วันจันทร์ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

"ซุปเปอร์โบว์ล" นิวยอร์ก

โดย ซูม

ผมเขียนกราบเรียนท่านผู้อ่านไปเมื่อวานนี้แล้วนะครับว่า ผมจะเดินทางไปทำข่าวการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลนัดชิงแชมป์ “ซุปเปอร์โบว์ล” ที่เมืองนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา

ความจริงเมื่อปีกลายก็ไปมาแล้วหนหนึ่ง ในการแข่งขันซุปเปอร์โบว์ลครั้งที่ 47 ที่นิวออร์ลีนส์ ซึ่งก็ตั้งใจว่าจะพอแล้ว เพราะนอกจากอายุอานามจะเยอะแล้ว การเดินทางไปสหรัฐอเมริกาก็ไกลแสนไกลและทรมานอย่าบอกใครเชียว

แต่เมื่อผลการแข่งขันออกมาว่าคู่ชิงปีนี้เป็นใคร? ก็สุดที่จ่าแก่ๆ อย่าง “จ่าแฉ่ง” จะห้ามใจได้ เพราะ 1 ในทีมเข้าชิงกลายเป็นทีมในดวงใจที่แอบรักแอบติดตามมา 40 กว่าปี อย่างไม่คาดฝัน

“ไอ้ม้าป่า” เดนเวอร์ บรองโกส์ นั่นแหละครับ หวังว่าท่านผู้อ่านคงจะคุ้นหูและได้ยินชื่อเสียงอยู่บ้าง

เหตุที่ผมกลายเป็นสาวกของทีมนี้ ก็เพราะเคยไปเรียนหนังสือที่เมืองโบลเดอร์ โคโลราโด ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองเดนเวอร์เพียงแค่ 30 กิโลเมตรเท่านั้นเอง

ดังนั้น พอแน่ใจว่าทีมเจ้าม้าป่าได้เข้าชิงซุปเปอร์โบว์ลแน่ ผมก็ตัดสินใจบอกพรรคพวกขอกลับไปทำข่าว “ซุปเปอร์โบว์ล” ปีนี้อีกหน

เผื่อจะได้ร่วมเฮฮาชื่นมื่นกับบรรดากองเชียร์ของทีมเดนเวอร์ หากทีมนี้เป็นฝ่ายชนะ

ขณะเดียวกันก็เตรียมตัวเตรียมใจไว้สำหรับความห่อเหี่ยวหดหู่ร่วมกับกองเชียร์ไอ้ม้าป่า หากว่าทีมจะปราชัย

เพราะทีม “เหยี่ยวทะเล”...หรือ “ซีฮอว์กส์” จากเมืองซีแอตเติล รัฐวอชิงตันนั้น ก็เป็นคู่ชิงที่แข็งแกร่งไม่เบา

เป็นทีมอันดับ 1 ของสายเอ็นเอฟซี พอๆกับทีมเดนเวอร์ ที่เป็นอันดับ 1 ของสายเอเอฟซี

นอกจากนั้น ยังเป็นทีมที่ได้ชื่อว่า “ตั้งรับ” หรือป้องกันได้ดีที่สุดเป็นอันดับ 1 ของลีกในปีนี้

มีศักดิ์มีศรีไม่แพ้เดนเวอร์ บรองโกส์ ที่ได้ชื่อว่าเป็น “ทีมรุก” หรือ บุกทำคะแนนได้เก่งที่สุดของลีกในปีนี้เช่นเดียวกัน

ผมจึงต้องทำใจ “เผื่อแพ้” เอาไว้ด้วย

แต่จุดอ่อน (ความจริงเป็นเรื่องที่ดี) ของการไปทำข่าวกีฬาที่สหรัฐอเมริกาก็คือ ขณะที่ขึ้นประจำการบนที่นั่งนักข่าวนั้น เขาจะห้ามนักข่าวส่งเสียงเชียร์ทีมใดทีมหนึ่งจนออกนอกหน้า

เพราะนอกจากจะเป็นการรบกวนสมาธิเพื่อนนักข่าวคนอื่นๆแล้ว ยังเป็นการเสียมารยาทของคนรายงานข่าวที่ควรจะต้องวางตัวเป็นกลางให้มากที่สุดอีกด้วย

ผมจำได้ว่าในห้องรายงานข่าวของบางสนามที่ผมเคยไปดูมาแล้ว เขาจะขึ้นป้ายเตือนเอาไว้เลย

ดังนั้น การไปเชียร์ เอ๊ย ไปทำข่าวทีมเดนเวอร์ เจอกับซีแอตเติล  ในศึกซุปเปอร์โบว์ลคราวนี้ ผมก็คงจะต้องสำรวมเอาไว้เช่นกัน

อีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผมขันอาสาไปปล่อยแก่ทำข่าวซุปเปอร์โบว์ล ครั้งนี้ ก็เพราะการแข่งขันที่เขาจัดขึ้นที่นิวยอร์กนี่แหละครับ

แม้สนามแข่งขันจะอยู่ทางฝั่งนิวเจอร์ซีย์ แต่เขาถือว่านิวยอร์กเป็นเจ้าภาพ เพราะเมืองที่จะเป็นเจ้าภาพได้ต้องมีทีมอเมริกันฟุตบอล และนิวยอร์กก็มีถึง 2 ทีม

แต่เผอิญนิวยอร์กกับนิวเจอร์ซีย์นั้นเป็นบ้านพี่เมืองน้อง เหมือนกรุงเทพฯกับธนบุรี สมัยก่อนที่ยังเป็นคนละจังหวัด มีแค่แม่น้ำกั้นไว้

เมื่อที่ดินทางฝั่งนิวยอร์กแพงเกินไปไม่สามารถจะนำมาสร้างสนามกีฬาใหญ่ๆได้อีก เขาก็ข้ามไปสร้างที่นิวเจอร์ซีย์ ทำให้สนามของทีมนิวยอร์กที่ว่าต้องข้ามไปอยู่ที่นิวเจอร์ซีย์ด้วยความจำเป็น

อย่างไรก็ตาม ในการจัดการแข่งขันครั้งนี้ ทั้งศูนย์ผู้สื่อข่าว โรงแรมที่พักนักข่าว และการแสดงโชว์กิจกรรมที่เกี่ยวกับซุปเปอร์โบว์ลทั้งหลาย จะอยู่ที่ฝั่งนิวยอร์กเกือบทั้งสิ้น

จึงเท่ากับเป็นการกลับไปเยี่ยมถิ่นเก่าและเพื่อนเก่าอีกครั้ง เพราะผมมีเพื่อนฝูงคนรู้จักอยู่ที่นี่จำนวนมาก

แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ มหานครนิวยอร์ก เป็นมหานครที่ไม่เคยหยุดนิ่ง มีอะไรน่าเรียนน่ารู้ (นอกเหนือไปจากน่าเที่ยว) อยู่ตลอดเวลา มาทีไร ก็มีเรื่องราวให้เขียนถึงมากมายเมื่อนั้น

ขออนุญาตออกแขกบอกกล่าวตามธรรมเนียมเท่านี้ก่อนนะครับ และคงจะขออนุญาตเขียนเรื่องแห้งๆทิ้งไว้อีกวัน 2 วันระหว่างเดินทาง...จนกระทั่งไปถึงที่โน่นตั้งหลักได้แล้วค่อยเขียนรายงานสดๆมาให้ทราบเป็นลำดับๆไปเช่นเคย.

 

“ซูม”

27 ม.ค. 2557 10:07 ไทยรัฐ