วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
ตายที่ไม่ลาขาด! แม่คดีอุ้มฆ่าน้องพลอย พร่ำเพ้อ ทักไลน์ เฟซ เหมือนลูกยังมีชีวิต

ตายที่ไม่ลาขาด! แม่คดีอุ้มฆ่าน้องพลอย พร่ำเพ้อ ทักไลน์ เฟซ เหมือนลูกยังมีชีวิต

  • Share:

1 ปีที่ลูกจากตาย แม่น้องพลอยช้ำใจหนักกว่าลูกจากเป็น ทุกวันนี้ยังทำใจไม่ได้ ร้องไห้ทุกวัน อีกทั้งทำทุกอย่างในบ้านตามปกติ ทักไลน์ ทักเฟซบุ๊ก คุยกับลูก และทำความสะอาดห้องนอน เสมือนว่าลูกยังไม่จากไปไหน...

วันนี้ในปีที่แล้ว คนที่อยู่สถานะ “แม่” คงได้รับดอกมะลิจากลูก หรือลูกพาแม่ไปกินข้าว ซื้อของขวัญให้แม่ แต่ มี “แม่” คนหนึ่งที่ ไม่อยากให้มีวันแม่ เพราะวันแม่ ปี 60 คือ ความทรงจำที่เลวร้ายไม่มีวันลืมตลอดชีวิต...

“3 ปี ที่แม่ไม่รู้ว่าน้องพลอยตาย มารู้เมื่อวันแม่ปีที่แล้ว มันเป็นวันแม่ที่ไม่เหมือนคนอื่นจนแม่ตาย มันเป็นเดือนแห่งความเจ็บปวด มันเป็นเดือนแห่งความทุกข์จริงๆ นะ ทุกวันแม่ เราอยู่ด้วยกัน เป็นวันพิเศษหนึ่งที่น้องพลอยจะมีของกุ๊กกิ๊กๆ มาให้

ระหว่างกินข้าวด้วยกัน ภาพถ่ายไว้ 8 วัน ก่อนที่น้องพลอยจะหายไปในคืนวันพุธ

3 ปีที่น้องหายตัวไป แม่เหงา รอน้องพลอยทุกวัน ปีที่แล้วรู้ข่าวการกลับมาของน้องพลอยมันไม่ใช่อย่างที่แม่รอ แม่ไม่ได้เจอน้อง ไม่ได้กอดน้อง แม่ไม่ได้ทำอะไรๆ ให้น้องอีกต่อไปแล้ว แม่ร้องไห้คิดถึงน้องพลอยทุกวัน แม่เหงาแม่คิดถึงลูก...(ร้องไห้เสียงดัง) ฮือๆๆ ทำไมน้องต้องเจอแบบนี้ ควรมีอนาคตที่ดีกว่านี้ คนที่ตายควรเป็นแม่นะ (ร้องไห้)”

นางพัชรี ปั้นทอง แม่ของน้อยพลอย หรือ นางสาวพลอยรินทร์ ผลิผล ร่ำไห้โฮ กับแผลในใจอันสุดแสนเจ็บปวดที่ไม่มีวันจางหาย เมื่อต้องเสียลูกอันเป็นที่รัก หลังตำรวจแจ้งข่าวเมื่อวันที่ 12 ส.ค. 60 ว่าน้องพลอยซึ่งหายตัวไปตั้งแต่วันพุธที่ 21 พ.ค. 57 เวลา 20.15 น. ถูกอดีตแฟนทหารฆ่าและเผาน้องพลอยที่สระบุรี หลังนางพัชรีตามหาตัวมากว่า 3 ปี ซึ่งเป็นข่าวโด่งดังเมื่อ ส.ค. ปีที่แล้ว

วันแม่ปี 56 ใส่สีฟ้าเหมือนกัน และน้องพลอยมอบดอกมะลิ

ภาพสุดท้าย ปีสุดท้ายที่ไปเที่ยวกันวันแม่ปี 56 เราใส่กระโปรงสีฟ้าเหมือนกัน น้องให้ดอกมะลิแม่สีฟ้า และซื้อเสื้อสีฟ้าให้แม่ ของที่น้องให้แม่เก็บไว้ทุกอย่าง แม่ไม่เคยลืม แม้แต่วันสุดท้ายที่น้องออกจากบ้าน น้องใส่ชุดอะไร แม่ก็ยังจำได้ (ร้องไห้) ฮือ....

มันไม่มีอะไรมาทดแทนได้ ตั้งแต่น้องพลอยเกิดมาจนอายุ 24 ปี เราไม่เคยจากกันเลย น้องเป็นคนที่รักแม่ ดูแลแม่จริงๆ ไม่ได้ดีทุกสิ่ง แต่สัมผัสได้ว่าน้องห่วงแม่ ตัดเล็บให้แม่ เขี่ยตา ใส่ใจแม่ทุกสิ่งทุกอย่าง เล็กๆ น้อยๆ แม้แต่ก่อนนอนก็บอกราตรีสวัสดิ์” นางพัชรีเล่าถึงวันแม่เมื่อครั้งที่น้องพลอยเคยทำให้

ภาพสุดท้ายไปไหว้พระด้วยกันในวันอาทิตย์ ก่อนที่น้องพลอยจะหายตัวไปคืนวันพุธที่ 21พ.ค. 57 เวลา 20.15 น.

