเรื่องราวของสมเด็จท่านขึ้นบ้าง

จากบางลำพู ย้อนรอยสู่เมืองกาญจน์ ชาติภูมิบ้านเกิดพระองค์ท่าน และจากเมืองกาญจน์สู่บางลำพู จากประตูวัดเหนือ สู่ประตูวัดบวร ได้รู้ถึง

กว่าพระองค์หนึ่งที่เริ่มต้นชีวิตในผ้ากาสาวพัสตร์ จากสามเณรบวชแก้บน แล้วศึกษาเรียนบาลีที่วัดเสนหา นครปฐม จนเจริญงอกงามไพบูลย์ ที่วัดบวรนิเวศ บางลำพู

กว่าจะถึงตำหนักคอยท่าปราโมช ล้วนมีเรื่องราวมากมาย

“อาสนะเก่าผืนนี้ ขอเอาไปทิ้งนะครับ” “อ๊อดรู้ไหม อาสนะนี้ โยมแม่ทำให้ เราเก็บไว้ เวลาคิดถึงโยมแม่”

อาสนะเก่าแก่ผืนนั้น โยมแม่เย็บถวายให้ เมื่อตอนสอบได้เปรียญ 7 ประโยค ไม่ได้ใช้นั่ง แต่ใช้เป็นผ้ากราบพระ ทุกวันเมื่อกราบพระตรงอาสนะ ดังได้กราบพุทธองค์แล้ว

ยังได้กราบระลึกถึง แม่พระองค์สำคัญ ในชีวิตท่านเจ้าพระคุณสมเด็จทุกครั้งไป

อาจารย์สุเชาวน์ พลอยชุม ว่า สมเด็จท่านเป็นพระที่เคร่งครัด เรียบง่าย มัธยัสถ์ อดทน เอาใจใส่ในการศึกษา ท่านทำมาตลอดชีวิตไม่เปลี่ยนแปลง

ตัวอย่างที่ชัดเจน ท่านยังใช้กระบอกกรองน้ำแบบโบราณกรองน้ำอาบ ออกจากวัดไม่สวมรองเท้า ฉันหนเดียวในบาตร พูดน้อย พูดเท่าที่จำเป็น จิตใจมุ่งอยู่แต่กัมมัฏฐาน

ท่านว่าพระเณรควรทำกัมมัฏฐาน หางานให้ใจทำ ใจจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน ท่านสอนอย่างไร

“ใจสำคัญที่สุด ใจต้องคิดไปก่อน เป็นมโนกรรม กรรมทางใจ อะไรๆ จึงเป็นผลตามมา จะดีจะชั่วก็แล้วแต่ใจ”

ยามมีทุกข์ “ให้ความทุกข์ของตนนี้แหละเป็นปุ๋ย ปลูกเมตตาให้เจริญงอกงามอยู่ภายใน จนถึงให้เปี่ยมล้นออกไปภายนอก สู่มนุษย์สู่สัตว์ร่วมโลกทั้งหลาย คนอื่นไม่ดี ก็เป็นความไม่ดีของเขา เราอย่าไม่ดีจะดีกว่า”

“ผู้เป็นคนดี แท้จริงยิ่งใหญ่นั้น เป็นผู้ไม่ให้โทษร้ายแก่ผู้ใดทั้งสิ้น”

“ที่จริง คิดให้ดี ก็จะเห็นว่าไม่ยากเย็นอย่างใดเลย ที่จะไม่ทำความชั่วร้ายทั้งปวง เพียงอายให้เป็นเท่านั้น ก็จะทำความชั่วร้ายไม่ได้”

ทั้งพระประวัติและพระคติธรรมของสมเด็จท่าน รวมถึงภาพงดงามเมืองกาญจน์ ชาติภูมิของท่าน รวมอยู่ในรอยทางเจริญธรรม ที่หากได้เดินตามรอยทางท่าน ย่อมเจริญทั้งทางโลกและทางธรรมแน่นอน

จบข้อเขียน อาจารย์สมปอง ดวงไสว แต่ยังมีพื้นที่ว่าง...ผมขออนุญาตคัดบทกวีชื่อ กราบอาสนะ สังฆราช ของ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์...บางตอน

เมื่อพระองค์ได้เปรียญเจ็ดประโยค ดำริสึกสู่โลกอันไพศาล โยมมารดาท่านมาจากเมืองกาญจน์ เข้าพบท่านกราบท่านบอกท่านรู้ ถ้าคุณมหาจะสึก...ดังใจหมาย ดิฉันจะผูกคอตาย-ไม่ขออยู่ วาทะนี้คือทิพยชโลมชู นำมาสู่สิ่งวิเศษวิสุทธา

หนึ่งคือพระสังฆราชปฏิสนธิ์ เจริญพระชนมายุร้อยพรรษา สองกำเนิดแห่งโยมผู้มารดา ให้กำเนิด “บุตรา” และ “สังฆบิดร...”

มีความงามความง่าย จากธรรมะ ภาพถ่าย บทกวี อีกมากมายใน รอยทางเจริญธรรม (สำนักพิมพ์ชนนิยม โทร.08-6378-2516) ควรไปหามาอ่าน นี่คืองานบุญ ที่เติมปัญญาให้แตกหน่อต่อยอดงดงาม นานทีจะมีให้ใกล้มือ.

กิเลน ประลองเชิง

อ่านเพิ่มเติม...

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้