Thairath Logo
กีฬา

คนขี้เหงา เศร้าใจจัง

โดย ครูเคท
17 เม.ย. 2562 05:01 น.
Share :

มีคุณผู้อ่านเป็นสุภาพสตรีวัยกลางคนเขียนเข้ามาทักทาย และบอกว่าตัวเองเป็นคนขี้เหงามาก บุคลิกภายนอกดูเข้มแข็ง แต่ในใจอ่อนแอสุดๆ มีความรู้สึกเศร้าตลอดเวลา เป็นคนชอบคิดแทนคนอื่น และชอบช่วยเหลือทุกคน

คนขี้เหงา อาจเกิดจากความเคยชินที่มีผู้คนอยู่รายล้อมมาตั้งแต่เด็กๆ พอเปลี่ยนสภาพแวดล้อมต้องอยู่คนเดียว หรืออยู่กันไม่กี่คนก็อาจหวนคิดถึงความสนุกสนานคึกคักเมื่อมีญาติพี่น้องเพื่อนฝูงอยู่กันหลายคน ความรู้สึกนี้พบได้บ่อยในกลุ่มนักศึกษา และคนทำงาน ที่ต้องมาอยู่ไกลครอบครัว ยิ่งไปอยู่ต่างประเทศแล้วยิ่งเหงามาก เพราะไม่รู้จะคุยกับใคร รู้สึกแปลกแยก ยิ่งคนที่มีบุคลิกภาพแบบเปิด (extrovert) ชอบอยู่กับผู้คน ชอบเข้าสังคม หากต้องอยู่คนเดียวจะเหงามากกว่าคนที่มีบุคลิกภาพแบบปิด (introvert) ซึ่งชอบใช้ความคิดและทำนู่นทำนี่อยู่คนเดียว คนขี้เหงามักจะไม่มีงานอดิเรกและไม่รู้วิธีการที่จะอยู่กับตนเองเสียบ้าง เด็กที่พ่อแม่เน้นแต่เรื่องเรียนหรือการสร้างความสำเร็จ (แม้พ่อแม่อาจสนับสนุนให้ทำกิจกรรมพิเศษอะไรบ้างก็ตาม) พบว่าจะไม่มีความชื่นชอบอะไรเป็นพิเศษ คือไม่มี passion ต่อสิ่งต่างๆ เมื่อต้องอยู่คนเดียวจึงไม่รู้จะทำอะไร และรู้สึกเหงา

บางคนรู้สึกเหงา เพราะคิดว่าไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครรับฟัง บางคนอาจคิดเสมอว่าเรื่องราวและปัญหาของตนเองไม่มีความสำคัญอะไร หรือเรื่องราวของตนเป็นเรื่องต่ำต้อย น่าอาย รู้สึกด้อย จึงไม่อยากบอกใคร ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องอะไรของตน สภาวะอย่างนี้อาจนำไปสู่อาการซึมเศร้าได้ด้วย

อย่างกรณีที่คุณผู้อ่านถามมา ความเหงาอาจเกิดจากความไม่รู้จักตนเอง ไม่เห็นค่าในตนเอง หรือแบกความคาดหวังอะไรเอาไว้มากมายที่ต้องทำให้สำเร็จ จึงสร้างบุคลิกภาพเข้มแข็งขึ้นมา และไม่ยอมแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็นอีกด้วย ด้วยการแสดงออกว่าเป็นคนร่าเริง ชอบช่วยเหลือคนอื่น แต่ในใจลึกๆ ก็ยังรู้สึกเหงาเพราะรู้สึกว่าไม่มีใครเห็นคุณค่า

