Thairath Logo
กีฬา

นักรบตระกูลซุน

Share :

พื้นฐานขั้นแรกของทหาร ก็คือการใช้อาวุธเก่ง...ในสามก๊ก กวนอูถือง้าว เตียวหุยถือทวน เล่าปี่ถือดาบสองมือ...แต่เมื่อทั้งสาม รุมกันรบลิโป้ ยังเอาลิโป้ไม่อยู่

นักรบชั้นดีอย่างลิโป้...นอกจากเก่งทางทวน ใช้อาวุธได้หลายอย่าง ลิโป้ ยังได้ชื่อว่า ยิงธนูแม่นเหมือนจับวาง

นักรบที่ขึ้นชื่อ เป็นเกาทัณฑ์ไม่เคยพลาดเป้า อีกคน ชื่อไทสูจู้

บุญศักดิ์ แสงระวี เขียนไว้ใน ศิลปะการใช้กลยุทธ์ ในสามก๊ก (สำนักพิมพ์สุขภาพใจ) หนึ่งในยอดนักรบ ที่เก่งกาจถึงขนาดตั้งตัวเป็นผู้นำ หนึ่งในสามก๊ก คือซุนเซ็ก

ซุนเซ็ก ลักษณะดี จิตใจกว้างขวาง องอาจกล้าหาญ มีความรู้

ซุนเซ็ก เป็นลูกซุนเกี๋ยน สายเลือดของสกุลซุนบู๋ (ซุนวู) เมื่อบิดาตาย ก็แยกตัวออกจากอ้วนสุด เจ้าเมืองลำหยง มาเป็นอิสระ โจโฉยืมมือฮ่องเต้ตั้งให้เป็นใหญ่ ตั้งใจใช้รบกับเล่าเปียว เจ้าเมืองเกงจิ๋ว

ซุนเซ็กเก่งเกิน จนโจโฉระแวง

ในสงครามครั้งหนึ่ง ซุนเซ็กฮึกเหิม ยกกำลังบุกค่ายเล่าอิ้ว เล่าอิ้ว

กลัวไม่ออกสู้ แต่ขุนทหารฝีมือดี ชื่อไทสูจู้ อาสา

“ถ้าไม่จับซุนเซ็กไว้ตอนนี้ จะรอถึงเมื่อไหร่จะได้โอกาสจับ”

ว่าแล้ว ไทสูจู้ก็ขับม้าเข้ารบกับซุนเซ็ก ใช้ทวนสู้กันสุดกำลัง ยังเอาชนะกันไม่ได้ ต่างฝ่ายต่างแย่งทวนกันได้ จนตกจากหลังม้า

ลุกขึ้นมาใช้มือเปล่าปล้ำกันต่อ จนเกราะและเสื้อขาดวิ่น ต่างแยกย้ายกลับค่าย

ซุนเซ็กรบชนะ เล่าอิ้วยกกำลังหนี แต่ไทสูจู้ ยังค้างใจไม่ยอมแพ้ ยกทหารของตัวเองออกมาหวังจะแก้แค้น

ซุนเซ็กนิยมไทสูจู้อยู่แล้ว อยากได้ตัวไว้เป็นพวก หารือกับจิวยี่ วางอุบายจับตัวไทสูจู้ไว้ได้ แต่แทนที่จะฆ่า...ซุนเซ็กพาไทสูจู้ไปดูเกราะและเสื้อที่สู้กันจนขาด แขวนไว้เป็นที่ระลึก แล้วสั่งจัดโต๊ะเลี้ยง ระหว่างไทสูจู้ยังตั้งสติไม่ได้ ซุนเซ็กยกมือคำนับ แล้วถาม

“เมื่อครั้งที่เรารบกันที่ตำบลสินเต๋ง ถ้าท่านจับเราได้จะฆ่าเราหรือไม่” “ไม่แน่” ไทสูจู้ว่า

เมื่อยอดนักรบใจถึง เจอกัน การคุยต่อ ก็เป็นเรื่องง่าย ซุนเซ็กผูกใจจนไทสูจู้ ยอมแพ้

“ข้าพเจ้าขอเวลา ไปเกลี้ยกล่อมลูกน้อง มาเป็นกำลังให้กับท่าน” ไทสูจู้ว่า “ท่านจะเชื่อข้าพเจ้าหรือไม่”

