วันเสาร์ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ศาลอาม่า

มาเก๊าวันที่สอง ตอนสาย...อโลริโน เพื่อนอินเดียเชื้อสายโปรตุเกส เจ้าภาพจากการท่องเที่ยวมาเก๊า พาไปไหว้อาม่าที่ศาลเจ้าอาม่า ริมฝั่งทะเล ด้านที่หันหน้าเข้าแผ่นดินใหญ่

ต่อไปนี้ เป็นตำนาน มาเก๊า เรื่องราวของอาม่า...

เด็กสาวคนหนึ่ง...ตัวคนเดียว ไร้เงิน ไร้ญาติ เที่ยวขอทาน...จากผู้ โดยสารร่วมลำเรือ ในขบวนเรือฮกเกี้ยน เธอถูกปฏิเสธด้วยเหตุผล “เธอไม่ใช่ญาติ”

นาทีนั้นในขบวนเรือสำเภาที่มาจากฮกเกี้ยน เธอไม่มีค่า ในเวลาต่อมาเกิดพายุใหญ่ เรือหลายลำจมลงทะเล ขณะที่เรือลำนั้น...ก็ทำท่าจะไปไม่ไหว คนถือท้าย...ออกอาการสิ้นหวัง

เด็กสาวคนนั้น ปราดเข้าไปแย่งพังงาถือท้ายเรือ เธอนำเรือหลบหลีกคลื่นใหญ่อย่างคล่องแคล่ว นำเรือเข้ามาจอดในเวิ้งอ่าวเกาะเล็กๆ กระโดดลงชายหาดแล้วเดินหายไป...ไม่มีใครเจอเธออีกเลย

ทุกคนที่รอดชีวิต ซาบซึ้งในความช่วยเหลือนั้น เข้าใจกันว่า เธอคือเจ้าแม่ทับทิม ที่สวรรค์ส่งมาช่วย

จิตรา ก่อนันทเกียรติ เขียนไว้ในหนังสือ ทำเนียบเจ้าแม่และผู้วิเศษของจีนว่า เจ้าแม่ทับทิม เป็นชาวฮกเกี้ยน เป็นคนแซ่ลิ้ม พ่อชื่อลิ้มเฮ้ง แม่ชื่อลิ้มยุ้ย เกิดวันที่ 23 เดือน 3 ของจีน ที่เกาะหมีจิว ในสมัยราชวงศ์ซ่ง(เหนือ)

ตอนที่เกิด เธอไม่ร้องไห้ จึงได้ชื่อว่า “มิก” แปลว่า “เงียบ”

ลิ้มมิกเติบโต เป็นเด็กฉลาดแข็งแรง ถือศีลกินเจ มีความรู้เรื่อง แพทย์ แข็งแรงว่ายน้ำไปช่วยคนเรือแตกได้ มีสัญชาตญาณในเรื่องดินฟ้าอากาศ ใช้สัมผัสพิเศษเตือนชาวเรือเรื่อยมา

ผู้คนละแวกนั้นนับถือเธอมาก เรียก ธิดามังกร

น่าเสียดาย...ที่เธอตาย เมื่ออายุน้อย บางตำราว่าตายเมื่ออายุ 18 บางตำราว่า 28

วันที่ตาย เล่ากันว่า เธอนอนหลับฝันว่า พ่อและพี่ชายซึ่งออกทะเลหาปลา เจอพายุใหญ่ เรือกำลังจะจม เธอพยายามช่วย แต่แม่ก็มาปลุกให้เธอตื่นเสียก่อน

สองวันต่อมา ก็ได้ข่าวพ่อและพี่ชายตายอยู่ในทะเล ลิ้มมิกเสียใจ ตรอมใจตาย

แม้เธอตาย แต่ก็ยังมีปาฏิหาริย์ ช่วยคนประสบภัยในทะเล ชาวทะเลเรียกว่า หม่าโจ้ว (หม่าจู่) แปลว่า เจ้าแม่ผู้ศักดิ์สิทธิ์ ฮ่องเต้หลายรัชกาลพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเทพเจ้าแห่งสวรรค์

ชาวจีนโพ้นทะเล ไปอยู่ที่ไหน ก็นำศรัทธานี้ติดไป มีศาลเจ้าแม่ทับทิมที่ไต้หวันกว่า 800 แห่ง ในฮ่องกง มาเก๊า อีกกว่า 100 แห่ง เกาหลี ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย สิงคโปร์ มาเลเซีย กัมพูชา เวียดนาม มีรวมกันอีกกว่า 100 แห่ง

อาม่า...ศาลเจ้าในมาเก๊า เป็นหนึ่งแห่งสำคัญ เล่ากันว่าวันที่โปรตุเกสแล่นเรือกำปั่นมาเข้าเวิ้งอ่าวนี้...มีศาลเจ้าอาม่าอยู่แล้วถามคนจีน คนจีนก็บอกว่า “วัดอาม่า”

ฝรั่งเรียกชื่อตามว่า อาม่ากัลฟ์ (อ่าวอาม่า) ต่อมาคำว่าอาหายไป เหลือเพียง ม่ากัลฟ์ แล้วก็กลายเสียงเรียกกันมาจนถึงปัจจุบันเป็นชื่อเมือง “มาเก๊า”

มาเก๊าวันนี้เป็นเขตบริหารพิเศษ ภายใต้ระบบหนึ่งประเทศสองระบบของจีน ชื่อเสียงเลื่องลือยาวนาน ในฐานะมหานครกาสิโน

ผมอยู่มาเก๊าสามวัน...มองทะลุเปลือกนครกาสิโน เข้าไปถึงแก่นของวิถีชีวิตงดงาม คนที่มีพ่อเป็นโปรตุเกส มีแม่เป็นจีน สืบสานวิถีชีวิตแบบแมคคานิส สืบทอดวัฒนธรรมยุโรปและเอเชียได้อย่างกลมกลืน ยาวนานกว่า 500 ปี

วิถีชีวิตแมคคานิส เหมือนจะบอกว่า ปาฏิหาริย์ ของผู้หญิงชาวเรือคนนั้น อาม่า เจ้าแม่แห่งสวรรค์ ในวันนี้ ยังมีอยู่

พลังแห่งผู้หญิง...หลายยุคสมัย...ศักดิ์สิทธิ์นัก บ้านเมืองเป็นทุกข์หนัก หากเลือกสร้างสรรค์ เลือกข้างเสียสละ เธอคือเจ้าแม่แห่งสวรรค์ แต่หากเลือกทำลาย ชื่อเธออาจถูกขานชื่อเป็น...เทพีแห่งโลกันตร์

ทุกชีวิตมีทางให้เลือกได้ สุดแล้วแต่ใจเธอ.

กิเลน ประลองเชิง

17 มี.ค. 2557 08:03 17 มี.ค. 2557 08:03 ไทยรัฐ