วันเสาร์ที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
แผ่นฟ้าหลังพายุ

แผ่นฟ้าหลังพายุ

  • Share:

อีกเรื่องที่ผมตั้งใจอ่าน อ่านแล้วอ่านเล่า จากหนังสือชื่อ ความสุขผลิใบในทุกเช้า (สำนักพิมพ์อมรินทร์) ชื่อเรื่อง แผ่นฟ้าหลังพายุ

ปะการัง ผู้เขียน เล่าทั้งเรื่องจริง เล่าทั้งนิทาน เป็นตัวอย่างไว้หลายเรื่อง ผมขอเอามาเล่าสองเรื่อง

เรื่องแรก เป็นเรื่องจริง จากข่าวทีวี บางพื้นที่ในหลายรัฐ (สหรัฐฯ) ต้นไม้ใหญ่อย่างต้นโอ๊กถูกพายุโค่นขวางทาง เจ้าหน้าที่ต้องเร่งขนย้ายออกไปจากถนน

ดูแล้วไม่น่าเชื่อ ต้นไม้สูงใหญ่ยักษ์ น่าเกรงขาม ที่ดูเหมือนยืนค้ำฟ้าอยู่ตรงนั้น มาเนิ่นนานจะถูกลมแรงที่ไม่มีตัวตน ถอนรากให้ล้มลงนอนได้ในพริบตา

แต่น่าแปลก ที่ต้นปาล์ม ซึ่งบอบบางกว่า กลับยืนต้นอยู่ได้ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นในค่ำคืนที่ผ่านพ้น

ต้นปาล์มถูกออกแบบมาให้เอนลู่ตามแรงลม มันโก่งงอจนยอดแตะพื้น ก็ยังไม่หัก สามารถยืนต้านพายุเฮอริเคนได้นานถึงสี่ห้าชั่วโมง เมื่อลมสงบ มันจะเด้งกลับมายืนตรง เหมือนเดิมอย่างน่าอัศจรรย์

น่าทึ่งไปกว่านั้น นักชีววิทยาบอกว่า ท่ามกลางพายุที่โหมพัด ระหว่างต้นปาล์มถูกกระชากให้โยกคลอนไปมา ระบบรากของมันกลับถูกทำให้แข็งแรงขึ้นจากแรงกดดัน

และมีโอกาสใหม่ที่จะเจริญเติบโตขึ้นไปอีก

ปะการัง เล่าเรื่องมารี คนงานที่ถูกใช้ให้ทำทุกอย่างในร้านอาหาร งานเธอหนักมาก ในวันที่ถูกสั่งให้ทำขนมหวาน...เธอปรับความโกรธ เป็นตื่นให้เช้ายิ่งขึ้น ตั้งใจทำขนมพายสุดฝีมือ

ขนมเธออร่อยติดใจลูกค้า...วันนี้มารีเป็นเจ้าของขนมพาย มารีคัลเลนเดอร์ มีภัตตาคาร 130 สาขา รู้จักกันทั้งสหรัฐฯ

ความรู้สึกโกรธ จนทนไม่ไหว เมื่อรู้สึกว่าถูกเอารัดเอาเปรียบจนเกินไป ที่เกิดขึ้น เพื่อนคนหนึ่ง สอนปะการัง “สลัดมันทิ้งไปเสีย ช่างมันเถอะ อย่าใส่ใจเลย”

คำแนะแค่นี้ ไม่น่าจะทำให้เข้าใจ เพื่อนคนนั้น เล่านิทานให้ฟัง

ลาน้อยตัวหนึ่งพลัดหลงหายไป เจ้าของเดินตามอยู่ทั้งวัน จนในที่สุดก็ไปเจอเงาตะคุ่มของมันอยู่ในบ่อน้ำร้าง แคบและลึก จนเกินกว่าที่จะช่วยมันขึ้นมาได้

เขาเฝ้าดู เมื่อไม่เห็นมันเคลื่อนไหว ก็เข้าใจว่ามันตายแล้ว ด้วยความเสียใจ เขาขนดินทรายมากลบบ่อน้ำนั้น

ตั้งใจให้เป็นที่ฝังศพของมัน

ความจริงลายังไม่ตาย เมื่อทรายตกลงบนไหล่ และเนื้อตัว มันสะดุ้งตื่นสะบัดทรายออกไป สลัดทิ้งไปทุกครั้ง

จนกระทั่งทรายกองหนา...เต็มพื้น...มันก็เหยียบขึ้นไปอยู่บนกองทราย

เจ้าของยังขนทรายถมไม่หยุดหย่อน จนพลบค่ำ เจ้าลาน้อยก็ยังสะบัดทรายไม่หยุดยั้ง เหมือนกัน

กองทรายค่อยๆพูนสูงขึ้นๆ จนในที่สุดเจ้าลาน้อยก็โผล่พ้นบ่อน้ำ เดินออกมาเองได้อย่างง่ายดาย ท่ามกลางความตกตะลึงระคนดีใจของเจ้าของ

นิทานเรื่องนี้ เพื่อนสอนว่า “สลัดอุปสรรค คำพูดรกหู ความรู้สึกแย่ๆทิ้ง แล้วเหยียบมันขึ้นไป อย่าให้มันกลบฝังเรา”

ปะการังเขียนว่า แผ่นฟ้าหลังพายุดูใสสวยเสมอ แดดอ่อนอุ่น ลมเย็นชื่นใจ จนเกือบนึกไม่ออกว่า วันที่เลวร้ายเป็นอย่างไร ศิลปินสมัครเล่นสองคน ยืนวาดรูปอยู่ริมบึง ท่าทางสงบสบาย คนหนึ่งเปรยว่า “อากาศดีจริง ฉันชอบจังเลย”

อีกคนที่กำลังระบายสีน้ำ พยักหน้ารับ “ฉันจะวาดวันดีๆแบบนี้ ใส่กรอบแขวนบนผนัง เก็บไว้ดูในวันมีพายุครั้งต่อไป”

ผมอ่านเรื่องแผ่นฟ้าหลังพายุแล้ว ฟังรายชื่อสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ก็ไปตามเหตุปัจจัย ส่วนใหญ่เป็นทหาร มีตำรวจ พลเรือน นักวิชาการ เอ็นจีโอ ฯลฯ ปะปนเข้ามาบ้าง

ชื่อคนจำพวก 18 มงกุฎ หลายคนที่เวียนวนอยู่ใกล้ขั้วอำนาจ จนเกรงๆ กันว่าจะมีเข้ามา...ไม่มีหลุดเข้ามา แต่หากจะมีหลุดเข้ามาในคิวรัฐมนตรี...ก็แสดงว่า เขาใช้วิชามาร ได้เหนือชั้น จนจับไม่ได้ ไล่ไม่ทัน

ตอนนี้ ผมทำได้แค่ดีใจ...นึกถึงบทเพลง...ขอเวลาอีกไม่นาน... ความสุขจะคืนกลับมา...เวลาแห่งความสุข คงจะมา ไม่นานไม่ช้า...เกินไป.

กิเลน ประลองเชิง

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้