วันจันทร์ที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562
บริการข่าวไทยรัฐLogin
เทคโนโลยีไม่น่าเชื่อ จากนิยายใกล้จะมาถึง

เทคโนโลยีไม่น่าเชื่อ จากนิยายใกล้จะมาถึง

  • Share:

เราอาจจะต้องยอมรับว่า เรามีความสุขในยามได้อ่านหรือได้ชมภาพยนตร์เหนือจริงทั้งหลาย สุขที่สุดของนิยายประเภทนี้คือความสามารถในการพาเราออกไปเหนือโลกเข้าไปสู่ความเสมือนจริงแบบใหม่ ที่ซึ่งอะไรก็เป็นไปได้

ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อว่า แรงบันดาลใจอันประหลาดล้นอาจนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่สามารถเป็นไปได้จริง เหมือนจูลส์ เวิร์น เคยฝันและเขียนนิยายถึงเรือดำน้ำนอติลุสของกัปตันนีโม และต่อมามันก็เป็นจริงได้ และวันนี้คอลัมน์ไทยรัฐซันเดย์สเปเชียล โดยทีมงานนิตยสารต่วย’ตูน จะพาแฟนานุแฟนไปดูกันว่ามีอะไรที่ใกล้จะเป็นจริงขึ้นมาแล้วบ้าง

ไดโนเสาร์กำเนิดใหม่ (Cloned Dinosaurs)

เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปแล้วว่า ไดโนเสาร์เป็นบรรพบุรุษของนก ดังนั้น บรรดานกและไก่ที่เดินวางมาดอยู่บนโลกนี้ ก็เป็นตัวอย่างที่ดีชิ้นหนึ่งในกระบวนการวิวัฒนาการนับหมื่นๆปี และมันกำลังกลายเป็นต้นรากการทดลองแปลกประหลาดอย่างแท้จริง

นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเยลและฮาร์วาร์ด หวังจะมองเห็นทางในการสร้างตัวอ่อนไก่ที่มีลักษณะจมูกและเพดานปากเหมือนไดโนเสาร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกไดโนเสาร์ขนาดเล็กที่มีขนนกคลุมร่างดังเคยเป็นในช่วงกัลป์ที่ผ่านไป เจ้าตัวที่คล้ายเวโลซิแรปเตอร์ (Velociraptor) ซึ่งรู้จักกันดีนั่นเอง

เจมส์ ฮอร์เนอร์ กับโครงกระดูกไก่ ซึ่งดูคล้ายโครงกระดูกไดโนเสาร์.

ทีมวิจัยจะยืนยันว่า พวกเขาไม่ได้พยายามสร้าง “ไก่-ไดโน” เพราะจุดสนใจอยู่ที่วิวัฒนาการจะงอยปาก การทดลองนั้นก็คือความพยายามไปให้ถึงเนื้อแท้ของวิวัฒนาการซึ่งทดลองกับสายพันธุ์ทันสมัย ในทางกลับกัน สิ่งที่น่าแปลกใจกว่าคือพวกเขาประสบความสำเร็จเสียด้วย

เรื่องนี้เลยทำให้เกิดความพยายามที่สอง นักวิจัยแห่งมหาวิทยาลัยชิลีเพิ่งจัดทำกระบวนการนี้ ซ้ำขึ้น โดยพวกเขาสนใจที่ขาของไก่ วิศวกรรมทางชีวภาพทำให้ตัวอ่อนมีกระดูกน่องยาวและต่อกับข้อเท้า ต่างจากนกในปัจจุบัน แน่นอนว่านี่คือความพยายามที่จะเข้าใจถึงวิวัฒนาการของนกที่เราเห็นมันกกไข่ ไม่ใช่ความพยายามสร้างไดโนเสาร์จากไก่แต่อย่างใด

แต่ไม่ว่าเป็นอย่างนั้นหรือไม่ ผู้เชี่ยวชาญทางบรรพชีวิน (Paleontologist) ผู้โด่งดังเจมส์ ฮอร์เนอร์ (James Horner) ต้นแบบตัวละครแซม นีล (Sam Neill) ในภาพยนตร์จูราสสิก พาร์ค ก็อ้างว่าตอนนี้ “หลักฐานว่าแนวคิดบรรลุผลคือ...เราสามารถนำฟันใส่เข้าไปในปากนก ทำให้นกมีฟันได้แล้ว และเพิ่งไม่นานนี้เองที่ทีมจากเยลและฮาร์วาร์ดกำลังคิดจะใช้วิศวกรรมทางพันธุศาสตร์ย้อนรอยทำให้จะงอยปาก (นก) กลับไปดูเหมือนปากไดโนเสาร์ สักวัน เราหวังว่าจะเอาหางกลับไปใส่คืนให้มัน และแปลงปีกนกเป็นแขนและเป็นมือให้ได้”

เวโลซิแรปเตอร์.

