วันศุกร์ที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2562
บริการข่าวไทยรัฐLogin
เยาวชนซำผักหวาน...ปกป้องป่าไผ่

เยาวชนซำผักหวาน...ปกป้องป่าไผ่

โดย ดอกสะแบง
2 ก.ค. 2557 05:01 น.
  • Share:

ป่าไผ่...ทรัพยากรอันเป็น มรดกจากธรรมชาติ ซึ่งสามารถนำมาแปรรูปเป็นองค์ประกอบปัจจัย 4 เพื่อการยังชีพของมวลมนุษยชาติ แต่หากนำมาใช้เกินความจำเป็น จะมีผลกระทบต่อ สภาพแวดล้อม ถึง ขั้นวิกฤติ

ชาวบ้านซำผักหวาน หมู่ 11 ตำบลนาหนองทุม เมืองชุมแพ ขอนแก่นมีความตระหนักกับปัญหาที่จะตามมา เนื่องจากชาวบ้านรอบนอกได้แอบเข้ามา กอบโกยประโยชน์ ขุดหน่อไม้ รากไผ่และลำไม้ไผ่ ปีหนึ่งหลายร้อยตัน

ชุมชนแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติภูผาม่าน ตามโครงการจัดที่ทำกินให้กับราษฎรผู้ยากไร้ในพื้นที่ป่าสงวนเสื่อมโทรม (คจก.) โดยมีการตกลงว่าจะร่วมกับเจ้าหน้าที่ฯ ดูแลรักษาป่า พวกเขาโดยเฉพาะ ลูกหลาน อายุระหว่าง 10 ถึง 18 ปี พากันตื่นตัว

จึงเข้าร่วม “โครงการปลูกในรักษ์โลก” กับมูลนิธิกองทุนไทยซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก มูลนิธิสยามกัมมาจลฯ โดยให้ชื่อว่า “กลุ่มเยาวชน ป่า น้ำ ซำ”...

พวกเขา...ได้รับการศึกษาเรียนรู้ไผ่ในชุมชน เพื่อเป็นฐานความรู้ในการอนุรักษ์และฟื้นฟูป่าไผ่ พร้อมจัดทำข้อมูลในการเจริญเติบโต การขยายพันธุ์ ประโยชน์การใช้สอย ฯลฯ คาบเวลาไม่นานนัก ทรัพยากรไผ่ของชุมชนบ้านซำผักหวาน ก็กลับฟื้นคืนชีพอุดมสมบูรณ์ดั่งอดีต ที่ผ่าน...ซึ่งก็เป็นแบบอย่างให้ชุมชนอื่นๆ ได้นำไปวางแผนจัดระเบียบการฟื้นฟูป่าไผ่ในอันดับต่อไป

...หลังจาก เยาวชนกลุ่มแรกจุดประกายและดำเนินกิจกรรมจนเป็นรูปธรรมแล้ว ก็มีการถ่ายทอดต่อจากรุ่นสู่รุ่น แต่ก็ยังรับผิดชอบในแนวนโยบายและเชื่อมต่อให้รุ่น 2 เข้ามาดำเนินการ ปัจจุบันดำเนินการเป็นรุ่นที่ 3...โดยกลุ่มแรกและกลุ่ม 2 ก็ยังเป็นพี่เลี้ยงและที่ปรึกษา

อนันตชา รัตน์ประทุม แกนนำรุ่น 2 บอกกับสื่อมวลชนที่ไปเยือนโครงการว่า...

“...ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้ร่วมกิจกรรมนี้เชื่อมต่อจากรุ่นพี่ๆ เขาเริ่มต้นเพียงจุดเล็กๆ ผมเข้ามาตอนนั้นอยู่ ม.2 ย่างก้าวแรกที่เข้ามาก็มีเพื่อน ซึ่งมีทัศนคติไปในทางเดียวกัน แล้วได้รับการถ่ายทอด สันทนาการ ความรู้จากพี่ๆ และผู้ใหญ่ในบ้านเรา...

...พวกเราสนุกกับการทำงาน พอมาบ่อยๆก็ปลูกจิตสำนึกรักในงานที่ทำ จากนั้นจึงนำประสบการณ์ มาสานต่อทำให้น้องๆ มาร่วมกิจกรรมกับเรา เชื่อว่ารุ่นน้องๆก็คงจะเช่นเดียวกับเรา

คือ...แรกๆแค่อยากสนุก พอทำไปทำมาเมื่อเห็นผลงานเป็นรูปธรรมก็จะรักมันยิ่งขึ้น

...น่าเสียดายและเป็นห่วงว่า ปีหน้าผมจะเข้ามหาวิทยาลัย คงมาร่วมกิจกรรมน้อยลง อยากให้น้องๆสานต่อให้ชุมชนเราเข้มแข็ง รักษาป่าไผ่ให้ยืนยงและยาวนาน...”

...ความคิดของเด็กแบบนี้...ผู้ใหญ่อย่างท่าน มีความรู้สึกอย่างไร...!!

ดอกสะแบง

คุณอาจสนใจข่าวนี้