วันพฤหัสบดีที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

หรือการไม่ได้มา คือเรื่องโชคดี

Club Friday The Series #4 มาแล้วค่ะ แต่ก่อนเคยได้ยินแต่ว่า ดูละครแล้วย้อนดูตัว ตอนนี้เรื่องของตัวจะกลายมาเป็นละคร จากเรื่องที่เราคุยกันทุกวันศุกร์ เฉลี่ยความทุกข์ แบ่งปันความสุขกันเรื่อยมา 9 ปี กลายเป็นละครดีๆ ให้เราได้ดูละครแล้วย้อนดูใจ ถ้าเป็นเรา เราจะทำไหม? เราจะดูแลความรักยังไงที่จะสุขให้ได้ภายใต้เงื่อนไขที่มี ซีรีส์หนนี้ ชื่อตอนว่า “หรือรักแท้จะแพ้...”     

รักแท้แพ้ใกล้ชิด รักแท้แพ้ครอบครัว รักแท้แพ้ศาสนา ฯลฯ สงสัยไหมคะ ทำไมรักแท้มันแพ้ทุกอย่าง หรือที่มันแพ้ เพราะว่ามันไม่แท้ตั้งแต่ต้นหรือเปล่า ซีรีส์เริ่มต้นด้วย “หรือรักแท้จะแพ้...ความต่าง” ทุกคู่ต้องเคยเจอค่ะ คนสองคนเติบโตมาจากต่างที่ต่างถิ่น พื้นฐานครอบครัว ทัศนคติ การใช้ชีวิต รูปแบบสังคมที่ต่างกัน เมื่อรักและอยากใช้ชีวิตด้วยกัน ไม่มีวันจะไม่มีปัญหา อยู่ที่ว่าเรารักกันมากพอจะต่อสู้กับปัญหาที่ว่าไหม ความต่างทำให้เกิดระยะห่างระหว่างเราหรือเปล่า ถึงได้เกิดคำถามขึ้นในใจบ่อยๆ ตกลงเธอให้ไม่พอ หรือเราขอมากไป? เธอดูแลไม่ดี หรือเป็นเพราะฉันงี่เง่า? ความต่างในเรื่องอะไรบ้าง แล้วความต่างจะทำให้เราห่างออกไปเรื่อยๆ ไหม ติดตามกันได้ศุกร์ที่ 2 พ.ค. ทางดิจิตอลทีวี ช่อง one 2 ทุ่ม 15-3 ทุ่ม 15 และเสาร์ที่ 3 พ.ค. 1 ทุ่ม ถึง 2 ทุ่ม ทางกรีนแชนแนลค่ะ

รักแท้จะแพ้อะไรก็ตาม ความพยายามมักช่วยได้ ยกเว้นถ้ารักแท้ไปแพ้ไม่รักอันนี้หนักที่สุด รักเขาเราก็มีความสุข แต่ที่ทุกข์คือ เราไม่ใช่ความสุขของเขา บังคับใจใครไม่ได้ แม้กระทั่งใจเรา ความพยายามอยู่ที่ไหน รักที่อยากได้ อาจไม่ได้อยู่ที่นั่น

มีน้องผู้ชายคนหนึ่ง โทรเข้ามาคุยกัน น้องรักผู้หญิงคนหนึ่งมาหลายปี ตั้งแต่สมัยเรียน ไม่ว่าเธอจะโสดหรือมีใคร ใจก็ยังอยู่ที่เธอคนเดียว เธอรับรู้ความรู้สึกของเพื่อนคนนี้ทุกอย่าง แต่ก็ยืนกรานว่าเธอไม่ได้รู้สึกอะไรพิเศษ เราเป็นเพื่อนกันไปแบบนี้แหละดีแล้ว เขาเองก็พยายามยอมรับให้ได้ในจุดนั้น ยังเคยถามกันว่า แล้วตอนเธอมีแฟน เคยมีสักครั้งไหมที่รู้สึกอยากแย่งเธอมา เขาก็ยังยืนยันว่า ไม่เลยครับ รับได้เสมอที่เธอมีใคร ในใจแอบไม่เชื่อ จนน้องเล่าว่า “ในที่สุด เธอเลิกกับแฟน ผมดีใจที่สุด” อ้าว!! นั่นไง     