การช่วยเหลือคนอื่นเป็นสิ่งที่ดีมาก เวลาที่เราได้ช่วยเหลือใครสักคนแล้วเราเห็นเขามีความสุข จะทำให้เรามองเห็นคุณค่าในตนเอง และเราก็พลอยอิ่มใจมีความสุขไปกับเขาด้วย แต่ก็ยังมีคนอยู่ส่วนหนึ่งที่ชอบช่วยเหลือคนอื่น แต่กลับต้องมานั่งเป็นทุกข์หากช่วยไม่สำเร็จ หรือช่วยแล้วแต่ไม่มีใครเห็น คนกลุ่มนี้อาจเรียกว่าโรคพ่อพระแม่พระก็ได้ คือ ชอบช่วยคนอื่นจนลืมนึกถึงตัวเอง คนที่เป็นโรคแม่พระมักจะไม่เข้าใจว่าตนเองต้องการอะไร หรือรู้สึกอย่างไร บางคนไม่อนุญาตให้ตัวเองมีความสุข เพราะคิดว่าตัวเองยังไม่สมควรได้รับความสุข ยังมีคนอื่นที่เราอยากให้เขามีความสุขก่อน เช่น พ่อแม่พี่น้อง ส่วนตัวเองรอได้ทนได้ แต่ในมุมที่พ่อพระแม่พระอาจจะมองไม่เห็นก็คือ ในขณะที่ช่วยเหลือคนอื่น ในจิตลึกๆ ตนเองอาจกำลังปรารถนาให้คนอื่นชอบตน ยอมรับตน หรือเห็นคุณค่าในสิ่งที่ตนเองทำให้บ้าง แต่เมื่อคนอื่นไม่เห็นคุณค่า หรือเห็นแต่ไม่แสดงออก หรือเห็นแล้วก็เลยเรียกใช้หรือเอาเปรียบเราเป็นประจำ ก็จะทำให้แม่พระรู้สึกเศร้า น้อยใจค่ะ หรือกรณีคนที่ชอบคิดแทนคนอื่นนั้น อาจเป็นว่าตนมีปัญหาอะไรฝังอยู่ และไม่รู้จะแก้ไขอย่างไร การไปคิดแทนคนอื่น ไปแก้ปัญหาให้คนอื่น อาจเป็นกลไกที่ทำให้เจ้าตัวรู้สึกดีขึ้นหรือเป็นการฝึกทักษะการแก้ปัญหาของตนเองโดยการฝึกไปแก้ปัญหาให้คนอื่นก่อนก็เป็นได้

หากใครไม่อยากเศร้า เหงาอย่างนี้ ก็อย่าเอาเรื่องของคนอื่นมาแบกเอาไว้ให้มากนัก การให้ความช่วยเหลือคนอื่น ไม่ได้แปลว่าต้องทำอะไรให้เขาเพียงอย่างเดียว บางทีการไม่ทำอะไรให้ แต่ให้คำแนะนำให้เขาทำเองก็อาจจะดีกว่านะคะ เขาจะได้เรียนรู้การพึ่งพาและหัดแก้ไขปัญหาด้วยตนเองบ้าง การให้คำแนะนำแก่ผู้อื่นก็ต้องมีเส้นแบ่งคือ ให้คำแนะนำได้ แต่ไม่ให้คาดหวังว่าเขาจะต้องทำตามที่เราแนะนำ หรือการช่วยเหลือผู้อื่นอาจเป็นการรับฟังอย่างเข้าใจ แต่ไม่ต้องไปแนะนำหรือยุ่งกับเขาให้มากก็ได้ค่ะ

นอกจากนี้ หัดค้นหาความชอบของตนเองและทำสิ่งนั้นบ่อยๆ จนกลายเป็นงานอดิเรก เวลาเหงาๆ ไม่มีใคร เราก็จะยังมีกิจกรรมอะไรทำ และหากเหงามากจริงๆ ก็โทรหาหรือออกไปหาเพื่อนฝูงเสียบ้าง อย่ามัวแต่เกรงใจ เพราะเราคงไม่ได้เหงาอย่างนี้ทุกวันหรอกน่า บางคนเหงาและหดหู่จนไม่อยากออกไปเจอใคร อย่างนี้ต้องลุกขึ้นมาบังคับตัวเองให้ออกไปเจอผู้คนบ้าง และถ้าไม่รู้จะคุยกับใครจริงๆ ก็ลองหาสัตว์เลี้ยงมาอยู่เป็นเพื่อนสักตัวก็ดีนะคะ

ใครมีปัญหา ลูกเรียนไม่เก่ง ไม่รู้จะทำอะไรในอนาคต ญาติพี่น้องติดกลุ่มลัทธิ ปัญหาครอบครัว ความสัมพันธ์ การทำงาน ติดโซเชียล ติดเกม panic และ phobia มารับคำปรึกษากับครูเคทได้ที่ KruKate Counseling Center ต้องการนัดคิว โทร. 08-1458-1165 หรือเข้าไปฝากคำถามและแชร์ประสบการณ์ในแฟนเพจ www.facebook.com/kateinspirer และ YouTube channels: Kate Inspirer ได้นะคะ

อ่านเพิ่มเติม...
คนขี้เหงาเพื่อนความเหงาความสุขครูเคทคนดังนั่งเขียน