king10
Thairath Logo
กีฬา

สุดยอดมารผจญในโรงหนัง

โดย น้าเน็ก
6 ส.ค. 2557 12:24 น.
Share :
line-share-logo

จำได้ว่าตอนต้นปีเคยเขียนเกี่ยวกับมายนิวเยียร์เรโซลูชั่น บัญชีรวมกิจกรรมที่หมายมั่นปั้นมือว่าอยากทำในปีใหม่ จุดประสงค์เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจกึ่งบีบบังคับตัวเองว่า เฮ้! ปีนี้มันเป็นปีแห่งการพิชิตชัยชนะอันเอกอุ (คิดเอาเองล้วนๆ สินะ) จะมัวใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยเฉื่อยแฉ่ต่อไปไม่ได้ เป้าหมายมีไว้ให้พุ่งชนเป็นสิบ จงถลันตัวเข้าใส่อย่างเสียสตินับแต่บัดนี้ ไม่ต้องห่วง เราจะไม่แกล้งทำเป็นลืมเลือนสิ่งที่เคยโม้โอ้อวดไว้ แม้จะเสี่ยงต่อการโดนถามว่าตกลงทำจริงกี่ข้อก็เถอะ

คล้ายๆ ว่านั่นแหละปัญหาที่จะมาพูดกัน หนึ่งในเดอะลิสต์ที่เคยแปะไว้มีอยู่เรื่องนึงที่ผมเพิ่งนึกได้ เวรล่ะ กูยังไม่ได้ทำเลย นั่นคือ “ไปดูหนัง”

ยังไงดี ถึงปกติจะชอบวิจารณ์หนังส่งเดชออกสื่อ แต่นั่นก็ไม่ใช่เพราะเพิ่งเดินออกจากโรง อารมณ์ค้างอยากหาที่บรรยาย สังเกตดีๆ ก็หนังเก่าหนังเก็บทั้งนั้น เปิดทีวีสะดุดเจอเรื่องไหนแจ่มแมว อ่ะ จอดดูซักหน่อย ขุดคุ้ยตู้ออกมาฉายเองก็เยอะแยะ เดินซื้อดีวีดีนี่ชอบมาก ฟินของเก่ากันไป

ยิ่งช่วงที่ผ่านมา โรงหนังชั้นนำก็ถูกกระหน่ำด้วยอภิมหาสุดยอดหนังมากมาย ทรานฟอร์เมอร์ส4 มาเลฟิเซนท์ ก็อตซิลล่า กัปตันอเมริกา เอ็กซ์เมน แฟนพันธุ์แท้สมควรหมดตูดเพราะค่าตั๋วเป็นที่สุด มันจึงไม่แปลกถ้าเจอหน้าใครก็ต้องถูกถามด้วยคำถามเดิมๆ ว่า ไปดูยังพี่ เรื่อง …. อ่ะ พลาดไม่ได้เลยนะ ก่อนเกทับเป็นการตบท้ายโดยบอกว่ามันดูมาเป็นรอบที่แปดแล้ว … อืม คำตอบก็เดิมๆ เหมือนกันคือ กูยังไม่ได้รับชมอะไรทั้งสิ้น

มันยากเย็นตรงไหนแค่ซื้อตั๋วและเข้าไปนั่งตากแอร์สบายๆ … เดี๋ยวนะ สังเกตว่าพฤติกรรมหลายข้อที่ถูกงดเว้นจนเป็นปกติ พอเวลาผ่านไปนานๆ เราก็จะลืมเองทีละนิดว่าทำไมถึงไม่ทำ จูนหน่อยไหม ลืมสนิท กระทั่งสุดท้ายก็จะลูปกลับไปลองซักหนนึง เพื่อที่จะได้ร้องอ๋ออีกเที่ยวว่า … อ๋ออออ เยี่ยงนี้นี่เอง มิน่าล่ะ!
เช่นเดียวกับภาวะเหินห่างระหว่างผมกับโรงหนัง นานมากที่เราไม่ได้เจอกันเป็นการส่วนตัว เพราะอะไรน่ะเหรอ

มารอันดับหนึ่ง – สปอยหนัง

ที่มาอยู่ข้อนี้ไม่ใช่เพราะมีระดับความตำบอนสูงสุด ก็แค่เป็นข้อหนึ่งเฉยๆ (อธิบายเพื่ออะไร)
เวลาเพื่อนยังไม่ทิ้งความปลาบปลื้มต่อสิ่งที่เพิ่งดูจบหมาดๆ อินตกค้างจนหาทางมาฉายสดให้ฟัง เราจะต้องคอยเบรกมันว่าอย่าเล่าหมดฉาก ขณะเสิร์ชหาข้อมูลคร่าวๆ เกี่ยวกับมูฟวี่ฮิตที่สนใจ เราจะพยายามไม่เฉียดเข้าบล็อกที่จั่วหัวไว้ว่ารีวิวฉบับละเอียด เพราะเชื่อว่ามันละเอียดจริงๆ จนพานทำลายอรรถรสและสุนทรียศาสตร์แห่งภาพยนตร์เสียหมด ถ้ารู้พล็อตล่วงหน้าแล้วว่าเออ เดี๋ยวดราม่า นางเอกถูกทำร้าย พระเอกตาย โอเค พังหมดความสนุกที่กูคาดหวัง
ครั้นเมื่อซื้อตั๋วเข้าไปในโรง และยังคงเจอพฤติกรรมดังกล่าวตามรังควานอีกล่ะ

