วันเสาร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

เข้าใจ!...ที่หนองเลิงเปือย

เข้าใจ–เข้าถึง–พัฒนา...เราได้ยินมาบ่อย แต่จะมีสักกี่คน เข้าใจความหมายได้อย่างเพียงพอ...ไม่ต้องอะไรมาก แค่คำว่า “เข้าใจ” คืออะไร ใครตอบได้บ้าง

ตอนแรก “ชมชื่น” คิดว่าตัวเองเรียนมาพอสมควรน่าจะรู้คำตอบ แต่ไปๆ มาๆ กลับไม่รู้อะไรเลย หลังจากไปรู้ไปเห็นการพัฒนาของ มูลนิธิปิดทองหลังพระ และได้มาเห็น โครงการพัฒนาหนองเลิงเปือยอันเนื่อง มาจากพระราชดำริ จ.กาฬสินธุ์ นี่แหละถึงพอได้รู้

นายสุวิทย์ สุบงกฎ ผู้ว่าฯ กาฬสินธุ์ อธิบายให้ฟัง คำว่าเข้าใจไม่ได้มีความหมายแค่ข้าราชการต้องเข้าใจชาวบ้าน...แต่ต้องทำให้ชาวบ้านเข้าใจในสิ่งที่เราจะพัฒนาด้วย

เพราะการพัฒนาแบบราชการเข้าใจฝ่ายเดียว อย่างเข้าใจว่าชาวบ้าน ยากจนเพราะปลูกข้าวได้ไม่พอกิน การพัฒนาจะทำแค่ซื้อพันธุ์ข้าวไปแจก ขุดแหล่งน้ำให้ฟรี ในที่สุดชาวบ้านพึ่งตัวเองไม่ได้ พันธุ์ปลูกไปหมดฤดูต่อไปได้แต่นั่งรอวันรับของแจกฟรีอยู่ร่ำไป

แต่ถ้าเข้าใจสองฝ่าย รัฐเข้าใจชาวบ้านและหากลยุทธ์มาทำให้ชาวบ้าน เข้าใจในสิ่งที่จะทำ ชาวบ้านจะคิดต่อยอดพึ่งตัวเองได้ ขอแค่ให้มีตัวอย่าง ให้ชาวบ้านได้เรียนรู้ทดลองทำเอง และที่กาฬสินธุ์ใช้ยุทธศาสตร์ “หลุม พอเพียง” แต่ให้ผู้ว่าฯ เป็นผู้นำความคิดยากจะโน้มน้าวชาวบ้านได้เลยใช้พระเป็นผู้นำสร้างความเข้าใจ

หลุมพอเพียงไม่ต่างอะไรไร่นาสวนผสมเศรษฐกิจพอเพียง เพียงแต่ใช้พื้นที่น้อยกว่า แค่ 1 ตารางวา (ขนาด 2×2 ม.)...ในหลุมปลูกสารพัดอย่าง ปลูกกล้วย ไว้เป็นพืชเลี้ยงที่คอยอุ้มน้ำและเป็นร่มเงาให้ไม้เล็ก...ปลูกไม้ฉลาด ที่เอาตัวรอดได้ดี เก็บผลนานข้ามปี เช่น ชะอม ผักหวาน มะละกอ ผักติ้ว ฯลฯ

ปลูกไม้ปัญญาอ่อน ไม้ล้มลุก ปลูกง่ายตายเร็ว เช่น พริก มะเขือ กะเพรา โหระพา ตะไคร้ ข่า ฯลฯ... ปลูกไม้บำนาญ ไม้ผลยืนต้นที่ใช้เวลาปลูกนาน 2-4 ปี... ปลูกไม้มรดก ไม้ใช้สอย ไม้ยืนต้นอายุยืน เช่น ประดู่ สักทอง ยางนา สะเดา พะยูง ฯลฯ ไว้เป็นมรดกให้ลูกหลาน

เป็นตัวอย่างให้ชาวบ้านได้รู้ได้เห็น ได้เข้าใจ...มีพื้นที่แค่ 1 ตารางวา ถ้ารู้จักคิด รู้จักทำ นอกจากจะมีกินแบบไม่ต้องควักเงินซื้อช่วยลดรายจ่ายได้ปีละ 1,000 บาท ยังเพิ่มรายได้อีก 1,000 บาท

เมื่อชาวบ้านเข้าใจแล้วนำไปขยายต่อเป็นหลายหลุม หรือหลายไร่ จะช่วยแก้ปัญหายากจนได้ยั่งยืน.

ชมชื่น ชูช่อ

13 ม.ค. 2557 10:30 ไทยรัฐ