วันอังคารที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

มาตรา 1 รัฐธรรมนูญไทย

โดย ซูม


มาตราที่ผมชอบมากที่สุดของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยทุกฉบับ เท่าที่มีการยกร่างกันมาก็คือมาตรา 1 ครับ

ที่เขียนเอาไว้ว่า “ประเทศไทยเป็นราชอาณาจักรอันหนึ่งอันเดียว จะแบ่งแยกมิได้”

ซึ่งประเทศไทยของเราก็เป็นเช่นนี้จริงๆ เป็นอาณาจักรอันหนึ่งอันเดียวมาตลอดนับตั้งแต่ผมจำความได้

ไม่เพียงแต่จะเป็นอาณาจักรอันเดียวกันเท่านั้น พี่น้องประชาชนชาวไทยทั่วทุกภาคต่างก็มีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเช่นกัน

เราเดินทางไปมาหาสู่กัน ทั้งไปท่องเที่ยว ไปเยี่ยมเยียน หรือไปทำงานประกอบอาชีพ

พี่น้องชาวอีสานไปทำงานภาคใต้ พี่น้องชาวใต้เคยยกขบวนไปปักหลักขุดแร่ที่ภาคเหนือทั้งหมู่บ้าน...อพยพกันไปอพยพกันมาอยู่ตลอด

สมัยผมทำงานสภาพัฒน์ มีเพื่อนคนหนึ่งเป็นหัวหน้าศูนย์พัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ดูแลรับผิดชอบการจัดทำแผนพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือทั้งภาค

เพื่อนคนนี้เป็นเด็กตรัง เติบโตจากกันตรัง เข้ารับราชการสภาพัฒน์ถูกส่งไปเป็นหัวหน้าศูนย์พัฒนาภาคอีสาน ซึ่งมีสำนักงานอยู่ที่ขอนแก่น

สำเนียงของเขาเป็นสำเนียงใต้แท้ๆ...บ่อยครั้งที่เผลอหลุดคำว่า ฮ.ฮู แทนคำว่า ง.งู แต่เขาก็สนทนาแลกเปลี่ยนและสื่อสารกับพี่น้องอีสานได้อย่างสนิทสนม

ผมชอบมากตอนที่เขาคุยกับชาวบ้าน ขอข้อมูลชาวบ้าน และแนะนำชาวบ้านอีสานด้วยสำเนียงของชาวใต้ขนานแท้ และชาวบ้านอีสานก็ตอบเขาด้วยสำเนียงอีสานแท้ๆ

โดยมีคนภาคเหนือตอนล่าง (ภาคกลางตอนบน) จากนครสวรรค์อย่างผมนั่งฟัง และร่วมสนทนาด้วยหลายๆประโยค

แม้เราจะพูดต่างสำเนียงกันบ้างแต่ก็เข้าใจกันได้เป็นอย่างดี เพราะเป็นภาษาไทย...ภาษาของราชอาณาจักรที่แบ่งแยกมิได้แห่งนี้

อีกตัวอย่างหนึ่งของความเป็นหนึ่งเดียวและแบ่งแยกมิได้ของราชอาณาจักรไทย ที่ยังอยู่ในความทรงจำของผมเสมอ เกิดขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่นี่เองครับ

ตอนผมรับราชการใหม่ๆเช่นกัน  เคยขึ้นไปสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมที่จังหวัดเชียงใหม่หลายครั้ง และทุกครั้งจะไปรับประทานอาหารเย็นที่ร้าน “แกงร้อน” ที่ตึกแถวหน้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ช่วงนั้นมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ยังเปิดได้ไม่กี่ปี แต่ก็เป็นมหาวิทยาลัยที่ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว เด็กๆไทยทั่วประเทศเลือกสอบแข่งขันมาเรียนที่นี่จำนวนมาก

ร้าน แกงร้อน ก็เป็นร้านเปิดใหม่คูหาเดียวตั้งอยู่หน้ามหาวิทยาลัย ขายข้าวแกงและอาหารตามสั่ง ร่ำลือกันว่าอร่อยมาก และเจ้าของร้านดูเหมือนจะอพยพไปจากสุพรรณบุรีภาคกลาง

ที่ผมไปเชียงใหม่ยุคโน้นแล้วแวะไปรับประทานอาหารเย็นที่ร้านนี้เป็นประจำ ไม่ใช่เพราะอาหารอร่อยราคาถูกเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะผมชอบบรรยากาศด้วยครับ

ในจำนวนลูกค้าที่แน่นเอี้ยดทุกโต๊ะเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เสีย 90 เปอร์เซ็นต์ และแต่ละโต๊ะจะพูดจาด้วยสำเนียงท้องถิ่นของตน
เราจึงได้ยินทั้งสำเนียงปักษ์ใต้ สำเนียงอีสาน สำเนียงกรุงเทพฯ และสำเนียงตะวันออก ฮิสั้นฮิยาว ระคนกันไปในร้านอาหารแห่งนี้

คนที่ชื่นชมมาตรา 1 แห่งรัฐธรรมนูญไทยเช่นผม จึงมีความสุขที่ได้ไปนั่งในร้านอาหารหน้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ยุคโน้น แล้วได้พบกับความเป็นอันหนึ่งอันเดียวของคนไทยจากทุกภาค

ทุกวันนี้เชียงใหม่เจริญขึ้นมาก ร้านแกงร้อนก็ใหญ่โตกลายเป็นสวนอาหารไปแล้วกระมัง...ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่เองก็เติบโตเป็นใหญ่เป็นโตในวงการเป็นจำนวนมาก

แต่แล้วจู่ๆเมื่อไม่กี่วันนี่เอง ก็มีข่าวจากจังหวัดเชียงใหม่และภาคเหนือ บางจังหวัดว่า มีคนขึ้นป้ายอยากจะแยกภาคเหนือออกไปเป็นอาณาจักรอื่น
ทำให้คนรักราชอาณาจักรไทย และรักเชียงใหม่ และเชื่อว่าเชียงใหม่เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดของมาตรา  1  แห่งรัฐธรรมนูญไทยอย่างผมอดใจหายเสียมิได้

โชคดีที่ใจหายอยู่แค่วันเดียว ก็มีแผ่นป้ายขึ้นมาอีกหลายแผ่นป้ายว่า คนเชียงใหม่จะไม่ยอมให้มีการแบ่งแยกผืนดินส่วนนี้ออกไปจากประเทศไทยอย่างเด็ดขาด

ขอบคุณสำหรับแผ่นป้ายชุดหลังทุกๆแผ่น และขอยํ้าไปถึงผู้เขียนแผ่นป้ายชุดแรกๆอีกครั้งว่า...หยุดความคิดอันไม่ชอบมาพากลนี้เสียเถิด... ไม่มีคนไทยคนไหนจะยอมให้พวกคุณกระทำการอันเป็นกบฏเช่นนี้ได้หรอก...รวมทั้งพี่น้องชาวไทยในจังหวัดภาคเหนือของคุณเอง.


“ซูม”

5 มี.ค. 2557 09:35 ไทยรัฐ