วันศุกร์ที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

อินทเภรี

นิทานเรื่องท้าวแสนปม ไม่ใช่นิทานธรรมดา มีหลักฐานบันทึกไว้ ในตำนานโยนก และพงศาวดารสังเขป ของสมเด็จกรมพระปรมานุชิตชิโนรส

พระพรหมมหาราช แห่งนครเชียงแสน ถูกมหาราชรามัญ เมืองสตอง ยกทัพมาตี เมื่อปี พ.ศ.1731 พระพรหมสู้ไม่ไหว แตกหนีมาปักหลักเอาเมืองแปบ เมืองร้าง สร้างเมืองขึ้นใหม่ ชื่อนครไตรตรึงษ์

สืบเชื้อสายมาถึงท้าวไตรตรึงษ์ รุ่นที่ 4 ชื่อเสียงเลื่องลือ ว่ามีพระธิดาทรงสิริโสภา

วันหนึ่งพระธิดาอยากเสวยมะเขือ พี่เลี้ยงก็พากันไปหามะเขือ ไปเจอต้นมะเขือผลงาม ต้นใหญ่ข้างบ้าน ชายเข็ญใจ เนื้อตัวเป็นปุ่มปมรุงรัง เรียกกันว่านายแสนปม

มะเขือต้นนี้งาม เพราะนายแสนปมฉี่รดทุกวัน พระธิดาเสวยมะเขือไม่นานก็ทรงครรภ์

จนเมื่อพระโอรสคลอด ท้าวไตรตรึงษ์ต้องหาพ่อให้หลาน ป่าวประกาศให้ ขุนนางและราษฎรในเมือง มาชุมนุมพร้อมกัน ใครมีของกินดีๆให้ติดมือมาด้วย

หนุ่มๆลูกขุนนาง ลูกพ่อค้าใหญ่ หาของกินดีๆ แต่นายแสนปม มีแต่ข้าวเย็นก้นหม้อในกำมือ

ถึงเวลาพระธิดา ไม่ยอมรับจากมือใคร เดินไปคว้าข้าวเย็นจากมือนายแสนปม ท้าวไตรตรึงษ์อับอาย ขับไล่ให้พระธิดาไปอยู่กับท้าวแสนปมในไร่มะเขือ ร้อนถึงพระอินทร์ แปลงเป็นวานร เอากลองวิเศษ ชื่อ อินทเภรี มาให้กลองนี้ตีได้แค่สามครั้ง อยากได้อะไร ก็อธิษฐาน

นายแสนปม...ตีกลองครั้งที่ 1 ปุ่มปมก็หาย กลายเป็นชายรูปงาม ตีครั้งที่ 2 ไร่มะเขือก็เป็นนครใหญ่ได้ชื่อว่า เทพนคร นายแสนปมเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ทรงเดชานุภาพ พระนามพระเจ้าศิริไชยเชียงแสน

พอตีครั้งที่ 3 ก็ขอพระอู่ทองคำ สำหรับเป็นที่บรรทมของพระโอรส

ตำนานเล่าไว้จริงจังว่า พระเจ้าศิริไชยเชียงแสน ครองเทพนครตั้งแต่ พ.ศ.1862 ถึง พ.ศ.1887 ก็ทิวงคต พระราชบุตรองค์ที่บรรทมในพระอู่ทอง ขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามพระเจ้าอู่ทอง

ก็พระเจ้าอู่ทอง องค์ที่เชื่อกันว่า เป็นผู้สร้างกรุงศรีอยุธยานี่แหละ

สมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า ทรงวิจารณ์ เรื่องเล่าแบบปาฏิหาริย์ เหนือจริง คนรุ่นใหม่ฟังเป็นเรื่องเหลวไหล เมื่อทรงบทพระนิพนธ์ละครรำ เรื่องท้าวแสนปม จึงทรงปรับเรื่องใหม่ ให้เป็นเหตุเป็นผล

ท้าวแสนปม ชื่อท้าวชินเสน เป็นรัชทายาทเมืองนครปฐม รู้ข่าวพระธิดานครไตรตรึงษ์โฉมงาม ก็ปลอมแปลงตัวเป็นยาจกเข็ญใจ เนื้อตัวเป็นปุ่มปม ปักหลักอยู่ในไร่มะเขือ

มีเหตุให้พระธิดาอยากเสวยมะเขือ ท้าวชินเสนก็เขียนเพลงยาวเกี้ยวพระธิดา พระธิดาก็ตอบกลับ ต่อเพลงยาวกันไปมา สมัยผมเริ่มเป็นหนุ่มฟังเพลงของมัณฑนา โมรากุล จากวิทยุจนติดหู

ชอบวรรค “เห็นแก้วแวววับจับจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ” มาก ผู้หญิงหลุดปากท้าไอ้หนุ่ม “อยากได้ของดีๆก็ต้องกล้าๆหน่อย ไม่คิดสอยมัวคอยดอกไม้ร่วง คงชวดดวงบุปผชาติสะอาดหอม”

ต่อเพลงยาวพักใหญ่ พระชินเสนต้องกลับไปราชการงานเมือง... พระธิดาท้องโต เรื่องตอนนี้ เหมือนในตำนาน...ท้าวไตรตรึงษ์ประกาศหาพ่อให้หลาน...ท้าวชินเสนแต่งเป็นแสนปม มาให้เห็น ก็เสียหน้า ออกปากผลักไส

ท้าวชินเสน ขอใช้กลอง ไม่ใช่กลองวิเศษ แต่เป็นกลอง สั่งไพร่พล ตีตูมแรก ทหารทั้งกองทัพ ก็โห่ร้อง

ถ้าตีครั้งที่สอง ทหารก็จะบุกมาล้อมเมืองไตรตรึงษ์

แค่ตีครั้งแรก ท้าวไตรตรึงษ์ก็ยอมยกพระธิดาให้ เรื่องท้าวแสนปม เวอร์ชันที่สอง จบลงตรงนี้

ผมติดใจ เรื่องกลองของท้าวแสนปม...สมัยตำนานเสียงกลองศักดิ์สิทธิ์นัก ตีทีเดียว ทหารก็โห่ร้อง แสดงตัวตน...ให้รู้ว่าอยู่ฝ่ายไหน

ถ้าท้าวไตรตรึงษ์ยังดื้อ ไม่ยอมให้ลูกสาว เสียงกลองครั้งที่สอง ทหารจะบุกเข้ามาชิงเมือง...

ทางเลือกของท้าวไตรตรึงษ์ ถ้าไม่เสียลูกสาว ก็ต้องเสียเมือง

แต่เรื่องท้าวแสนปม สมัยใหม่ ปาฏิหาริย์ไม่มี...ท้าวแสนปม ตีกลองเรียกทหาร มาตั้ง 5-6 เดือนที่แล้ว จนถึงวันนี้ ทหารก็ยังไม่ส่งเสียงโห่ร้อง ไม่ยอมโผล่มาเต็มเนื้อเต็มตัว...สักครั้ง

ท้าวแสนปมมีเค้าจะไม่ได้เมีย อยากชิงเมืองก็ไม่ได้ พะอืดพะอมกันไป จนกว่าจะตายกันไปข้างหนึ่ง.

 

กิเลน ประลองเชิง

11 เม.ย. 2557 10:16 12 เม.ย. 2557 05:09 ไทยรัฐ