“แก เดี๋ยวคอยดูฉากต่อไปดีๆ นะ เศร้ามากเลย นางเอกที่เป็นใบ้จะรู้ความจริงว่าพระเอกเป็นคนร้าย ส่วนผู้ชายคนนั้นที่นางแอบชอบ จริงๆ เป็นตำรวจมาหลอกสืบคดีเฉยๆ ชั้นเห็นซีนนี้ทีไรน้ำตาจะไหลทุกทีเลยแก๊ ไม่เชื่อดูสิ”

กูเชื่อครับ ว่าถ้ามึงไม่พากย์ หนังต้องสนุกแน่ๆ … คนพวกนี้ตอนเด็กๆ ครอบครัวมีปัญหาหรือเปล่า แบบว่าพ่อแม่กีดกันด้านการแสดงความเห็น โตมาเลยฝันว่าจะคอยแทรกแซงความคิดทุกคนให้ได้ ชี้นำการรับชมของชาวบ้านอยู่เนืองๆ เช่นนี้ พากย์เพราะอินจัดจนทนเงียบไม่ไหวก็น่าเพลียไส้แล้ว อีพวกที่พากย์เพื่อโชว์เหนือว่าข้าเซเลบรู้ไหม ดูก่อนรู้ก่อนอะไรก่อน ศาสดาสุดในโรงนี้เลยขอบอก
ป่ะ เอ็งรับค่าตั๋วคืนแล้วกลับบ้านไปรัวคีย์บอร์ดรีวิวลงพันทิปซักสามกระทู้ติดโน่นไป เผื่อแก้ท้องอืด

มารอันดับสอง – โทรศัพท์

มูลค่าที่จ่ายไปหมายรวมเฉพาะค่าไฟกับค่าแอร์ครับ ไม่นับค่าความสะดวกใจและสงบสุขอื่นๆ จึงไม่รับประกัน หากท่านจะถูกรบกวนด้วยเสียงและแสงจากโทรศัพท์ของเบาะใกล้เคียง …
โรงหนังมันก็มืดนะ มืดขนาดว่าสไลด์จอทีเดียว แสงน่าจะสาดกันทั่วถ้วนตั้งแต่แถวหน้ายันแถวสุดท้าย สว่างเด่นจริงๆ ชัดเจนมาก ก่อนลงหลักปักฐานต้องปิดเสียง ปิดมือถือให้วุ่นวาย กลัวเสียมารยาทไง แต่ปรากฏว่าอีเบาะหน้าธุรกิจยุ่งตลอด เปิดดูจอทุกสามนาที ไม่มีกระมิดกระเมี้ยน ไฟแยงตาวาบ ไหนจะเสียงเรียกเข้า ดังเหมือนปกติเครื่องนี้ตั้งไว้ให้อาม่าใช้ คือไม่ดังสุดจะไม่ได้ยินนั่นเอง แถมเสียงคุยซูบซาบแทรกเป็นระยะๆ
อืม … คงอยากดูหนังแต่ไม่อยากตัดขาดจากโลกภายนอก แสรดดดด

มารอันดับสาม – มนุษย์ห้องน้ำ

การไปดูหนังในโรง ถ้าเราไม่เป็นฝ่ายเดินผ่านเขา ก็ต้องนั่งให้ชาวบ้านมาเดินผ่านครับ มีอยู่สองแบบ ทีนี้ก็ดูเอาว่าชอบตรงไหนยังไง กรณีเดินผ่านคนอื่น อันนี้นอกจากความรู้สึกเกรงใจ นอกนั้นก็ไม่มีอะไร แต่ถ้าต้องอยู่ในจุดที่มีมนุษย์เหง้ากล้วยสัญจรผ่านหน้าไปมาซ้ำๆ ซากๆ รายแล้วรายเล่านี่มันก็แย่เหมือนกันนะ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ ถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง กระเพาะปัสสาวะมีปัญหาใช่ไหมให้เดา เข้าห้องน้ำแม่งอยู่นั่น
ฮะ? อะไรนะ? โทษอากาศเย็นเหรอ ยังมีหน้ามาโทษอากาศอีก ดูจากขนาดแก้วลิตรที่เอ็งกอดเข้ามาทีแรกก็ไม่แปลกใจหรอก

มารอันดับสี่ – เด็กเปรต

เด็ก-เปรต-ที่-พ่อ-แม่-มัน-พา-มา-โรง-หนัง-ด้วย!
เน้นทีละคำแบบชัดๆ แค่นี้ก็น่าจะเห็นภาพแล้วว่าปัญหาจะออกทรงประมาณไหน

