Thairath Logo
กีฬา

ทำกรุงเทพฯ เป็นแหล่งชุมนุมโปรแกรมเมอร์

Share :

เดิมผู้คนในบริษัทที่ผมทำงานอยู่สื่อสารกันด้วย “วอทส์แอพ” แอพพลิเคชั่นแชท และไม่เคยสนใจแอพพลิเคชั่นแชทอื่นเลย

กระทั่งวอทส์แอพล่ม 2 วัน เราจึงต้องใช้แอพพลิเคชั่นแชท “ไลน์” แทน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไม่มีใครกลับไปใช้วอทส์แอพอีก ไลน์กลายเป็นแอพพลิเคชั่นแชทของเราและของโลก

ช่วงที่ไทยมีการรัฐประหารเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ.2557 โทรทัศน์+วิทยุ+สื่อที่ภาครัฐที่ฝ่ายทำรัฐประหารควบคุมได้ กลายเป็นจอดำ คนที่ติดการเสพสื่อสารทั้งหลายจึงหันไปดูยูทูบแทน ทำให้ยอดวิวของคลิปที่อยู่ตามช่องต่างๆ ในยูทูบเพิ่มขึ้นเป็นอีกหลายเท่าตัว

หลังจากที่ช่องฟรีทีวี ช่องดิจิตอล และช่องดาวเทียมเปิดให้บริการตามปกติ ผู้คนส่วนหนึ่งจึงไม่กลับไปดูช่องทีวีเดิมๆ เพราะติดการเข้าไปดูรายการทางอินเตอร์เน็ตที่สะดวกกว่า จะดูเวลาใดก็ได้ หรือจะดูทางโทรศัพท์มือถือก็ได้

จานดาวเทียมที่บ้านของผมเสียเป็นเวลา 3 สัปดาห์แล้ว เรียกช่างหลายรอบ ก็ไม่มาให้สักที นี่ถ้าเป็นเมื่อก่อน คนในบ้านต้องทุรนทุรายไปหาช่างมาแก้ไขให้ได้ แต่วันนี้ ช่างจะมาหรือไม่มา? ไม่ใช่ปัญหา! เพราะคนในบ้านของผมติดดูยูทูบไปเรียบร้อยแล้ว จานดาวเทียมกลายเป็นขยะ ยิ่งช่างของเอ็งมาแก้ไขช้า ธุรกิจจานดาวเทียมของเอ็งก็ยิ่งเจ๊ง

ครอบครัวของผมทำธุรกิจกวดวิชาบาลานซ์ (ติวเตอร์หมู) มานาน 30 ปี ตอนนี้ เราไม่สนใจให้คนเข้ามาติวที่สถาบันแล้ว สิ่งที่ กำลังทำอยู่ก็คือ ระดมโปรแกรมเมอร์สร้างแอพพลิเคชั่นติวออนไลน์ และตลาดไทยก็เล็กไปแล้ว ต้องไปเจาะจีน หรือภาษาที่มีคนใช้เยอะๆ

เมื่อก่อนคนมาติวต้องจ่ายค่าเล่าเรียน แต่อนาคตอันใกล้

บาลานซ์ (ติวเตอร์หมู) ติวฟรีแล้วครับ ครอบครัวของผมจะได้เงินจากยอดวิวที่เข้ามาดู มีการคำนวณทางธุรกิจแล้ว รายได้จะมากกว่าที่เก็บค่าเล่าเรียนแบบโบราณที่พ่อแม่ทำมาแต่เดิม 30 ปี รายได้ของเราจะมาจากเอเจนซีโฆษณาออนไลน์ จากกูเกิล คนติวไม่เสียเงินสักบาท แต่เราจะมีรายได้จากยอดวิว

