วันพุธที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

สภาร่างรัฐธรรมนูญอินเดีย

อินเดียเป็นสาธารณรัฐที่มีพื้นที่ 3,287,240 ตารางกิโลเมตร ความใหญ่ถือว่าเป็นอันดับ 7 ของโลก ใหญ่ขนาดไหน ผู้อ่านท่านลองหลับตาพิจารณานึกถึงว่าใหญ่กว่าไทยถึง 6 เท่า ภาษาทั้งประเทศมีมากกว่า 1,600 ภาษา แต่ภาษาราชการมีเพียง 22 ภาษา ก่อนหน้านี้ ใครจะเขียนข้อมูลการปกครองของอินเดีย ต้องบอกว่าประเทศนี้มีการปกครองระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐที่มีรัฐในปกครอง 28 รัฐ 1 เมือง และ 6 เขตการปกครองพิเศษ

ทว่า ตั้งแต่จันทร์ 2 มิถุนายน พ.ศ.2557 ต้องบอกว่าอินเดียมี 29 รัฐ เพราะดินแดนตอนเหนือของรัฐอานธรประเทศ แยกออกมาเป็น “รัฐเตลันกานา” ได้เรียบร้อยแล้ว

อินเดียมีอะไรหลายอย่างที่น่าสนใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการร่างรัฐธรรมนูญ ราชอาณาจักรไทยของเราขณะนี้ เราเกือบ 70 ล้านชีวิต อยู่กันโดยไม่มีรัฐธรรมนูญ ที่ว่ากำลังจะมี ก็ไม่รู้ว่าใครกำลังจะมาร่าง มีประสิทธิภาพและเป็นกลางแค่ไหนก็ไม่รู้? ทว่าสภาร่างรัฐธรรมนูญของอินเดียนี่มีประสิทธิภาพมาก แต่ร่างและเสกกันยังไง? ถึงรัฐธรรมนูญของอินเดียยืนยงคงกระพันมาจนถึงปัจจุบัน ไม่เคยมีปฏิวัติรัฐประหารจนต้องฉีกรัฐธรรมนูญทิ้ง

อินเดียเคยเป็นอาณานิคมของอังกฤษตั้งแต่ ค.ศ.1858 อังกฤษปกครองอินเดียเป็น 2 รูปแบบ คือ แบบที่รัฐบาลอังกฤษเข้ามาบริหารโดยตรง ที่เรียกว่า British India บริติชอินเดีย และอีกอย่างหนึ่งเป็นการปกครองแบบเมืองประเทศราช รัฐในอินเดียที่ได้รับการปกครองแบบนี้เรียกว่า Princely Indian State หรือ รัฐเจ้าผู้ครองนครอินเดีย

ค.ศ.1940 อังกฤษยอมรับให้อินเดียมีการปกครองตนเอง อีก 2 ปีต่อมา รัฐบาลอังกฤษก็ยอมให้อินเดียมี “สภาร่างรัฐธรรมนูญ” เพื่อร่างรัฐธรรมนูญให้เป็นกฎหมายสูงสุดในการปกครองสาธารณรัฐ

ถึงวันนี้ ประเทศไทยมีรัฐธรรมนูญมาแล้วถึง 18 ฉบับ ทุกฉบับร่างโดยคนไทยด้วยกันเอง ไม่เคยต้องมีเจ้าต่างด้าวท้าวต่างแดนแทรกแซง อินเดียไม่โชคดีในเรื่องร่างรัฐธรรมนูญอย่างไทย เพราะอังกฤษส่งรัฐมนตรีมา 3 คน เพื่อวางแผนการปลดปล่อยอินเดียจากการเป็นอาณานิคม+วางแผนการจัดทำรัฐธรรมนูญเพื่อให้อินเดียได้รับเอกราชอย่างสมบูรณ์ โดยกรรมการอังกฤษทั้ง 3 คนนี่ ต้องเข้าร่วมประชุมกับผู้นำจากทุกรัฐในอินเดีย