มารอันดับห้า – ถีบเบาะ

ต้องเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทเดียวกันกับที่เจอบนเครื่องบิน รถตู้ รถเมล์แน่ๆ นิสัยไม่น่ารักเลย ชอบรบกวนแถวหน้าด้วยแรงเตะแรงถีบ สะเทือนหลังกูตุ้บตั้บเป็นระยะ เอี้ยวตัวมองหมายจะยี่เขี้ยวใส่พอให้ขวัญเสียซักหน่อยเพราะนึกว่าเป็นเด็กนรก ปรากฏว่าไม่ใช่ ผู้ใหญ่กล้ามกะทิ หน้าตาเหี้ยมหาญต่างหาก เออ ก็ได้แต่ด่าผ่านสายตากันไป
บางทีเขาอาจไม่เข้าใจว่าด้วยราคาเท่านี้ ขนาดเบาะประมาณนี้ ความกว้างขวางโอ่โถงของมันก็สบายได้ตามฐานานุรูปล่ะแก จะเหวี่ยงรัศมีไขว่ห้างยี่สิบเกลียวไปก็เท่านั้น เก็บแข้งเก็บขากันหน่อย

มารอันดับหก – ตีนเหม็น

จัดเป็นคุณสมบัติบ้านแตกสาแหรกขาด ไม่ธรรมดา แฟนกันยังสะบั้นรักรัวๆ เราคบกันที่ใจแต่ก็เลิกกันได้เพราะตีนเหม็นนะคนดี ฉะนั้นจงรู้ไว้ว่านี่เป็นปัญหาใหญ่จริงๆ ครับ (ทำไมไม่เด้งไปเกาะอันดับหนึ่งแทนล่ะ) ระยะเวลาที่นั่งอยู่ในโรงหนังค่อนข้างนาน สองชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ คงต้องมีบ้างคนที่แอบชักเท้าออกมาผึ่งแอร์ข้างนอก เมื่อนั้นเองที่เราเริ่มสัมผัสได้ถึงกลิ่นซากศพเน่าราวกับล้มตายมาซักห้าวัน (มโนภาพมาเป็นช็อตๆ) แถมห้องแอร์ยังช่วยกระจายกลิ่นให้แพร่เร็วกว่าอากาศปกติหลายเท่า ปริศนาเกินกว่าจะจับตีนใครดม ไร้ที่มาที่ไป รู้แค่ต้องอยู่ละแวกนี้ชัวร์ ควักยาดมยาลมยาหม่องขึ้นมาเยียวยาด่วน
สุดท้ายถ้าปรากฏว่าต้นตอเกิดจากคนข้างกายที่มากับเรานี่เองจะอุบาทว์จิตมาก พอๆ เลิกๆ

มารอันดับเจ็ด – ป๊อปคอร์น

ความจริงโดยกายภาพแล้วป๊อปคอร์นเป็นของกินที่ทั้งควรและไม่ควรอยู่ในโรงหนัง อารมณ์แบบทั้งรักทั้งเกลียดครับ ที่ว่าควรคือ โอเค โรงหนังเป็นห้องแอร์ ของกินเล่นจำพวกอื่นอาจมีข้อเสียเรื่องกลิ่นหรือลำบากต่อการประคับประคอง คิดสภาพว่าถ้าอนุญาตให้หิ้วถุงลูกชิ้นปิ้ง แหนมย่างพริกสดเข้าไป สังคมขนาดย่อมแห่งนี้จะรุมประณามหยามเหยียดไม่มีชิ้นดีขนาดไหน ดังนั้นป๊อปคอร์นจึงเซฟสุด แต่ทางกลับกัน เสียงมือคนอื่นที่กำลังล้วงลงไปในกระป๋องป๊อปคอร์นดังแกรกๆ ประกอบตลอดการรับชม ผสมเสียงดูดโค้กจากแก้วศอกสองร้อยลิตร เป็นซาวด์เอฟเฟกต์ซึ่งทิ่มประสาทไม่น้อย พี่ต้องการความเงียบ น้องเข้าใจไหมครับ พี่ต้องการสมาธิในการดูหนัง (สลับภาพกลับมาอีกหน ไอ้หนวดล้วงถังป๊อปคอร์นดังสนั่นเป็นการตอบโต้)

งานวิจัยพบว่าปัญหาบางอย่าง เอมเพอร์เรอร์ซีทก็สุดจะช่วยจริงๆ ซื้อบลูเรย์มานอนฉายอยู่บ้านดีกว่า มิน่าล่ะ!! สิบกว่าปีหลังมานี้เราถึงไม่ค่อยได้เข้าไปเยือนกิจการโรงหนังเท่าที่ควร

อ่านเพิ่มเติม...
น้าเน็กคนดังนั่งเขียนสุดยอดมารผจญในโรงหนัง