วันพุธที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
มีแฟนไม่เป็น

มีแฟนไม่เป็น

  • Share:

“ทำไมเรายังโสดหว่า?” เป็นคำถามที่หลายคนถามตัวเอง แม้ว่ายุคนี้ ความโสด ไม่ได้ทำร้ายหัวใจใครได้ เท่าหลายๆ ปีก่อน โสดแค่ไม่มีใคร ไม่ใช่ไม่มีค่า โสดไม่ใช่ไม่มีใครเอา เป็นโสดไม่เอาใครเยอะแยะ แต่เชื่อว่า บางเวลาก็ยังอดสงสัยไม่ได้อยู่ดีว่า แล้วทำไมเรายังโสดนะ?

มีชาวอังกฤษคนหนึ่ง ชื่อ ปีเตอร์ แบ็คคัส นักคณิตศาสตร์หนุ่มโสดวัย 31 ปี พยายามตอบโจทย์นี้ด้วยการใช้หลักคณิตศาสตร์ คำนวณออกมา อย่าไปอ่านขั้นตอนเลยนะคะ ดูยากจัง มาดูผลที่ได้ดีกว่า เขาพบว่า เมื่อเทียบกับจำนวนประชากร จะมีผู้หญิงที่มีโอกาสมาเป็นแฟนกับเขาเท่ากับ 10,510 คน หรือคิดเป็น 0.0014% ของชาวลอนดอน เห็นตัวเลขแล้วเขาเลยไม่แปลกใจ ที่ยังไม่มีใครผ่านเข้ามากระตุกหัวใจเขาได้สักที และในที่สุด 3 ปีต่อมา เขาได้แต่งงานแล้วนะคะ เห็นไหม ต่อให้เปอร์เซ็นต์น้อย ก็ใช่ว่า 0% นี่นา เราต่างรอใครสักคน บนโลกนี้ แค่บางทีคนคนนั้นยังไม่ได้หันมาเจอกันเท่านั้นเอง

วันนี้มีคำถามฝากเข้ามาในเมล talktoceleb@trendvg3.com

“พี่อ้อยคะ น้องโสดแบบไม่เคยใช้คำว่าแฟนกับใครเลยมา เกือบสิบปี..ตอนนี้อายุ 28 ปี หลังจากเคยมีประสบการณ์ความรักที่แย่มากๆ ตอนอายุ 18 ปี...เราเคยเป็นเมียน้อยผู้ชายคนหนึ่งถึง 4 ปี...หลังจากที่ออกมาได้วันนั้นจนวันนี้ ก็ไม่เคยสมหวังในความรักอีกเลย โดยส่วนใหญ่มันมาจากตัวเอง ที่ระแวงทุกคนที่เข้ามา เราแยกแยะ sex ออกจากความรัก เพราะคิดว่าผู้ชายทุกคนที่เข้าหาเราหวังเรื่องนี้ เคยเกือบจะเป็นแฟนกับหลายๆ คนที่เราให้ใจด้วย แต่มันก็จะพังลงทุกครั้งก่อนจะเป็นแฟน ไม่รู้เพราะอะไร? ทำตัวไม่ถูกเสมอเวลาคุยกับใคร กลัวนั่นกลัวนี่ทุกอย่าง จนเพื่อนๆ ลงความเห็นว่า ที่เราเป็นแบบนี้มันเป็นผลมาจากเหตุการณ์ตอนอายุ 18 ปีของเรา มันทำให้เราไม่สามารถมีความรักได้อีกจริงๆ หรือคะพี่”

