วันพฤหัสบดีที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
พักยก 90 วัน แค่ซื้อเวลา

พักยก 90 วัน แค่ซื้อเวลา

โดย สายล่อฟ้า
8 ธ.ค. 2561 05:01 น.
  • Share:

เมื่อผลประโยชน์ขัดกัน

สงครามการค้าสหรัฐฯ-จีนที่ห้ำหั่นกันมาระยะหนึ่งท่ามกลางความหวั่นไหวของประเทศต่างๆ ว่าเกิดผลกระทบต่อเศรษฐกิจโลก

ไม่รู้ว่าจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร

ที่บอกว่าไทยไม่เกี่ยวก็ระวังเอาไว้ให้ดีเถอะ...เพราะทั้ง 2 ประเทศนี้ล้วนมีอิทธิพลต่อโลกทุกๆด้าน เศรษฐกิจ การเมือง สังคม ความมั่นคงของโลก

พูดง่ายๆว่าเมื่อใหญ่เจอใหญ่อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น

ปรากฏว่าได้เกิดปรากฏการณ์ “สงบศึกชั่วคราว 90 วัน” หลังมีการเจรจานอกรอบการประชุมจี 20 ที่อาร์เจนตินา เมื่อ 30 พ.ย.-1 ธ.ค.61

“ทรัมป์” ผู้นำสหรัฐฯได้พบกับ “สี จิ้นผิง” ผู้นำจีน แม้จะไม่ได้คุยอะไรกันมากจึงไม่ได้ข้อสรุป แต่สิ่งที่ได้คือบรรยากาศที่ดีขึ้น

2 ฝ่ายตกลงที่จะคลี่คลายปัญหาด้วยการชะลอการขึ้นภาษีสินค้าจีนมูลค่า 2 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐฯ จากอัตราเดิม 10% ซึ่งมีแผนจะขึ้นเป็น 25% มีผลวันที่ 1 ม.ค.62 ออกไปอีก 90 วัน

เป้าหมายก็คือการลดความตึงเครียดและเอื้อต่อการเจรจาระหว่างทั้งสองฝ่าย

การหยุดพักรบ 90 วัน และชะลอการขึ้นภาษีของจีนนั้น มีผลต่อทั้งสหรัฐฯ จีน และกว้างไปทั้งโลก เพราะมีการคาดการณ์กันว่าปี 2562 นั้นน่าเชื่อว่าสงครามการค้าจะเกิดขึ้นอย่างจริงจังและมีผลต่อการค้าและการลงทุนของทั้งสองประเทศอย่างหนัก

ที่น่าจะได้เห็นก่อนก็คือ ปัญหาที่จะตามคือ สหรัฐฯนั้นแน่นอนว่าชาวอเมริกันจะต้องซื้อสินค้าที่มีราคาแพง และที่สำคัญก็คือจะกระทบต่อเศรษฐกิจซึ่งกำลังจะเริ่มฟื้นตัว

“จีน” เองก็ไม่ต่างกันและหนักกว่ามาก จะมีการย้ายฐานการผลิต เศรษฐกิจจะมีปัญหา ดอกเบี้ยจะสูงขึ้น ทำให้เงินไหลออกเพิ่มขึ้นและจะเกิดผลต่อประเทศคู่ค้าด้วย

การพักยก 90 วัน ก็เท่ากับว่าให้เวลาแต่ละฝ่ายหันไปคิด ไปไตร่ตรองให้รอบคอบว่าหากจะเปิดสงครามกันอย่างนี้ไม่มีใครได้ประโยชน์ มีแต่เสียทั้งคู่

เช่นกันว่าการทำอย่างนี้มีผลต่อจีนมากพอสมควร เพราะจะต้องมีเงื่อนไขแลกเปลี่ยนด้วย เช่น การที่ต้องเปิดตลาดให้ต่างชาติเข้ามาลงทุนมากขึ้น

ต้องยอมซื้อสินค้าของสหรัฐฯไม่ว่าจะเป็นสินค้าเกษตร พลังงาน หรืออื่นๆ ต้องแก้ไขปัญหาทรัพย์สินทางปัญญาประเภทของปลอมที่จีนเป็นแหล่งสำคัญ

จีนจะต้องขึ้นบัญชียาระงับปวดทั้งหลายที่ส่งไปขายที่สหรัฐฯพูดง่ายๆว่าติดกันไม่ต่างไปจากยาเสพติด

ว่าไปแล้วเหมือนจีนพยายามอ่อนข้อให้

ทำไมจึงต้องยอม เพราะปัญหาการค้านั้นไม่ใช่แค่จีน-สหรัฐฯเท่านั้น แต่ยังหมายถึงยุโรปซึ่งมีอียูเป็นหลัก

ที่เป็นเช่นนี้เพราะจีนก็มีปัญหาในเรื่องการค้าไม่ต่างไปจากสหรัฐฯ ซึ่งมีการกดดันมาตลอดเพื่อให้จีนซึ่งเป็น 1 ใน 20 ประเทศซึ่งเป็นสมาชิกจี 20

เพื่อให้จีนปฏิรูปไปสู่การค้าเสรี

ว่าไปแล้วพิจารณาจากปัญหาการต่อสู้ทางการค้าระหว่างจีน-สหรัฐฯล้วนตั้งอยู่บนผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่ายเป็นที่ตั้ง

เรื่องใหญ่เรื่องหนึ่งก็คือการแก้ไขปัญหาทรัพย์สินทางปัญญาและการบังคับการถ่ายทอดเทคโนโลยีซึ่งจะทำให้กระทบต่อยุทธศาสตร์จีนปี 2525

เป็นเดิมพันสำคัญต่ออนาคตประเทศโดยตรงและเป็นเรื่องที่จะประนีประนอมกันได้ ซึ่งจีนชี้ว่าเป็นการกีดกันทางด้านภูมิปัญญา

แค่ที่กล่าวมานี้ก็พอมองเห็นแล้วว่าสงครามการค้าไม่มีทางยุติง่ายๆ.

“สายล่อฟ้า”

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้