วันพุธที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ความเจ็บปวด ของลูกค้าการบินไทย

ผมเขียนเรื่อง “การบินไทยปล้นที่นั่งผู้โดยสาร” ไปวันก่อน ก็ได้รับเสียงขานรับจากผู้มีประสบการณ์ร่วมมากมายไม่น่าเชื่อ ถ้าให้ทุกคนเขียนระบาย รับรองว่าเป็นปีก็ไม่หมด วันนี้ผมมีจดหมายจาก คุณปรีชญา ทีฑาสุรัตน์ ผู้โดยสารที่ได้รับความเจ็บปวดจากการบินไทยอีกคน นำมาเล่าสู่กันฟัง เพราะเขาพยายามร้องเรียนไปที่ ฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ แต่ไม่ได้ผล ผมจะย่อบางส่วนเพื่อให้พอดีเนื้อที่

“ข้าพเจ้าได้จองและออกตั๋วเครื่องบินที่นั่งชั้นธุรกิจ สำหรับเดินทางไปสนามบินชิโตเซ่ ซัปโปโร ญี่ปุ่น ผ่านรุ่งทรัพย์ทัวร์ เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 56 ร่วมกับสมาชิกในครอบครัวอีก 5 คน ซึ่งจองและออกตั๋วพร้อมกัน

เมื่อถึงวันเดินทาง ข้าพเจ้าและครอบครัวได้เดินทางไปสนามบินสุวรรณภูมิก่อนเครื่องออก 2 ชั่วโมงครึ่ง เพื่อเช็กอิน โดยพนักงานได้ออกบอร์ดดิ้งพาสให้กับทุกคนในครอบครัว ยกเว้นข้าพเจ้า ซึ่งทางพนักงานแจ้งว่า ที่นั่งเต็ม Over Book และแจ้งให้ข้าพเจ้าและครอบครัวรอสักครู่จะไปตามผู้จัดการมารับเรื่อง

ทางผู้จัดการแจ้งว่า ที่นั่งชั้นธุรกิจเต็ม ไม่สามารถออกบัตรโดยสารให้ได้ และจะแก้ไขปัญหาด้วยการย้ายข้าพเจ้าไปนั่งในชั้นประหยัดแถวหน้าสุด พร้อมทั้งให้ไปรีฟันด์เงินส่วนต่างคืนจากทางเอเย่นต์ในมูลค่า 4,500 บาท ซึ่งในความจริง ราคาตั๋วชั้นประหยัดกับชั้นธุรกิจ มีส่วนต่างราว 1 เท่าตัว แสดงถึงการเอาเปรียบผู้บริโภค และไม่เป็นธรรมอย่างยิ่ง

ข้าพเจ้าและครอบครัวยืนยันจะไม่ลดชั้นลงไปนั่งชั้นประหยัด หากสุดท้ายแล้วข้าพเจ้าไม่สามารถเดินทางในชั้นธุรกิจในไฟลท์นี้ได้ ทางครอบครัวข้าพเจ้าก็จะเปลี่ยนเป็นเที่ยวบินอื่น หากต้องเปลี่ยนจริง ข้าพเจ้าจะได้รับความเสียหายมากมายจากทริปที่ได้วางแผนไว้ ทั้งเรื่องโรงแรม ยานพาหนะที่ไม่สามารถเรียกเงินคืนได้หากข้าพเจ้าโนโชว์

หลังจากนั้น พนักงานหน้างานได้พยายาม โทร.ตามผู้โดยสารท่านอื่น ที่เช็กอินเรียบร้อยแล้วและอยู่ที่เลานจ์ ให้เป็นผู้เสียสละที่นั่งแก่ข้าพเจ้าโดยการนั่งชั้นประหยัดแทน ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่เป็นธรรมและลิดรอนสิทธิผู้โดยสารท่านอื่นอีกเช่นกัน

หลังจากพยายามสับเปลี่ยนที่นั่งไม่เป็นผล โดยอ้างว่าผู้โดยสารท่านอื่นเป็นคนพิการบ้าง และเป็นสมาชิกบัตรทองบ้าง (ข้าพเจ้าก็เป็นสมาชิกบัตรทอง) ทางพนักงานยังได้เรียกพนักงานผู้เกี่ยวข้องมาเพื่อให้ติดต่อกับกัปตัน (ผมขอละเว้นชื่อกัปตันก็แล้วกัน) ให้ช่วยแก้ปัญหาดังกล่าวโดยให้สละ 1 ที่นั่งให้แก่ข้าพเจ้า เนื่องจากเครื่องบินลำดังกล่าวไม่มีห้องพักนักบิน กัปตันจึงมีที่นั่งพักในชั้นธุรกิจ 2 ที่นั่ง

แต่กัปตันยืนยันไม่ให้ที่นั่งแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเห็นพนักงานสลับกันโทร.ขออนุญาตกัปตันถึงสามครั้ง ก็ไม่เป็นผล จนห้านาทีก่อนเครื่องออก มีพนักงานอาวุโสมาสมทบ ซึ่งพนักงานเรียกกันว่า “ลุงหรั่ง” อาสาไปเจรจากับกัปตันอีกครั้ง สุดท้ายพนักงานจึงสามารถออกบอร์ดดิ้งพาสให้ข้าพเจ้าได้ โดยระบุที่นั่งที่เป็นที่นั่งสำรองของกัปตัน

แต่พนักงานแจ้งข้าพเจ้าว่า ยังไม่สามารถขึ้นเครื่องได้ จนกว่ากัปตันจะเลือกที่นั่งให้ข้าพเจ้าก่อน จะให้นั่งหมายเลขอะไร เพราะกัปตันต้องการย้ายมานั่งที่นั่งไปอีกที่นั่งหนึ่ง ซึ่งมีผู้โดยสารเช็กอินไปแล้ว

จากเหตุการณ์นี้ ข้าพเจ้าในฐานะผู้ใช้บริการการบินไทยเป็นประจำ และเป็นสมาชิกบัตรทอง รู้สึกรับไม่ได้กับข้อผิดพลาดในการทำงานของบริษัท รวมถึงการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าของพนักงาน ทำให้ได้รับความเดือดร้อน ล่าช้าสูญเสียเวลา ไม่เป็นธรรม ถูกเอาเปรียบ ถูกลิดรอนสิทธิในฐานะผู้บริโภคอีกด้วย”

เรื่อง Over Book หรือ “ขายตั๋วเกินที่นั่ง” ที่เจ้าหน้าที่การบินไทยมักใช้อ้าง เพื่อปล้นที่นั่งผู้โดยสารที่จองถูกต้อง เอาไปให้ผู้มีเส้นสายที่มาทีหลัง

ทั้งโลกก็มีที่ “การบินไทย” แห่งเดียวนี่แหละ สายการบินอื่นมีแต่ Fully Book เต็มทุกที่นั่ง  ไม่มีสายการบินไหนขายตั๋วเกินที่นั่งหรอก เป็นข้ออ้างที่ “โกหก” ทั้งเพ ตราบใดที่ ผู้บริหารการบินไทยไม่แก้ไขปัญหาซ้ำซากนี้ การบินไทย  ก็มีแต่ “ขาดทุน”  เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ “ลูกค้าหาย” ไปเรื่อยๆ พนักงานก็อดโบนัสอดขึ้นเงินเดือน เพราะคนที่ทุจริตไม่กี่คน แต่ทำลายทั้งบริษัท.

 

“ลม เปลี่ยนทิศ”