ซุนเซ็กลุกขึ้นคำนับ “ข้าพเจ้ามีความเชื่อมั่นในตัวท่านอยู่แล้ว ท่านเร่งไป พรุ่งนี้เวลาตะวันเที่ยง ขอให้รีบกลับมา ข้าพเจ้าจะคอยท่าน”

ไทสูจู้ ลับตา ที่ปรึกษาทั้งปวง ก็ทักท้วงซุนเซ็กว่า “การปล่อยไทสูจู้เสียดังนี้ ดังหนึ่งปล่อยเสือเข้าป่า ที่ไหนจะกลับมา”

ซุนเซ็กไม่หวั่นไหว ตอบว่า “ไทสูจู้เป็นคนดี มีความสัตย์ รับคำเราแล้ว ที่จะไม่กลับมานั้น เป็นไปไม่ได้”

ที่ปรึกษาทั้งปวง ไม่สิ้นสงสัย หากเกรงซุนเซ็กก็นิ่งไว้ ครั้นเวลาเช้าก็ชวนกันเอาไม้ไปปักไว้หน้าค่าย...คอยจับเท็จไทสูจู้

ครั้นถึงเวลา พระอาทิตย์ส่องเงาไม้ตรง...ไทสูจู้ก็พาคนพันเศษ กลับมา...

ซุนเซ็กได้ชื่อว่า นอกจากเก่งทางรบแล้ว ยังเก่งในการรู้จักใช้คน สมัยก่อนหน้า ซุนเซ็กคบหาสาบานเป็นพี่เป็นน้องกับจิวยี่ ได้จิวยี่เป็นคนแนะนำ คนเก่งคนดี มาเสริมกำลัง ชื่อเสียงยิ่งเกรียงไกร จิวขิม เจียวพ่าย หัวหน้าโจรสลัด ยังนำลูกน้องมาสมัครอยู่ด้วย

ผู้นำที่กล้าใช้กระทั่งโจร ไม่ใช่ผู้นำธรรมดา

กองทัพซุนเซ็กไปถึงที่ใด ห้ามมิให้ปล้นสะดม หมูหมาเป็ดไก่ไม่เดือดร้อน ราษฎรต่างพากันยินดีปรีดา ฆ่าวัวแกะมาเลี้ยงถึงในค่าย ซุนเซ็กตอบแทนด้วยผ้าและแพรไหม...ทหารรู้วิธีคืนความสุขให้ประชาชน เสียงโห่ร้องแสดงความสำเริงสำราญ ดังก้องไปทั้งท้องทุ่ง

ผูกใจนักรบ ได้ใจราษฎร บัณฑิตเลื่อมใส ยกทัพไปทางไหนก็ได้เมืองนั้นสวามิภักดิ์ ไม่ต้องรบให้เปลืองแรงทหาร

ขณะซุนเซ็กเติบใหญ่ โจโฉยิ่งหวาดระแวง เมื่อไม่ได้ตัวซุนเซ็กเป็นพวก ก็วางแผนให้ตำแหน่งใหญ่ซื้อใจไทสูจู้ แต่ไทสูจู้ไม่หวั่นไหว จงรักภักดีซุนเซ็ก อายุ 41 ปี อาสารบจนตัวตาย

ฐานที่มั่นเมืองกังตั๋ง นับวันก็ยิ่งมั่นคง เป็นที่มาของการตั้งงุ่ยก๊ก หนึ่งในสามก๊ก

ผมอ่านสามก๊ก ถึงตอนนี้ แล้วได้บทสรุปบทใหม่ อาวุธสำคัญของยอดทหารใช้ ไม่ใช่ดาบ ง้าว ทวน หรือธนู

ปืน กระสุน เครื่องยิงระเบิด มากมายยังกะคลังแสง ที่ไล่จับโชว์ทางทีวี...ไม่มีความหมาย เท่ากับการได้ใจจากคนและการใช้คน.

กิเลน ประลองเชิง

อ่านเพิ่มเติม...
กิเลน ประลองเชิงชักธงรบนักรบตระกูลซุนซุนบู๋ซุนเซ็ก