1 ปีที่รู้ว่าน้องพลอยจากไป ไม่มีวันหวนกลับ นางพัชรี ไม่เคยทำใจได้สักวัน เพราะตลอด 24 ปีที่น้องพลอยเกิดมา ทั้งสองไม่เคยห่างจากกัน และร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันมาสองคน จนมีบ้านหลังเล็กๆ ที่อบอุ่น น้องพลอยจึงเป็นดั่งแก้วตาดวงใจ ถึงแม้วันนี้จากไปอยู่คนละภพ แต่นางพัชรียังปฏิบัติตัวกับน้องพลอยเหมือนตอนที่มีชีวิตอยู่ พูดคุย เล่าเรื่องราวต่างๆ ด้วยทุกวันผ่านไลน์ และเฟซบุ๊ก

“สิ่งของของน้องพลอย แม่เก็บไว้เหมือนน้องยังมีชีวิตอยู่ เสื้อผ้าส่วนหนึ่งของน้องก็บริจาคไปให้มูลนิธิ 5-6 ลัง ห้องนอนดูแลไว้อย่างดีเหมือนเดิม เพิ่งซักผ้าคลุมเตียงน้องเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา แม่วางดอกไม้ในห้องให้น้องทุกวันพระ ยังทักคุยกับน้องเหมือนเดิมทางไลน์ทุกวัน เล่าทุกอย่างให้น้องพลอยฟัง

รู้ทั้งรู้ว่าคุยไปแล้วไม่มีประโยชน์ รู้ว่าคุยแล้วหลอกตัวเอง แต่แม่ก็ทำ วันนี้ก็นั่งดูเฟซน้อง ทักไปในเฟซ เวลาแม่คิดถึงน้องก็นั่งร้องไห้ คุยกับน้อง แม่ผิดสัญญากับน้อง ที่บอกว่าจะดูแลเขา จะตายก่อนเขา

ตอนน้องพลอยเกิด แม่บอกว่าจะดูแลให้มีอนาคตที่ดี ไม่ให้ลำบากเหมือนแม่ ส่งเรียนจนรับปริญญา พอส่งเรียนเสร็จ หากน้องมีครอบครัว แม่ก็จะตายก่อนเขา แม่ตั้งใจไว้ แต่แม่ทำไม่ได้” นางพัชรีกล่าวด้วยน้ำเสียงโศกเศร้า กับคำสัญญาที่ทำไม่สำเร็จ

รูปน้องพลอยที่พกติดตัวตลอดเวลา

นอกจากนี้ ด้วยความรักของแม่ที่ยังคิดถึงลูก เมื่อไม่มีลูกให้กอด หอม นางพัชรี จึงนำเสื้อผ้าน้องพลอยมาใส่ เพื่อให้รู้สึกได้ไออุ่น โอบกอดกัน สิ่งของที่น้องพลอยเคยใช้ก็นำมาใช้ต่อ และพกรูปน้องพลอยในกระเป๋าสตางค์ โชคดีที่เจอของแทนใจอีกสิ่ง เมื่อตอนเก็บห้องนอนน้องพลอย คือ เส้นผมของน้องที่ตัดไว้หลังจากรับปริญญา นางพัชรีจึงเก็บใส่ตู้ไว้เป็นอย่างดี ส่วนฟันที่เหลือจากการเผา 1 ซี่ ก็เก็บใส่กล่องไว้

กระเป๋าสตางค์ของน้องพลอย ที่นางพัชรีนำมาใช้ ใบสีดำใส่เงิน ส่วนลายดอกไม้ไว้ใส่โทรศัพท์

“แม่ใส่เสื้อผ้าน้องบางตัวได้ เพราะแม่ผอมลง ทีแรกตั้งใจจะไม่บริจาคเสื้อผ้า ของต่างๆ ที่น้องมี น้องใช้ ตั้งใจจะไม่ให้ใคร แต่สุดท้ายแม่ต้องบริจาคเพราะมีคนบอกว่าน้องพลอยจะได้บุญด้วย พูดตรงๆ ว่าแม่ไม่อยากอยู่ (ร้องไห้สะอึกสะอื้น) แม่ไม่ใช่คนร่ำคนรวย กว่าเราสองคนจะมาถึงจุดนี้ มีบ้านเล็กๆ อยู่กันอย่างประหยัด ก็ลำบากเหลือเกิน พอเหมือนจะลงตัว น้องก็มาจากไป ทุกวันนี้แม่ไม่มีความสุขเลย

ห้องน้องปัจจุบันซึ่งจัดตกแต่ง ทำความสะอาดตามปกติ ดังวันที่น้องพลอยยังมีชีวิต

เดือนนี้เป็นเดือนวันแม่ ถ้าบอกว่าให้ขอพรได้ 1 ข้อจะขออะไร คำขอของแม่คงไม่มีปาฏิหาริย์หรอกนะ คงมีก็แต่ ความคิดถึง... คิดถึง วันเก่าๆ ที่แม่กับน้องพลอยอยู่ด้วยกัน เคยทำอะไรร่วมกัน ที่ที่เคยไปด้วยกัน ที่ที่เคยเคียงข้างกัน. ..ไม่มีอีกแล้ว...และมันก็ไม่มีวันมีแน่นอนจนสิ้นลมหายใจ แม่อยากมีลูกพลอย แม่ไม่อยากมีวันแม่ นางพัชรีเอ่ยด้วยนำ้เสียงสะอื้น ใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตา

ทีมข่าวเฉพาะกิจไทยรัฐออนไลน์ รายงาน

สืบเสาะข่าว รับเรื่องราวร้องทุกข์ สามารถส่งเรื่องราว หรือประเด็นปัญหาของท่านมาได้ที่

reporter.thairath@gmail.com  หรือช่องทาง Facebook : ทีมข่าวเฉพาะกิจ

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้