Thairath Logo
กีฬา

ศรีธนญชัย ฟิลิปปินส์

Share :

นิทานศรีธนญชัยของไทย มีเล่ากันในหลายชาติหลายภาษา อย่างเรื่องชื่อ จวนตามัด เรื่องนี้เล่ากันติดปากในฟิลิปปินส์ (นิทานฟิลิปปินส์ ส.พลายน้อย สถาพรบุ๊คส์ พิมพ์ครั้งที่ 3)

วันหนึ่ง แม่ให้จวนตามัด เอาขนมบิยิงกานี่เข้าไปขายในเมือง จวนตามัดขายได้ไม่กี่ชิ้น พอบ่ายแก่ร้อนนัก เขาก็เทขนมทิ้ง ในเวลานั้นกบก็เริ่มร้องโกแกกๆในทุ่งนา

ไปถึงบ้านก็บอกแม่ ขายขนมหมดแล้ว แต่คนซื้อขอติดเงิน อาทิตย์ต่อไปและต่อไป แม่ก็ไม่ได้เงินสักที ต่อมาแม่จับได้ เมื่อรู้ว่าลูกค้าขาประจำคือกบ ก็ไม่ยอมให้เอาขนมไปขายต่อไปอีก

วันต่อมาก็ใช้ให้ไปซื้อหม้อในเมือง ซึ่งตอนนั้นหมัดระบาดกัดชาวเมือง ได้หม้อแล้วก็แถมหมัดติดในเสื้อมาตัวหนึ่ง

จวนตามัดสลัดแขนเอามือเกา เต้นไปมา หม้อก็ตกลงแตกกระจาย กลัวแม่ด่า เขาเอาเศษหม้อบดเป็นผง แยกเป็นห่อเล็กๆ แล้วก็เอาไปขาย บอกว่าเป็นยาฆ่าหมัด ได้เงินใส่ถุงเอาไปให้แม่

วันรุ่งขึ้นเขาถูกชาวเมืองรุมด่า เพราะผงหม้อฆ่าหมัดไม่ได้เลยสักตัว “น่าเศร้าจริงๆ” จวนตามัดบอก “พวกท่านได้ยาฆ่าหมัดไปแล้ว แต่ยังไม่รู้จักวิธีใช้ยา” “ใช้ยังไง” ชาวเมืองถาม

“ท่านต้องจับหมัดมา แล้วก็ต้องเบิกตา เอาผงยาใส่ตาหมัด หมัดจึงตาย”

จวนตามัดติดใจมาเรียง สาวสวยข้างบ้าน เขาไปขลุกขลุ่ยเล่นหูเล่นตากับเธอ กินข้าวบ้านเธอ ไม่เคยช่วยงานบ้าน แม่มาเรียงทนไม่ไหว ออกปากไล่ “ไม่ต้องเหยียบลานบ้านฉันอีก”

วันรุ่งขึ้น จวนตามัดก็ไปบ้านมาเรียง คราวนี้เขาเอาใบกล้วยขนาดใหญ่สองใบ เหยียบใบกล้วยใบหนึ่ง แล้วก็ก้าวไปเหยียบอีกใบหนึ่ง จนถึงบันไดบ้านสาว เมื่อแม่มาเรียงด่า เขาบอกว่าไม่ได้เหยียบบ้านใคร เหยียบอยู่บนใบกล้วยของตัวเอง

จวนตามัดผิดหวังจากสาวมาเรียง แม่อยากได้ลูกสะใภ้ บอกให้ไปหาเมียให้ได้สักคน เลือกเอาคนที่พูดน้อยๆ

ตระเวนไปทั้งบ้านทางตะวันตก-ตะวันออก เจอแต่ผู้หญิงพูดมาก จนไปถึงบ้านหลังหนึ่งกลางป่า เขาเรียกไม่มีเสียงตอบรับ เดินเข้าไป ก็เจอหญิงสาวคนหนึ่งนอนเงียบบนเสื่อ... “เธอจะเป็นภรรยา ฉันไหม” ถามกี่ครั้งก็ไม่ตอบ

ใช่แล้ว เธอต้องเป็นผู้หญิงแบบที่แม่ชอบ ว่าแล้วเขาก็อุ้มสาวไปให้แม่ดูถึงบ้าน แม่ด่า “เวรกรรม ไปเอาศพมาทำไม”

จวนตามัดอยากจะแสดงให้แม่รู้ มีตาวิเศษ ทำทีออกไปนอกบ้าน แต่ย้อนมาแอบดูแม่ทำครัว แล้วก็ทำทีบอกแม่ รู้ว่าแม่ทำกับข้าวอะไรไว้ให้กิน หลายๆครั้งเข้า แม่ก็เริ่มเชื่อ ไปคุยให้ชาวบ้านฟัง ข่าวก็เริ่มแพร่กระจาย

เกิดกรณีควายหาย จวนตามัดพาเจ้าของไปเจอควาย ความจริงเขาแอบไปขโมยมาซ่อนไว้ก่อน

จวนตามัดหลอกให้สาวสวยไปอาบน้ำในลำธาร คืนวันเพ็ญ เห็นไฝที่ตะโพกซ้าย ก็เอาไปบอกชายที่หลงรัก ชื่อเสียงเขายิ่งเลื่องลือไปกันใหญ่ เขากลายเป็นโหรใหญ่ประจำเมือง มีผู้คนมากมายแวะเวียนไปหา จนรู้สึกว่า

งานหลอกคนนั้น เหนื่อยกว่างานตักน้ำหาฟืนเป็นไหนๆ

วันหนึ่ง เศรษฐีมามาขอให้ช่วยทำนายชี้ทรัพย์สินมีค่าที่หาย...จวนตามัดเหนื่อยจนทนไม่ไหว เขาทำเป็นนอนหลับ เมื่อเศรษฐีปลุกเขาลุกตื่นขยี้ตา แล้วบอกเศรษฐีว่า

“ท่านมาทำลายตบะของข้า ต่อไปนี้ ข้าไม่สามารถทำนายอะไรได้ต่อไปอีก”

นิทานเรื่องนี้ จบลงตรง จวนตามัดปิดฉากการเป็นโหรใหญ่ แต่ไม่ว่าชาวเมืองจะไม่เชื่อ หรือเบื่อระอาเขาแค่ไหน แต่เขาก็รู้ว่า เขาเป็นคนที่น่าสนใจ มีคนติดตามดูเขาทุกหนแห่ง

คนอย่างจวนตามัด ไม่สนใจเรื่องเกียรติยศศักดิ์ศรี ยิ่งโกหกเขาก็ยิ่งร่ำรวย เขาภูมิใจ ตำแหน่งศรีธนญชัยประจำเมือง.

กิเลน ประลองเชิง

อ่านเพิ่มเติม...
ชักธงรบกิเลน ประลองเชิงศรีธนญชัยฟิลิปปินส์นิทานส.พลายน้อยสถาพรบุ๊คส์