ตอนนั้นก็เถียงกันเยอะนะครับ ว่าจะไปเสกผู้ร่างรัฐธรรมนูญมาจากไหน ถึงจะได้รัฐธรรมนูญขั้นเทพ ไม่ต้องฉีกรัฐธรรมนูญทิ้งกันบ่อยๆ มีคนเสนอว่า คนร่างต้องมาจากการเลือกตั้งของประชาชน อีกคนหนึ่งก็แย้งว่า เราต้องการมีรัฐธรรมนูญอย่างไวที่สุด

อินเดียเป็นประเทศกว้างใหญ่ไพศาล ผู้คนก็ยังไม่ชินกับการเลือกตั้งในระบอบประชาธิปไตย ถ้าให้เลือกตั้งละก้อ ต้องใช้เวลานานน่าดู

หลังจากเถียงกันอยู่นาน ท้ายที่สุด ที่ประชุมก็ตกลงให้ Provincial Legislative ซึ่งหมายถึง สภานิติบัญญัติของแต่ละรัฐ เลือก “ตัวแทน” มาเป็นสมาชิกสภาร่างฯ

พอตกลงในประเด็นผู้ร่างฯ มาจากไหนแล้ว ก็ทะเลาะกันต่อเรื่องผู้ร่างฯจะมีกี่คน สุดท้ายก็ให้มีสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ 1 คน ต่อจำนวนประชากร 1,000,000 คน

กลุ่มคนที่ไม่พอใจเรื่องจำนวนผู้ร่างรัฐธรรมนูญก็คือ “มุสลิม” แม้ว่ามุสลิมในอินเดียจะมีเยอะ แต่เมื่อเทียบกับประชากรของฮินดูแล้ว มุสลิมก็เป็นคนส่วนน้อย การเอาคนล้านคนตั้ง และให้มีผู้ร่างรัฐธรรมนูญ เพียง 1 คน มุสลิมเสียเปรียบแน่นอน รัฐธรรมนูญอินเดียที่จะร่างกันต่อไปในอนาคต ก็คงจะเอื้อประโยชน์ให้กับประชากรฮินดูมากกว่ามุสลิม

พอถึงเรื่องนี้ ก็เถียงกัน และเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้อินเดียแยกเป็น 2 ประเทศ มุสลิมส่วนใหญ่แยกไปตั้งประเทศใหม่คือ ปากีสถาน ซึ่งตอนนั้นมีปากีสถานตะวันตกและตะวันออก อีกไม่กี่ปีต่อมา ปากีสถานตะวันออกก็เป็นสาธารณรัฐประชาชนบังกลาเทศ

ส่วนในอินเดียเองก็ยังเถียงกันต่อไปว่า สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญจะมาจากไหน? สุดท้ายก็บอกว่า เฉพาะรัฐที่เป็นบริติชอินเดียซึ่งรัฐบาลอังกฤษบริหารโดยตรง ให้ ส.ส. จากสภาระดับรัฐเลือกผู้แทนขึ้นมา 1 คน ต่อประชากร 1 ล้าน สมมติว่ารัฐ ก. มีประชากร 12 ล้าน ส.ส.ระดับรัฐก็ต้องยกมือโหวตเลือกผู้ร่างรัฐธรรมนูญมา 12 คน

เพราะอินเดียเป็นประเทศที่มีคนนับถือศาสนา 3 กลุ่มใหญ่ ผู้ร่างทั้ง 12 คน ต้องมีทั้งฮินดู มุสลิม และซิกข์ จำนวนเท่ากัน โดยให้ ส.ส. ระดับรัฐที่นับถือศาสนานั้นๆ เป็นผู้เลือก เช่น ส.ส. มุสลิมก็ต้องเลือกผู้ร่างรัฐธรรมนูญชาวมุสลิมในรัฐ ก. มา 4 คน
เรื่องสภาร่างรัฐธรรมนูญนี่ ต้องขออนุญาตนำมาเขียนรับใช้

ผู้อ่านท่านที่เคารพเยอะครับๆ เพื่อเป็นแนวทางตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญฉบับต่อไปของเรา.

คุณนิติ นวรัตน์

10 มิ.ย. 2557 10:24 10 มิ.ย. 2557 10:24 ไทยรัฐ