ต่อให้เจ็บมาหนักแค่ไหน ไม่มีใครเข็ดหรอกค่ะความรัก อาจจะแค่ตั้งกำแพงสูงหน่อยไว้ค่อยๆ คัดกรอง จะได้ไม่ต้องกลับไปร้องไห้เรื่องซ้ำๆ แค่เปลี่ยนคนมาทำให้เจ็บ “ความกลัวเป็นสติอย่างหนึ่ง” พี่พูดคำนี้บ่อยๆ ถ้าเราไม่กลัวอะไรซะอย่าง จะกลายเป็นความประมาท ทำให้พลาดได้เรื่อยๆ สิ่งมีชีวิตแทบทุกอย่างในโลก จำเรื่องเจ็บได้ดีกว่าเรื่องที่มีความสุข จะได้ไม่ต้องกลับไปทุกข์กับเรื่องที่เคยทำให้เจ็บ น้องเคยเป็นตัวสำรอง บ้านที่สองทรมานแค่ไหน คงรู้อยู่แก่ใจ ชีวิตเป็นของเรา ไม่ได้อยู่ที่เขาจะเลือกหรือไม่เลือก นับถือหัวใจน้องที่เลือกทำสิ่งที่ถูกต้อง ต่อให้ไม่มีใคร แต่ก็ภูมิใจที่ไม่ได้แย่งคนของใคร และไม่แปลกอะไรที่น้องจะระแวง บทเรียนเล่มใหญ่มันหลอนใจ เราไม่ใช่เมียน้อยมืออาชีพขนาดนั้น รักใครเมื่อไหร่ จะต้องได้ตำแหน่งตัวสำรองเรื่อยไป แต่ต้องบอกตัวเองไว้ คนไม่ได้เหมือนกันทั้งโลก มนุษย์เป็นตำราเล่มใหญ่ที่สอนเรื่องใจได้ดีที่สุด อย่าใช้ตรรกะเดียวกันทั้งหมดในการตัดสิน อย่าคิดว่าผู้ชายทุกคนที่เข้ามา จะมองหาแต่เรื่อง sex จากเราตลอดเวลา ถ้าเขาเข้ามาเพราะอยากได้เพื่อนอย่างเราล่ะ เราคิดไกลเกินไปกว่าที่เขาคิดไหม อย่าตั้งหน้าตั้งตาเพื่อมองหาแต่คู่ชีวิต จนลืมคิดไปว่า ความสัมพันธ์ในโลกนี้ไม่ได้มีแค่สถานภาพเดียว เราอาจได้เพื่อนตาย หรือได้เจอคนที่ต่อให้ตายก็ไม่อยากได้คนนี้เป็นเพื่อน บางคนอาจได้เลื่อนเป็นคนรัก หรือเป็นแค่คนรู้จักยังมากไป ใช้ชีวิตเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่ตั้งหน้าตั้งตาจะดูใจ ปิดโอกาสที่เราจะศึกษาใครในสถานภาพอื่นบ้าง

ไม่มีใครในโลกนี้ที่ไม่กลัวค่ะ กลัวมากยิ่งต้องใช้เวลามากๆ ในการดูใจ จะได้ไม่ต้องเสียใจ ซึ่งอาจจะใช้เวลานานกว่า ความจริงใจวัดไม่ได้ในวันเดียว ขนาดว่าดูใจกันนานแล้ว ความรู้สึกของคนยังเปลี่ยนไปได้ตลอดเวลา รักมากขึ้นทุกวันก็มี รักน้อยลงทุกทีก็มาก แค่อยากให้น้องใช้สติ ไม่ว่าเจอใคร ศึกษากันไปแบบที่เชื่อว่า โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน ใช้เวลากับทุกความสัมพันธ์ รักกันไม่ทำร้ายกัน และรักของเราต้องไม่ทำร้ายใคร ค่อยเป็นค่อยไป ให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ ใช้ความรู้สึกนำบ้าง เหตุผลนำบ้าง ไม่มีใครเขียนกฎเอาไว้ว่าเป็นแฟนต้องทำยังไง ทำไปตามหัวใจ ภายใต้ความรักและให้เกียรติตัวเอง ไม่ใช่รักแต่เขา ยอมแต่เขา จนเบียดเบียนตัวเรา ถ้าเจอเขาคนนั้นก็ดี หากไม่มีก็อยู่ได้ แค่ตอนนี้ยังไม่ต้องเสียดุลความรู้สึกให้กับใคร

ตื่นขึ้นมาทุกวัน ภาพในอดีตก็ค่อยๆ เลือนไป แค่ขอให้บทเรียนที่ได้เก็บเอาไว้ใช้ปกป้องหัวใจ ไม่มีใครสุขตลอดชีวิต หรือติดอยู่กับความทุกข์ตลอดเวลา มันสลับๆ กันมา ตอนนี้โสด ขอให้โสดอย่างมีความสุข อย่างน้อยน้องก็ไม่เลือกจะทุกข์ที่ได้จากการเป็นตัวสำรองของใคร น่าภูมิใจแค่ไหนลองคิดดู?

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้