พอเธอไม่มีเจ้าของ เราก็ขอลองใช้โอกาสใหม่ เข้าไปเยียวยารักษาหัวใจ ดูแลสุขทุกข์ ประคองความรู้สึกกันไปแบบนี้ เธอก็ดูเหมือนจะมีใจ สุดท้ายก็เข้ามาอยู่ในบ้านเดียวกัน เขาดีใจมากๆๆๆ สมใจกับสิ่งที่ใฝ่ฝันมาตลอดหลายปี ทั้งที่เธอก็ยังยืนยันว่า ที่มาอยู่ด้วยก็ไม่ได้รักนะ (แล้วมาอยู่กับเขาทำไมล่ะ...งง) ไม่ว่าจะมาด้วยรักไหม ไม่สำคัญเท่าตอนนี้ เรามีกันอยู่ 2 คนในบ้านเดียวกัน ไม่มีงานแต่ง ไม่มีการพูดคุยกันว่าเราจะสร้างอนาคตร่วมกันยังไง อยู่กันไปภายใต้ความต้องการพื้นฐานของร่างกาย จนท้อง น้องผู้ชายพูดว่า ผมกำลังจะเป็นพ่อคน ทั้งที่ยังไม่เคยมีโอกาสได้ใช้คำว่าแฟนกับเธอด้วยซ้ำ แต่ช่างเถอะ มีเธอ มีผม มีลูก คำว่า แฟน มันเบาไปแล้วสำหรับความอบอุ่นแบบวันนี้ 

จนลูกคลอดได้ 2 เดือน เธอขอกลับบ้าน บอกว่าอยากไปเยี่ยมแม่ ตัวน้องผู้ชายเองก็ยังสงสัย ทำไมไปตอนนี้ ลูกยังอ่อนรอให้นมลูกอีกสักพัก ค่อยยกครอบครัวไปหาแม่ดีกว่าไหม แต่เธอไม่ฟังบอกว่าก็อยากไปหาแม่ตอนนี้นี่นา เมื่อสุดจะต้านทาน ก็ต้องปล่อยให้ทำตามความต้องการของเธอ ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้เธอไม่เคยกลับเข้าบ้านอีกเลย

ผู้ชายคนหนึ่งกับลูกชายวัย 2 เดือน เขาทำอะไรไม่ถูก เลี้ยงลูกยังไง ติดต่อภรรยาก็ไม่ได้ จะให้ลูกกินนมแบบไหน ใช้ผ้าอ้อมอะไร จะคุย จะสอนกันยังไง ทั้งเครียด ทั้งเสียใจ...แต่ความรักสอนเราให้ทำอะไรก็ได้เสมอ พอแล้วหมดเวลาฟูมฟาย เขาค่อยๆหาวิธีดูแลลูก หาพี่เลี้ยงเด็กมาช่วยตอนกลางวัน ในขณะที่เขาต้องออกไปทำงาน กลับบ้านมาก็เลี้ยงลูกเองทั้งหมด กอดกันอยู่ 2 คน แบบที่ยังสับสนว่าแม่ของลูกไปไหน ทำไมถึงทิ้งไปได้แบบนี้ พยายามหาช่องทางติดต่ออยู่นานจนได้คุยกับแม่ของเธอ แม่บอกว่า ไม่ต้องไปตามหาแล้ว ลูกสาวแต่งงานใหม่ไปแล้ว อย่าไปยุ่งกับชีวิตของเขาเลย !!! เดี๋ยวนะ เราดำเนินชีวิตกันง่ายขนาดนี้เลยหรือ เลิกกับแฟน มาอยู่กับเพื่อน ที่รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่อยากเป็นแค่เพื่อน อยู่กันไปไม่ได้ให้ใจ แต่ให้ร่างกายท้องขึ้นมา ก็ดูแลลูกในท้องจนครบกำหนด คลอดแล้วจบ หมดภาระกันไป ฉันไม่อยู่แล้วนะ ไม่ต้องตาม แต่งงานใหม่ไปแล้ว มันง่ายไปไหม ความรู้สึก ความผูกพันทางใจ สัญชาตญาณความเป็นแม่คนหายไปไหนหมด

จาก 2 เดือน ตอนนี้ลูกชายตัวน้อยอายุครบ 2 ขวบแล้วค่ะ ด้วยสองมือของพ่อ ที่ยังเฝ้ารอว่าเมื่อไหร่ภรรยาและแม่ของลูกจะกลับ น้องโทรเข้ามาถามว่า เขาจะไม่คิดถึงผม คิดถึงลูกบ้างหรือพี่ เขามีโอกาสจะกลับมาไหม และถ้าวันหนึ่งลูกถาม ผมจะตอบลูกยังไง?? 

