Thairath Logo
กีฬา

มีวุฒิภาวะกันหน่อยครับ

Share :

ผู้จัดรายการวิทยุที่พูดจากระโชกโฮกฮากกับผู้ฟังท่านหนึ่งตอบคำถามผู้ฟังที่โทร.เข้ามาในรายการว่า “เฮ้ย คุณจะไปกลัวอะไร ไทยส่งออกไปสหภาพยุโรปแค่ 10% ของมูลค่าการส่งออกของไทยทั้งหมด” “คุณอย่าไปกลัว ยุโรปต่างหากต้องมาง้อเรา” และท่านก็พูดอะไรอีกบานเบอะเยอะแยะ ที่นักเรียนเก่ายุโรปอย่างผมฟังแล้วเหงาเศร้าใจจริงๆครับ ที่สื่อสารมวลชนบ้านเราบางคนมองโลกแคบขนาดนี้

แค่ 10% ของคุณมันก็คือ เงิน 7.3 แสนล้านบาท คุณไม่คิดว่าเงิน 7.3 แสนล้านบาทสำคัญกับปากท้องของคนไทยดอกหรือ? คุณบอกว่ายุโรปต่างหากที่จะต้องมาง้อไทย โธ่คุณเอ๋ย ยอดการค้าที่อียูทั้ง 28 ประเทศส่งมาขายให้เรานั้น มีมูลค่า 7.1 แสนล้านบาท จำนวนนี้ไม่ถึง 1% ของมูลค่าการส่งออกของสหภาพยุโรปทั้งหมด สหภาพยุโรปไม่จำเป็นต้องมาง้อไทยเลยครับ

เหมือนเสมียนทะเลาะกับประธานบริษัท ก็เจ็บทั้งคู่ ประธานบริษัทก็ขาดเสมียน เสมียนก็ตกงาน ผมอยากจะให้อาจารย์ที่เป็นผู้จัดรายการวิทยุชื่อดังลองพิจารณาในแง่นี้ดู ประธานบริษัทหรือเสมียนเสียหายมากกว่ากัน

ส่วนที่ท่านบอกว่า “อเมริกาเล่นตัว เราไม่กลัว เพราะเรามีจีน เราทั้งหลายในประเทศไทยนี่ก็คนจีนทั้งนั้น” ท่านยังพูดในรายการว่า “คนจีนกับคนไทยก็กากี่นั้ง คนกันเองทั้งนั้น”

ผมอยากให้ท่านมองพม่าเป็นตัวอย่าง ตอนที่พม่าไม่ได้คบกับอเมริกาและยุโรป พม่าซบกับจีนเพียงประเทศเดียว แล้วพม่าไปรอดไหมครับ แรงงานพม่าทั้งหญิงชายเกือบล้านที่ทำงานอยู่ในไทยทุกวันนี้ นี่คือผลลัพธ์ของนโยบายของรัฐบาลทหารพม่าในสมัยก่อน

สื่อมวลชนเชียร์ผู้มีอำนาจอย่างสุดลิ่มทิ่มประตูด้วยหลายเหตุผลครับ บางคนกลัว บางคนอยากได้ผลประโยชน์ บางคนก็เห็นด้วยกับผู้มีอำนาจจริงๆ

ผมว่าเราน่าจะต้องนำไทยให้สามารถคบค้ากับทุกประเทศในโลกนี้ได้ ไม่ว่าจีน อินเดีย รัสเซีย ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา สหภาพยุโรป กลุ่มประเทศตะวันออกกลางและแอฟริกา โดยเราต้องชะแง้แลด้วย ว่าโลกส่วนใหญ่ “เดินถนนสายไหน?” สายประชาธิปไตย หรือสายเผด็จการ

เรื่องอเมริกาจะต้องมาง้อไทยนี่ก็เหมือนกัน โอย พูดกันเหลือเกิน อยากจะบอกว่าอเมริกาขายของให้ไทยไม่ถึง 5 แสนล้านบาทต่อปี แต่ไทยขายของให้อเมริกาปีละเกือบ 8 แสนล้านบาท เมื่อเปรียบกับจีน จีนขายของให้ไทยในมูลค่ามากกว่าที่ไทยซื้อจากจีน

ประเด็นที่ผมนำมารับใช้ผู้อ่านท่านวันนี้ ไม่ใช่เรื่องใครซื้อของมากหรือน้อยกว่าใคร แต่เป็นเรื่องการให้ความรู้ที่ถูกต้องให้กับประชาชนโดยไม่เอาอารมณ์มาเกี่ยว หรือเพียงแต่พูดเอามัน เพราะทำให้คนเข้าใจผิดและประเทศเสียหาย

ทั้งคุณทั้งผมก็รักประเทศไทย เพราะนี่คือชาติของเรา แต่เราต้องมองความเป็นไปของไทยในอีก 5 ปี 10 ปีข้างหน้า การตัดสินใจในวันนี้ ไปมีผลลบต่ออนาคตมากน้อยขนาดไหน ถ้าตัดสินใจผิด ลูกหลานของเราก็จะต้องกลายเป็นแบบเดียวกับคนพม่า คนเขมร ในปัจจุบันทุกวันนี้ ที่ไม่มีงานทำในประเทศ ต้องออกไปขายแรงงานในประเทศอื่น

สิ่งที่พวกเราต้องช่วยกันตะโกนออกไปให้ดังที่สุดก็คือ “อีกไม่นาน เราก็จะมีสภาร่างรัฐธรรมนูญ ร่างเสร็จแล้วก็จะมีการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย ประชาชนเลือกพรรคไหนมาก พรรคนั้นก็จะได้เป็นรัฐบาลมาบริหารประเทศ ประเทศไทยก็จะเป็นเหมือนกับชาติรัฐอื่นทั่วไปในโลก แต่ขณะนี้ เรามีปัญหาภายในที่ต้องจัดการ กรุณารออีกแป๊บเดียวเถิดท่านทั้งหลาย”

ช่วยกันสื่อออกไปอย่างนี้ ดีกว่าไปดูหมิ่นถิ่นแคลนว่าชาติโน้นประเทศนี้ต้องมาง้อไทย เดี๋ยวนี้มีโปรแกรมแปลภาษาอัตโนมัติ สิ่งที่คุณสื่อออกไป คนต่างชาติเข้าใจได้เกือบทั้งหมดด้วยโปรแกรมแปลภาษาเหล่านี้

ประเด็นของข้อเขียนของผมในวันนี้ก็คือ...

“วุฒิภาวะของสื่อที่เกี่ยวดองหนองยุ่งกับการประคองสถานะของประเทศไทยให้ยืนอยู่อย่างมีเกียรติภูมิในเวทีโลก โดยไม่ไปดูหมิ่นถิ่นแคลนหรือเหยียดหยามใคร”.

คุณนิติ นวรัตน์

อ่านเพิ่มเติม...
เปิดฟ้าส่องโลกคุณนิติ นวรัตน์สหภาพยุโรปส่งออกสินค้าอเมริกา