ข่าว
100 year

บันทึกการเดินเท้า พาหุรัดถึงวัดประยุรฯ

ซูม4 พ.ค. 2557 05:01 น.
SHARE

ซอกแซกสัปดาห์นี้เป็นภาค 2 ของสัปดาห์ที่แล้วครับ เพราะยังเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ วัดประยุรวงศาวาส หรือวัดรางวัลอันดับ 1 (Award of Excellence) ของยูเนสโกเหมือนเดิม

ต่างกันอยู่หน่อยตรงที่สัปดาห์ที่แล้วเป็นรายละเอียดของวัด ประวัติของวัด และรางวัลที่วัดได้รับจากยูเนสโกว่า มีคุณค่าและทรงเกียรติอย่างไร แค่ไหน? จากการรายงานของทีมงานซอกแซก ที่ไปร่วมในพิธีมอบรางวัลในวันแรก

แต่ฉบับนี้ จะเป็นการเล่าถึงบรรยากาศของการเดินทางก่อนไปถึงวัด จากหัวหน้าทีมซอกแซกเอง ที่โชคดีมีเวลาว่างจึงตัดสินใจเดินทางไปที่วัดประยุรฯในวันฉลองวันสุดท้าย

ประกอบกับหัวหน้าทีมซอกแซกเป็นคนเบื่อรถติดอย่างที่สุด และมั่นใจว่าการเดินทางข้ามสะพานพุทธ โดยรถใดๆก็ตามในช่วงเย็นๆจะเกิดการติดขัดอย่างมหาศาล

จึงตัดสินใจใช้วิธีเดินข้ามสะพานพุทธไปเลย โดยไม่ง้อรถใดๆทั้งสิ้น และก็ถือโอกาสเดินตั้งแต่พาหุรัด เพราะไม่ได้มาเดินนานแล้ว...ไปเรื่อยๆผ่านหน้าโรงเรียนเพาะช่าง ผ่านหน้าโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ฯลฯ ทำให้ได้รายงานซอกแซกฉบับพิเศษ “บันทึกการเดินเท้า จากพาหุรัดถึงวัดประยุรฯ” มาฝากด้วยประการฉะนี้

ดังที่ทราบกันแล้วว่า ถนนพาหุรัด มีชาวไทยเชื้อสายอินเดีย ปักหลักทำมาค้าขายอยู่มาก จนได้ชื่อว่า “ลิตเติ้ลอินเดีย” แห่งประเทศไทย ดังนั้น เวลาเดินผ่านย่านนี้ จะมองเห็นวัดซิกข์ ที่มีชื่อว่า “คุรุดวาราศรีคุรุสิงห์สภา” ซึ่งเป็นวัดซิกข์ แห่งแรกของประเทศไทย ตั้งตระหง่านอยู่ รวมทั้งจะมองเห็นร้านขายผ้าของพี่น้องเชื้อสายอินเดีย สลับกับร้านขายผ้าแบบไทยๆไปตลอดทาง

เท่าที่เดินผ่านไปเมื่อวันเสาร์ที่แล้ว สภาพโดยรวมของพาหุรัดยังเหมือนเดิม โดยเฉพาะสินค้าที่จำหน่ายส่วนใหญ่ ยังคงเป็นเสื้อผ้าสารพัดชนิด เหมือนเมื่อ 40-50 ปี ก่อนโน้น อย่างไรอย่างนั้น โดยเฉพาะเสื้อผ้าชุดไทยต่างๆ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพาหุรัดยังคงมีขายในหลายๆ ร้าน

ชื่อร้านก็มีทั้งที่เป็นไทยแท้ และเป็นอินเดีย อยู่บ้างสลับกันไป เช่น “วิภาวรรณ” “ทิพย์” “เจริญผลพาณิชย์” “อรุณรัตน์” “คันธีเทรดดิ้ง” “เอโกเทรดดิ้ง” และ “อามีนา” เป็นต้น

เดินไปเรื่อยๆ จนสุดถนนพาหุรัด จะถึง ถนนตรีเพชร ซึ่งเป็นแยกที่มีสัญญาณไฟจราจรอยู่ด้วย และหากไปยืนบริเวณนั้นก็จะเห็นศูนย์การค้า ดิโอลด์สยามพลาซ่า อยู่ด้านขวามือ

แต่เส้นทางไปขึ้นสะพานพุทธนั้นจะต้องเลี้ยวซ้ายครับ หัวหน้าทีมซอกแซกจึงตัดสินใจเลี้ยวซ้าย เดินเลาะไปเรื่อยๆ ผ่านตึกแถวเก่าแก่ที่อยู่ตรงข้ามกับ โรงเรียนเพาะช่าง ซึ่งทุกวันนี้ก็ยังคงขายสินค้ากระจุกกระจิก ประเภทเครื่อง ประดับบ้าง รองเท้าบ้าง เครื่องหนังบ้าง เช่นเดียวกับในอดีต

ระหว่างเดินก็อดที่จะมองข้ามฟากไปที่โรงเรียนเพาะช่างเสียมิได้ ซึ่งเมื่อมองแล้วก็ชื่นใจมากที่เห็นป้ายชื่อ “โรงเรียนเพาะช่าง” ตัวเบ้อเริ่มยังคงตั้งตระหง่านอยู่ แม้จะมีอีกป้ายหนึ่งบ่งบอกสถานภาพปัจจุบันว่าเป็นถึง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ไปแล้วก็ตาม