เจ็บตอนเธอไป ไม่เท่าตอนเธอกลับมา ชอบประโยคนี้ในเพลงของดา เอนโดรฟินมากๆ ผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกจากชีวิตคนที่ตัวเองไม่รัก เข้าใจได้หมด แต่เดินไปแบบไม่สนใจว่า ลูกวัยสองเดือนที่คลอดออกมาจะอยู่ยังไง ใครจะเลี้ยงเขา กอดของพ่อจะอุ่นพอไหมยังใจร้ายไปจากกันได้ อันนี้ไม่เข้าใจ และรับไม่ได้ค่ะ ทิ้งกันไปเกือบ 2 ปี ไปมีครอบครัวใหม่ อะไรหรือ? จะทำให้เธอกลับมาเพื่อโหยหาครอบครัวเก่า ที่เธอย้ำนักย้ำหนาว่าไม่ได้รัก คุยกับใจตัวเองก่อนค่อยคุยกับลูกเธอ ทำในสิ่งที่เธอพูดมาตลอดแล้วว่า เธอไม่รัก เธอไม่สนใจไยดี ที่ทนอยู่จนลูกคลอดคงอึดอัดหัวใจเต็มที เรื่องนี้คงต้องปล่อยให้เธอไป สิ่งหนึ่งที่เรียนรู้ได้คือ เธอเป็นผู้หญิงแบบนี้ ผู้หญิงที่ไม่ได้หัวใจอ่อนละมุน คลอดแล้วทิ้งกลายเป็นเรื่องง่ายๆ ที่ผู้หญิงดีๆ มากมายเขาไม่ทำกัน แต่เธอทำ

เมื่อความสุขของเธอคือการอยู่ห่างๆ เรา จัดให้เขาสักตั้งไปเลย เราอยู่มาได้หลายปี ต่อจากนี้ก็เดินต่อไปคล้ายๆ เดิม กอดเล็กๆ ของลูกใหญ่ขึ้นทุกวัน กอดแน่นขึ้นเรื่อยๆ กอดของเขาอาจจะอุ่นกว่ากอดของผู้หญิงคนหนึ่งที่ทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลังได้ง่ายเหลือเกิน

วันหนึ่งลูกถาม ก็บอกลูกว่า แม่ไม่มี ไม่ใช่แม่ไม่รัก แม่รักลูกเหลือเกิน แต่อยู่ดูแลลูกไม่ไหว แม่ไม่สบาย แม่จากไป แล้วฝากกอดใหญ่ๆ ไว้ที่พ่อ คิดถึงแม่ ก็ให้กอดพ่อแน่นๆ มีลูกมากมายที่ไม่เคยอยู่ใกล้พ่อ หรือได้กอดแม่ด้วยสารพัดเหตุผล แต่ทุกคนก็ต้องอยู่ต่อไป ไม่ต้องให้ร้ายใคร ความจริงบางเรื่องโหดร้าย เราไม่ได้โกหก แต่การบอกหมด ก็ไม่ได้เป็นผลดีต่อหัวใจใคร

แม่ไม่กลับมา อาจกลายเป็นเรื่องดี ถ้ามาถี่ๆ แต่ไม่เคยอยู่กับที่ จะตอบลูกยังไงดี ว่าทำไมแม่ถึงอยู่ที่นี่ตลอดไปไม่ได้ เธอมีครอบครัวใหม่ ถ้ายังมารับลูกไป ให้ลูกเห็นว่า แม่อยู่กับครอบครัวนั้นทำไมเขาดูรักกันมากกว่า เห็นไหมว่าหรือที่เป็นอยู่นี้ดีที่สุดแล้ว

กับบางคนการไม่ได้เขามา อาจเป็นเรื่องโชคดี ตอนนี้น้องอาจยังไม่เข้าใจ ต้องดูกันนานๆ อยากรอเธอก็รอไป แค่รอแบบที่มั่นใจว่า เราดูแลลูกได้ เรามาไกลจากจุดเริ่มต้นตั้งเยอะแล้ว ถ้าวันหนึ่งข้างหน้าเจอใครที่สามารถทำให้หัวใจหวั่นไหว รักและดูแลลูกของเราได้ จะเลือกชีวิตคู่ครั้งใหม่ ก็ทำได้ไม่ต้องแคร์อะไร ยกเว้นหัวใจลูก และหัวใจเราก็พอ  


ดีเจพี่อ้อย


ดีเจพี่อ้อย

Club Friday The Series #4 มาแล้วค่ะ แต่ก่อนเคยได้ยินแต่ว่า ดูละครแล้วย้อนดูตัว ตอนนี้เรื่องของตัว จะกลายมาเป็นละคร จากเรื่องที่เราคุยกันทุกวันศุกร์ เฉลี่ยความทุกข์ แบ่งปันความสุขกันเรื่อยมา 9 ปี ... 26 เม.ย. 2557 21:51 ไทยรัฐ