วันศุกร์ที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
เข็มทิศ SME : ความเป็นเถ้าแก่ อยู่ที่ใจ ไม่ใช่ธุรกิจ

เข็มทิศ SME : ความเป็นเถ้าแก่ อยู่ที่ใจ ไม่ใช่ธุรกิจ

  • Share:

คำว่า ‘เถ้าแก่’ เป็นภาษาแต้จิ๋ว ที่ใช้เรียกเจ้าของร้านค้า หรือผู้ประกอบกิจการ หลายคนเชื่อว่าการเป็นเถ้าแก่เป็นหนทางสู่ความร่ำรวย ถึงกับมีตำราเพื่อการพัฒนาตนเองหลายเล่มสอนว่าการเป็นลูกจ้างทำให้ไม่มีวันรวย ต้องเป็นเถ้าแก่ หรือเจ้าของกิจการเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสสร้างความมั่งคั่งให้แก่ตนเองและครอบครัว ผลที่ตามมาคือหลายท่านออกจากชีวิตการทำงานประจำมาเริ่มต้นกิจการของตนเอง ซึ่งบางท่านก็กลายเป็นเถ้าแก่ที่ทำธุรกิจจนประสบความสำเร็จและร่ำรวยสมความตั้งใจ แต่ก็มีอีกหลายรายที่เอาเงินเก็บตัวเองมาสูญกับชีวิตเถ้าแก่ จนต้องกลับไปเป็นพนักงานประจำอีกรอบ กว่าจะค้นพบว่าตัวเองไม่เหมาะจะเป็นเถ้าแก่ก็เสียค่าความรู้ไปพอสมควร

ทำไม่ได้ หรือแค่ไม่ใช่ตัวเอง

'Everybody is a genius. But if you judge a fish by its ability to climb a tree, it will live its whole life believing that it is stupid.' – by Albert Einstein

“ทุกคนคืออัจฉริยะ ปลาเป็นสัตว์ที่ว่ายน้ำเก่งมาก แต่ถ้าเราตัดสินความสามารถของปลาโดยให้มันปีนต้นไม้ มันจะตายไปพร้อมกับความเชื่อที่ว่า ตัวมันไม่มีอะไรดีสักอย่าง”

คำกล่าวของ อัลเบิร์ต ไอนสไตน์นี้ยังใช้ได้ดีกับทุกสถานการณ์ ไม่เว้นแม้กระทั่งการเลือกอาชีพ หรือการทำธุรกิจ เพราะไม่ใช่ทุกคนเหมาะจะเป็นเจ้าของธุรกิจ ไม่ใช่ทำไม่ได้แต่ไม่เหมาะกับบุคลิก และความสามารถของตนเอง และอาจไม่ใช่เส้นทางไปสู่ความสำเร็จที่มาพร้อมความสุขในชีวิตอย่างแท้จริง

คุณสมบัติของเถ้าแก่

คุณสมบัติสำคัญประการหนึ่งของเถ้าแก่คือ ต้องเป็นคนรู้รอบและรอบรู้ ต้องรู้ลึกในทุกๆ ขั้นตอนของธุรกิจตนเอง บางกิจการที่มีพนักงานไม่กี่คน โครงสร้างองค์กรไม่ค่อยมีแบบแผน เถ้าแก่อาจต้องทำงานในทุกๆ ตำแหน่ง ตั้งแต่พนักงานทำความสะอาดไปจนถึงเอ็มดี การตัดสินใจทุกอย่างต้องมองเป็นภาพรวม และมาจากเกณฑ์การพิจารณาของตนเอง รวมถึงทุกบาททุกสตางค์ที่ใช้ไปก็อาจมาจากกระเป๋าตนเอง ดังนั้น ความผิดพลาดในการตัดสินใจ อาจหมายถึงการ “เจ๊ง” ได้ง่ายๆ

นอกจากนี้ “เวลา” ยังเป็นเรื่องสำคัญ เพราะการเป็นเจ้าของกิจการนั้น มีเรื่องให้คิดตลอดเวลา โดยเฉพาะในช่วงเริ่มต้นธุรกิจ ซึ่งมักเต็มไปด้วยปัญหาและอุปสรรคให้แก้ไข ต่างจากพนักงานประจำที่มักทำงานเพียง 8 ชั่วโมงต่อวัน 5 วันต่อสัปดาห์ 

ความเป็นเถ้าแก่ อยู่ที่ใจ ไม่ใช่ธุรกิจ

ในโลกธุรกิจ เราจะพบว่า มีเส้นบางๆ คั่นอยู่ระหว่างความเป็นมนุษย์เงินเดือน และความเป็นมืออาชีพ (Professional) กล่าวคือ ในขณะที่มนุษย์เงินเดือนมักพยายามจำกัดการทำงานเพียงขอบเขตหน้าที่ของตน และขาดความกระตือรือร้นในการทำงานนั้น  มืออาชีพที่ประสบความสำเร็จในอาชีพการงานและการเงิน มักจะมีลักษณะคล้ายๆ กันคือ มีความชอบและใส่ใจในทุกๆ งานที่ทำ (Passion) ทำงานแต่ละอย่างให้ออกมาดีที่สุด (High Performance) และมีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งขององค์กร (Sense of Belonging) ดังนั้น เรามักจะเห็นผู้บริหารระดับสูงที่ประสบความสำเร็จนั้น ทุ่มเททั้งแรงกาย แรงใจ  เอาใจใส่กับงาน และหายใจเข้า หายใจออกเป็นงานตลอดเวลา

หนทางสู่ความสำเร็จในชีวิตนั้นมีหลายเส้นทาง ไม่มีเส้นทางไหนถูกหรือผิด ไม่มีเส้นทางไหนโรยด้วยกลีบกุหลาบ และไม่มีเส้นทางไหนการันตีความสำเร็จไว้ที่ปลายทาง สิ่งสำคัญคือการตัดสินใจเลือกเส้นทางในชีวิตให้เหมาะกับตนเอง ทุ่มเทกับสิ่งที่ทำให้เต็มที่ มีความสุขไปกับเส้นทางที่ตนเลือกเดินให้มากที่สุด และวิธีคิดแบบ “เถ้าแก่” จะทำให้ทุกท่านประสบความสำเร็จ ไม่ว่าจะประกอบอาชีพใดก็ตาม

 

โดย ศศิกานต์ วัฒนะจันทร์
https://www.facebook.com/SMECompass

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้