วันจันทร์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

รังมดเล็กๆ

หนังสือเก่าเล่มหนึ่ง ที่ถูกค้นพบในวังจิ่งหยวนกง กรุงปักกิิ่ง มีชื่อ หงอิ้งหมิง คนในสมัยราชวงศ์หมิง เขียน ชาวจีนเชื่อว่าเป็นขุมปัญญาตามวิถีแห่งพุทธ–เต๋า–ขงจื๊อ

ญี่ปุ่นถือเป็นคัมภีร์สร้างสรรค์ชีวิต บุญศักดิ์ แสงระวี แปลเป็นไทย (สำนักพิมพ์ ก.ไก่) ตั้งชื่อว่า สายธารแห่งปัญญา

เรื่องต่อไปนี้ เป็นเรื่องหนึ่ง...เล็กๆ แต่มีแง่มุม น่าสนใจ

จางเอ้อหมา พ่อค้าของเบ็ดเตล็ด ทุกวันเขาจะหาบสินค้าไปขายจากหมู่บ้านหนึ่ง ไปอีกหมู่บ้านหนึ่ง

วันนั้น จางเอ้อหมา ออกจากหมู่บ้านหวางเจียชุน เร่งฝีเท้าจะไปให้ถึงหมู่บ้านจางเจียชุน เขาตั้งใจจะไปให้ถึงก่อนฟ้ามืด

พักผ่อนสักครู่ แล้วจะออกไปซื้อสินค้าเพิ่มเติม เตรียมขายเอากำไรในวันรุ่งขึ้น

เขาเดิน และเดิน...ฝีก้าวของจางเอ้อหมา หนักแน่นมั่นคง และรวดเร็ว

เส้นทางสายนี้ เขาเดินมาไม่รู้ว่ากี่ร้อยเที่ยว หลับตาเขารู้ว่า ถึงตรงนี้ข้างหน้าจะมีเนินดิน พ้นเนินดิน จะเจอลำธารเล็กๆ เดินต่อไปตามทางเล็กๆ อีกสักพัก เขาจะถึงหมู่บ้านจุดหมาย

ขณะเดิน จางเอ้อหมา ก็คิดไปพลาง ถึงเนินดิน เขารู้สึกครึ้มอกครึ้มใจ เมื่อนึกถึงใบหน้าสาวสวยคนหนึ่ง ในหมู่บ้านที่เพิ่งผ่านมา

“สาวสวยบ้านแซ่หวาง คนนั้น” จางเอ้อหมาขับเพลง “หล่อนช่างเหมือนดอกไม้จริงๆ เหมือนดอกไม้ที่น่าทะนุถนอม เสียนี่กระไร”

“โอ๊ย...” ทันทีนั้นเสียงเพลงก็ขาดหายไป...เสียงโอ๊ยไม่ใช่เนื้อ เพลง แต่เป็นเสียงที่ร้องออกมาอย่างลืมตัว เมื่อจางเอ้อหมาหกล้มก้นกระแทกลงกับพื้น เท้าชี้ฟ้า หาบสินค้ากลิ้งไปทางหนึ่ง

ชาดทาปาก น้ำมันใส่ผม ด้าย เข็ม กระจายเกลื่อนไปทั่วบริเวณ

ตั้งสติได้ จางเอ้อหมา มองไปรอบๆ ไฉน จึงหกล้มในหนทางที่แสนจะคุ้นเคยได้ มีอะไรใหญ่โตสักแค่ไหน มาขัดขาเขา

แล้วกัน...มันไม่ใช่อะไรอื่นเลย มันเป็นแค่รังมดเล็กๆที่มีดินพูนสูงขึ้นจากพื้นดินนิดหน่อย เท่านั้น

จางเอ้อหมา นึกถึงคำโบราณ คนเราไม่ถูกภูเขาใหญ่ขัดขาให้ล้ม แต่อาจสะดุดรังมดเล็กๆ ทำให้หกล้ม “ไม่น่าเชื่อว่าวันนั้น เขาเป็นเช่นคำโบราณว่าไว้”

ตั้งหลักได้ จางเอ้อหมา ก็ลุกขึ้นเก็บเข้าของใส่หาบเดินต่อ

เรื่องเล็กๆ แค่นี้ แต่ภาษิต รากผักของจีน ถือเป็นเรื่องใหญ่ ใช้เป็นบทเรียนสอนว่า หากประมาทเลินเล่อในเรื่องเล็กก็ไม่สามารถหลีกพ้นความเสียหายใหญ่หลวง

เรื่องไม่ดี ที่คนอื่นมองไม่เห็น เราไม่ควรปกปิด หากปกปิดก็อาจเป็นเรื่องใหญ่

แต่เมื่อผิดหวังพลาดพลั้งแล้ว ก็ไม่ควรสูญเสียความ กระตือรือร้น...จึงจะเป็นวีรชนที่แท้จริง ลุกขึ้นเริ่มต้นทำการใหญ่ได้สำเร็จ

บรรยากาศบ้านเมือง วันสองวันนี้ มีแต่เรื่องสำคัญ คนฝ่ายหนึ่ง รวมพวกมากมายคิดทำการใหญ่ คนอีกฝ่ายก็รวมพวกต่อต้าน

จะโดยตั้งใจ หรือไม่ตั้งใจ ในเรื่องใหญ่ๆ มักมีเรื่องเล็กให้สะดุดบ้าง...ผู้ทำการใหญ่ จะต้องก้าวข้ามให้ผ่าน...เรื่องเล็กไปให้พ้น

หากไม่สะดุดรังมดเล็กๆ จนล้ม หรือล้มแล้วสามารถลุกขึ้นได้ ผลสุดท้าย...

ผู้ชนะ จึงจะถูกชูมือ

การเมืองก็มีแค่นี้ ผู้ชนะเป็นเจ้า ผู้แพ้เป็นกบฏ เตรียมตัวเตรียมใจกันไว้ หากไม่จองเวรกันต่อไป ก็ถือเป็นคุณูปการใหญ่หลวงแก่บ้านเมือง.


กิเลน ประลองเชิง

12 ม.ค. 2557 09:42 12 ม.ค. 2557 09:42 ไทยรัฐ