พี่สาวผมจบปริญญาโทด้านอีมาร์เก็ตติงและโซเชียลมีเดียจากอังกฤษ วันนี้ทำงานเป็นผู้จัดการให้กับบริษัทโซเชียลมีเดียของฝรั่งแถวเอกมัย ทุกวันพี่สาวจะพบการชุมนุมสุมหัวของพวกโปรแกรมเมอร์สัญชาติต่างๆ ทั่วโลก ซึ่งส่วนใหญ่อายุไม่เกิน30 ปี บางคนมีค่าตัวเป็นแสนบาทต่อเดือน ตอนแรกผมไม่เชื่อ แต่ตอนนี้เชื่อแล้ว เพราะวันนี้ผมเพิ่งเจอโปรแกรมเมอร์ฝรั่ง อายุเพียงยี่สิบต้นๆ แต่มีบริษัทแห่งหนึ่งยอมให้ค่าตัวมากถึง 8.5 แสนบาทต่อเดือน

เดี๋ยวนี้ อาคารแถวเอกมัยและทองหล่อกวักไกว่ไปด้วยเด็กอายุยี่สิบต้นๆ ทั้งฝรั่ง แขก อาหรับ จีน ไทย ฯลฯ เดี๋ยวขึ้นไปที่ตึกนี้ เดี๋ยวลงไปที่ตึกนั้น สำนักงานพวกนี้ ไม่เก็บสตางค์สำหรับการที่คนเข้าไปใช้งานนะครับ ให้ใช้ฟรี 24 ชั่วโมง อาหารฟรี ชากาแฟฟรี ฯลฯ

ใครจ่าย?

เพราะรายได้จากการพัฒนาโปรแกรมมีเยอะมาก จิตใจคนในวงการนี้ก็กว้างขวาง ได้สตางค์จากการพัฒนาโปรแกรม ก็โยนลงไปเช่าสำนักงานและให้บริการทุกอย่างฟรี

ตั้งแต่กลับจากเนเธอร์แลนด์ ผมตั้งสำนักงานเล็กๆ ที่ถนนรามคำแหง มีพวกจบการศึกษาใหม่จากเยอรมนี รัสเซีย จีน เวียดนาม เกาหลีใต้ ฯลฯ มาชุมนุมสุมหัวใช้พื้นที่พัฒนาโปรแกรมกันที่สำนักงานผม แต่ของผมเล็กมากจริงๆ เมื่อเทียบกับแถวเอกมัยและทองหล่อ

บัดนี้ แหล่งชุมนุมของโปรแกรมเมอร์ของโลกก็คือ ที่ถนนหลายสายในกรุงเทพฯ เพราะการคิดโปรแกรมส่วนใหญ่ต้องอยู่กันเป็นกลุ่ม เด็กพวกนี้จดทะเบียนบริษัทที่สิงคโปร์ ฮ่องกง ฯลฯ แต่มาใช้พื้นที่สร้างโปรแกรมในกรุงเทพฯ เพราะค่าใช้จ่ายในกรุงเทพฯ ถูกมาก

24 ชั่วโมงจากนี้เป็นต้นไป ผมจะอยู่ใน “สำนักงานฟรี” แห่งหนึ่งบนตึกแถวเอกมัย จะมีโปรแกรมเมอร์ 20 คน (บางคนจบด็อกเตอร์จากมหาวิทยาลัยโตเกียว) มาช่วยกันคิดโปรแกรมการกวดวิชา โดยที่ครอบครัวของผมไม่ต้องจ้างเลยแม้แต่บาทเดียว มีเรื่องน่าแปลกตรงที่ โปรแกรมเมอร์เด็กๆ ที่มาช่วยกันคิดโปรแกรมนี้ ส่วนหนึ่งไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันมาก่อน

ถ้าผู้บริหารชาติไม่ออกกฎเชยๆ มาไล่โปรแกรมเมอร์พวกนี้ไป

ไทยก็จะกลายเป็นแหล่งชุมนุมโปรแกรมเมอร์ของโลกแทนอินเดีย.

คุณนิติ นวรัตน์

อ่านเพิ่มเติม...
เปิดฟ้าส่องโลกคุณนิติ นวรัตน์กรุงเทพฯแหล่งชุมนุมโปรแกรมเมอร์พัฒนาโปรแกรม