เพราะคำว่า “เพาะช่าง” นั้นเป็นคำไทยๆที่ไพเราะมาก ฟังปุ๊บก็รู้เลยว่าโรงเรียนนี้เป็นสถานที่ เพาะช่าง (เขียน) เอาไว้มากมายจนกลายเป็นศิลปินใหญ่น้อยนับไม่ถ้วนในปัจจุบัน

เดินไปได้หน่อยเดียวก็ผ่านร้านอาหารอร่อยมากชื่อร้าน “สวีท” เป็นร้านคูหาเดียว แต่มี 2 ชั้น สะอาดสะอ้านบรรยากาศดีมาก เมนูเด็ดประจำร้านเป็นพวกอาหารฝรั่งดัดแปลงให้เข้าปากคนไทย เช่น สลัดไส้กรอก สลัดสเต๊ก หมูรมควันข้าวไข่เจียวไส้กรอกสับ เนื้อทอดไข่ดาว เป็นอาทิ

จำได้ว่าเคยแวะมาอุดหนุนเมื่อหลายปีก่อนรู้สึกชอบอกชอบใจจดลงบัญชีติดดาวให้ถึง 4 ดาวเลยทีเดียว แต่เที่ยวนี้ไม่มีเวลาแวะ ได้แค่เดินผ่านอย่างน่าเสียดายและน้ำลายไหลไปเท่านั้น

ติดๆ กันนั้นเอง เป็นร้าน “โรตี” เพาะช่าง โรตีของอาเจ๊ (คนจีน) นะครับ ไม่ใช่อาบัง แต่รสชาติ 4 ดาว เช่นกัน โดยเฉพาะโรตีกรอบโรยนมข้น ยอดเยี่ยมเป็นที่สุด...เสียดายและนํ้าลายสอไปอีกเช่นกัน ขณะเดินผ่านหน้าร้าน

เดินต่อไปผ่านวัดเลียบหรือวัดราชบุรณะฯ และโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ก็ถึงเชิงสะพานพุทธแล้วครับ และเนื่องจากเป็นเวลาใกล้คํ่าแล้วจึงเริ่มมีแม่ค้าดอกไม้ออกมาตั้งแผงลอยขายดอกไม้ทั้งในบริเวณด้านหน้าของโรงเรียนสวนกุหลาบฯไปจนถึงปากคลองตลาด

เนื่องจากเคยแวะมาดูและเขียนถึงตลาดดอกไม้ไปแล้วหนหนึ่ง จึงตัดสินใจเดินไปขึ้นสะพานพุทธในทันที ปรากฏว่า มีคนเดินข้ามสะพานพุทธค่อนข้างมาก ทั้งเดินเที่ยว เดินออกกำลังและบางกลุ่มก็คงจะเดินไปที่วัดประยุรฯเหมือนหัวหน้าทีมนี่แหละมีการหยุดยืนถ่ายรูปเดี่ยว ถ่ายรูปหมู่กันเป็นระยะไปตลอดราวสะพาน

ในขณะที่กลางสะพานมีรถยนต์สารพัดยี่ห้อค่อยๆ เคลื่อนไปอย่างช้าๆ เพราะการจราจรติดขัดดังที่คาดไว้ แต่ที่ริมสะพานพี่น้องประชาชนและนักท่องเที่ยวจำนวนไม่น้อยสามารถเดินได้อย่างสบายไม่ติดขัดแต่ประการใด นับว่าหัวหน้าทีมซอกแซกตัดสินใจถูกต้อง แผลบเดียวก็ข้ามไปถึงด้านฝั่งธนบุรี สามารถเดินเข้าวัดประยุรฯได้ ในอีกเพียงไม่กี่นาทีต่อมา

หัวหน้าทีมซอกแซกไปถึงงานฉลอง ช่วงเข้าไต้เข้าไฟพอดีเลยครับ และก็คงไม่สามารถจะเล่ารายละเอียดอะไรได้มาก นอกจากจะสรุปว่าผู้คนเยอะมาก แต่ละคนหน้าตาบ่งบอกว่ามีความสุขมากๆ เข้าไปอุดหนุนตลาดย้อนยุค ที่หน้า “เขามอ” หรือเขาเต่าแน่นเอี้ยด แต่ส่วนใหญ่จะเป็นอาหารการกินประเภทขนมไทยๆ

สำหรับพระบรมธาตุมหาเจดีย์ในคํ่าคืนวันฉลองมีการฉายไฟไปที่องค์เจดีย์ด้วย จึงดูสวยและสง่างามอย่างบอกไม่ถูก และมีอักษรภาษาอังกฤษคำว่า UNESCO เป็นตัวเรืองแสงเข้าใจว่าคงฉายให้ดูชั่วคราวเฉพาะงานนี้เท่านั้น

เป็นอันว่าได้เดิน ได้ดู ได้เห็น และได้กราบไหว้องค์พระเจดีย์ตามที่ตั้งใจไว้ แถมด้วยการนั่งฟังดนตรีลูกทุ่ง มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยาอีก 3 เพลงรวด เป็นอีกหนึ่งค่ำคืนแห่งความทรงจำ ณ วัดประยุรวงศาวาส ด้วยประการฉะนี้.

 

“ซูม”

อ่านเพิ่มเติม...

แท็กที่เกี่ยวข้อง

ซูมซอกแซกซูมบันทึกการเดินเท้าพาหุรัดถึงวัดประยุรฯวัดประยุรวงศาวาสเพาะช่างลิตเติ้ลอินเดียสะพานพุทธ

Most Viewed

คุณอาจสนใจข่าวนี้