วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
ตกปลาหาคนดี

ตกปลาหาคนดี

  • Share:

เรื่อง “ตกปลาหาคนดี” คุณประสิทธิ์ ฉกาจธรรม เรียบเรียงมาจาก บันทึกฝูจื่อ เขียนโดย ฝูปู้ฉี เมื่อกว่า 2,500 ปีที่แล้ว (คารมคมความคิด สำนักพิมพ์สุขภาพใจ พ.ศ.2553)

ฝูจื่อเจี้ยน ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการเมืองส้านฝู ก่อนเข้ารับตำแหน่ง เขาเดินทางไปขอคำชี้แนะ จากผู้รู้ที่นับถือ ชื่อหยางโจ้ว

“ท่านพอมีหลักการ บริหาร แนะนำข้าบ้างหรือไม่?”

“ข้าภูมิรู้จำกัด” หยางโจ้วกล่าวอย่างถ่อมตัว “ไม่สันทัดเรื่องการบริหารบ้านเมือง แต่พอมีประสบการณ์เล็กน้อย จากการตกปลา จะเล่าให้ท่านฟัง”

“เวลาที่ข้าแกว่งคันเบ็ด โยนสายเบ็ดที่เกี่ยวเหยื่อไว้ ทิ้งลงในน้ำ ฝูงปลาที่แย่งกันว่ายมากินเหยื่อ อย่างรวดเร็ว เป็นกลุ่มแรก คือปลาหยางเฉียว

ปลาประเภทนี้ เนื้อน้อย รสชาติก็ไม่เอาไหน

ยังมีปลาอีกจำพวก ผลุบๆโผล่ๆ จดๆจ้องๆ ระมัดระวัง ไม่ผลีผลามเข้ามางับเหยื่อ อย่างตะกละตะกลาม

ปลาจำพวกนี้ มีชื่อว่า ปลาฝาง เนื้อมาก รสชาติแสนจะโอชะ”

ฝูจื่อเจี้ยนฟังเรื่องการตกปลา พยักหน้าช้าๆ ค่อยๆคิดตาม แล้วก็เข้าใจ

แล้วก็ถึงวันที่ฝูจื่อเจี้ยน เดินทางไปรับตำแหน่ง ยังไม่ทันถึงเมือง ส้านฝู ก็มีข้าราชการมากมาย นั่งรถม้ามารอต้อนรับมากมาย ฝูจื่อเจี้ยน มองหน้าข้าราชการเหล่านั้น ขณะสั่งสารถีเร่งฝีเท้าม้าเพิ่มขึ้น

“รีบไปให้พ้นพวกนี้ นี่คือพวกปลาหยางเฉียว”

เมื่อไปถึงเมืองส้านฝู งานแรกที่ฝูจื่อเจี้ยนรีบทำ คือการคัดเลือกคนทำงาน เขาใช้เคล็ดวิชาตกปลา ที่หยางโจ้วสอน ตกปลาฝาง เลือกคนดี มีฝีมือ ทำงานตำแหน่งสำคัญ

ส่วนใคร ที่เขาจำได้ว่า เป็นคนที่นั่งรถม้าไปต้อนรับ...เขาก็ไม่เหลียวแลเลย

เรื่องต่อมา ใครดี ใครเลว คุณประสิทธิ์เรียบเรียงจากประวัติศาสตร์จือจื้อทงเจี้ยน เขียนโดย ซือหม่ากวง ยุคราชวงศ์ซ่ง

ช่วงเวลาที่ซุนเซ็กเป็นใหญ่ มอบหมายให้ลิห้อมดูแลท้องพระคลัง เมื่อซุนกวน น้องซุนเซ็ก ขอเบิกเงินใช้ส่วนตัว ลิห้อมไม่ให้ง่ายๆ รายงานขออนุญาตซุนเซ็กก่อนเสมอ

ซุนกวน ตอนนั้นอายุยังน้อย ไม่ค่อยพอใจลิห้อมนัก

ต่อมา ซุนกวนได้รับตำแหน่งนายอำเภอหยางเซี่ยน ซุนเซ็กเรียกตรวจสอบบัญชีเป็นครั้งเป็นคราว เมื่อใดที่ซุนกวนเบิกเงินหลวงเกินเลย มาใช้ส่วนตัว จิวก๊ก ปลัดอำเภอ ก็ช่วยแก้ไขตกแต่งบัญชีให้

ซุนกวน ไม่เคยถูกซุนเซ็กพี่ชาย ตำหนิหรือลงโทษ ซุนกวนชื่นชอบจิวก๊กเป็นอย่างยิ่ง

ต่อมา ซุนเซ็กตาย ซุนกวนขึ้นเป็นประมุขง่อก๊ก ดูแลรับผิดชอบการบริหารราชการทั้งแผ่นดิน สิ่งแรก ซุนกวนรีบแต่งตั้งให้ลิห้อม เป็นเสนาบดีกระทรวงกลาโหม

แต่ลิห้อมยังไม่ทันได้รับตราประจำตำแหน่ง ก็เสียชีวิตไปก่อน

ซุนกวนน่าจะให้ตำแหน่งสำคัญกับอดีตปลัดอำเภอคู่ใจ...แต่เห็นว่าจิวก๊กไม่น่าไว้วางใจ ไม่ให้ตำแหน่งอะไรเลย

ผู้นำอย่างซุนกวน ไม่เคยถูกสอนเคล็ดวิชาหาคนดี แต่ใช้ประสบการณ์ จากการถูกประจบเอาใจ แยกคนไม่ดีออกจากคนดี เลือกใช้คนเก่งคนดีเป็น จึงยืนหยัดเป็นผู้นำ หนึ่งในสามก๊กได้อย่างองอาจสง่างาม

หลอก้วนจง แต่งบทกวี นำเรื่องสามก๊กเอาไว้ คุณประสิทธิ์แปลได้ไพเราะจับใจ ถึงขนาด น.นพรัตน์ ยกย่องให้เป็นผู้รู้ผู้ซ่อนคมงำประกาย หนึ่งในเสือหมอบมังกรซ่อน...ลองอ่านกันดู

วีรชนยิ่งใหญ่ใช่ค้ำฟ้า เหลือแต่เพียงภูผายังผึ่งผาย ผิดและถูก ถมร่างฝังดินทราย คงแต่แสงสุรีย์ฉายคู่สายชล

ซุนกวนตายไปเกือบสองพันปี เรื่องราวยังเป็นตำนานถูกเล่าขาน...ใครที่นับแซ่นับญาติซุนกวนได้ น่าภูมิใจจริงๆ.

กิเลน ประลองเชิง

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้