ดาบเลเซอร์ (Lightsabers)

หากท่านเป็นแฟนตัวยงของภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส (Star wars) ต้องจำดาบเลเซอร์ ดาบพิเศษใช้ลำแสงฟาดฟันกัน แต่ในความเป็นจริง จะมีใครเชื่อว่า จะสร้างดาบที่ใช้ลำแสงแบบนั้นได้ ทว่า นักวิทยาศาสตร์ก็พบวิธีสร้างลำแสงแบบนั้นเข้าแล้ว...ถึงไม่ใช่ก็ใกล้เคียง

เพราะนักวิทยาศาสตร์สร้าง “โมเลกุลโฟตอน” ขึ้นโดยบังเอิญ โฟตอน (อนุภาคของแสง) เป็นสิ่งซึ่งก่อนหน้านี้เคยคิดว่าเป็นไปไม่ได้ เนื่องจากมันไม่มีมวล แต่ว่าด้วยการสร้างสื่อกลางชนิดพิเศษ โดยการที่โฟตอนทำปฏิกิริยาโต้ตอบกับอีกอย่างหนึ่งอย่างรุนแรง พวกเขาจึงสามารถทำให้โฟตอนรวมตัวกันได้ กลายรูปเป็นวัสดุรูปทรงใหม่ทำขึ้นจากแสง

ดาบไลท์เซเบอร์ในเรื่องสตาร์ วอร์ส.

แน่นอนว่า “สื่อกลางสร้างพิเศษ” นั้นย่อมต้องประกอบด้วยกลุ่มอะตอมโลหะทำให้เย็นอยู่ที่เหนือศูนย์สมบูรณ์ (อุณหภูมิต่ำที่สุดเท่าที่เป็นไปได้โดยไม่เหลือความร้อนอยู่ในสสารเลย) แต่ผลของมันตามที่ศาสตราจารย์มิคาอิล ลูคิน (Mikhail Lukin) ศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์แห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดว่าไว้คือ “ยังไม่อาจเปรียบเทียบกับดาบเลเซอร์ เมื่อโฟตอนเหล่านี้โต้ตอบกับสิ่งอื่นๆ กลุ่มโฟตอนกำลังผลักดันต่อต้านและขัดกันเอง เพียงแต่ลักษณะทางกายภาพของสิ่งที่เกิดขึ้นในโมเลกุลเหล่านี้คล้ายกับสิ่งที่เราเห็นในภาพยนตร์เท่านั้น”

ที่จริงการสร้างดาบเลเซอร์อาจไม่ใช่เป้าหมายแรกที่ผ่านเข้ามาในความคิด แต่สสารประเภทนี้อาจจะมีประโยชน์อย่างยิ่งในการพัฒนาคอมพิวเตอร์ควอนตัม

ศาสตราจารย์มิคาอิล ลูคิน.

เกราะเหลว (Liquid Armor)

ในประเทศโปแลนด์ นักวิจัยที่โมราเท็กซ์ (Moratex) สถาบันเทคโนโลยีความมั่นคง ดูเหมือนจะพบเทคโนโลยีสมบูรณ์แบบที่จะใช้งานได้แน่ มันเป็นเกราะกันกระสุนที่ไม่ได้ทำจากเส้นใยทอประสานแบบแน่นดั้งเดิม แต่มาจากของไหลชนิดหนึ่งซึ่งฟังแล้วเหมือนว่าจะต้านกฎ ฟิสิกส์

เกราะเหลว.

ของไหลนี้มีชื่อว่า “shear-thickening fluid” (ชื่อย่อ เอสทีเอฟ-STF) เป็นนอน-นิวโตเนียน (Non-Newtonian) ประเภทหนึ่ง เบากว่าและยืดหยุ่นมากกว่าวัสดุ

ต้านแรงกระแทกทั่วไป อีกทั้งมันยังจะดีดเด้งสิ่งที่มากระแทกได้อีก ของเหลว STF จะเปลี่ยนคุณสมบัติเมื่ออยู่ภายใต้ความเครียด เช่น การกระแทกอย่างหนัก ทำให้ของเหลวชนิดพิเศษนี้แข็งตัวขึ้นอย่างฉับพลันถึงจุดที่สามารถกระเด้งต้านออกไปบ้างได้ด้วย

พูดง่ายๆว่า เมื่อนำ STF ที่ว่ามาขึ้นรูป ทำเป็นแผ่นเกราะใส่เข้าไปในเสื้อกันกระสุน เมื่อใดก็ตามที่มันโดนลูกปืนมันจะรับแรง ทำให้แผ่นเกราะที่อ่อนนิ่มแข็งขึ้นมาทันควันจนกระสุนเจาะไม่ผ่าน STF นั้นไม่แตกกระจายเมื่อถูกแรงกระสุน ไม่โก่งงอจนคนสวมได้รับบาดเจ็บ แต่ที่ดียิ่งกว่าคือ เมื่อเอากระสุนออกไปแล้ว ของเหลวในเสื้อเกราะจะกลับมายืดหยุ่นอีก

ในเสื้อกั๊กกันกระสุนแบบเดิม (โดยทั่วไปทำจากเคฟลา) แม้มันจะกันกระสุนได้ แต่ก็รับแรงจนโค้งงอเข้าข้างในได้ถึง 4 เซนติเมตร (ขึ้นอยู่กับชนิดอาวุธที่มาปะทะ) ซึ่งอาจทำให้ผู้ใช้ได้รับบาดเจ็บบ้างอยู่ดี

มาร์คิน สตรัสเชค (Marcin Strus– zczyk) รองผู้อำนวยการของโมราเท็กซ์กล่าวว่า “จากคุณสมบัติของของเหลว และจากการก่อตัวที่เหมาะสมของสิ่งแทรกอยู่ในเสื้อ เราจะกำจัดภัยคุกคามนั้นได้ 100 เปอร์เซ็นต์ เพราะเราลดอาการโก่งงอจาก 4 เซนติเมตร เหลือ 1 เซนติเมตร”

ล่องหน (Invisibility)

ภาพวาดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ใช้ผ้าคลุมล่องหน.

ไม่น่าเชื่อว่าจะมีใครค้นคิดอะไรอย่างนี้ด้วย แต่จอห์น โฮเวล (John Howell) ศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์และนักศึกษาปริญญาโท โจเซฟ ชอย (Joseph Choi) จากมหาวิทยาลัยโรเชสเตอร์ก็ทำงานหนักในเรื่องนี้มาแล้วอย่างน้อยหนึ่งปี และสิ่งที่เขาค้นพบก็ทำให้มีชื่อเสียงด้วยวิธีการไม่ยากอีกต่างหาก

พวกเขาทำอุปกรณ์ที่ทำให้มองล่องหน ซึ่งอธิบายสั้นๆ (แต่อาจจะฟังงงๆอยู่บ้าง) ว่า โดยทำชุดเลนส์ซึ่งโค้งแสงรอบวัตถุหนึ่ง เป็นเหตุให้มองวัตถุนั้นไม่เห็น แต่มันหายไปก็แค่ภาพ โดยเฉพาะภาพที่มองทางหน้าวัตถุเท่านั้น

เลนส์ซึ่งทำให้มองไม่เห็นวัตถุที่อยู่หลังเลนส์ คล้ายกับการล่องหน.

เทคนิคของพวกเขาต้องใช้เวลาในการสแกน และการตระเตรียมมาก อีกทั้งวัตถุนั้นก็ต้องเป็นวัตถุที่อยู่นิ่ง แม้จะน่าทึ่งและเป็นที่ยอมรับ แต่ก็ยังไม่เจ๋งเท่ากับผ้าคลุมล่องหนในแฮร์รี่ พอตเตอร์แน่.


โดย : ภัสวิภา
ทีมงาน นิตยสารต่วย'ตูน

อ่านเพิ่มเติม...

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้