วันศุกร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ปลาและผีเสื้อ

หลายครั้งผมอ่านหนังสือเจอเรื่องที่ชอบ แล้วก็มักลังเล จะเขียนไปให้ “ใคร?” อ่าน

“เรื่องของผีเสื้อ” (สายธารแห่งปัญญา หงอิ้งหมิง คนสมัยราชวงศ์หมิง เขียน บุญศักดิ์ แสงระวี แปล สำนักพิมพ์ ก.ไก่) จำได้เคยเขียนไปแล้ว แต่คราวนี้ ขอดัดแปลงตกแต่งใหม่

เราก็เคยยืนดูปลาแหวกว่ายในสายน้ำ ดูเถิด มันช่างแหวกว่ายสบายอกสบายใจเสียจริงๆ ดูนานๆเข้าก็เคยสงสัย เออ! ทำไม ปลาจึงไม่ว่ายไปตามน้ำ

ทำไมปลาจึงต้องว่ายทวนน้ำ หลายแห่งอย่างบันไดปลาโจน มันต้องออกแรงสุดชีวิต

ที่เป็นดังนั้น...ถ้าปลามันไม่ต่อสู้กับกระแสทวนน้ำ มันก็จะถูกน้ำพัดไปเกยฝั่ง กลายเป็นปลาตายตากแห้ง

วิถีของปลาจึงมีแต่จะต้องว่ายทวนน้ำไปไม่หยุดเท่านั้น จึงจะรักษาชีวิตให้อยู่รอด

แต่เรื่องปลา อ่านแล้วไม่เร้าใจเท่าเรื่องของผีเสื้อ

หนอนผีเสื้อตัวสั้นตัวนั้น ทั้งตัวมันเต็มไปด้วยขนตั้งแต่หัวจดหาง ดูแล้วช่างน่าเกลียดน่าชัง ทุกครั้งที่มันดูตัวเอง ก็รู้สึกขายหน้า

แต่หนอนผีเสื้อก็จำได้ ปู่เคยบอกว่า รอเวลาเมื่อมันโตเต็มที่ ก็จะมีปีกสวยคู่หนึ่งงอกออกมา

มันจึงรอคอยให้ถึงวันนั้นด้วยความอดทน

วันหนึ่ง หนอนผีเสื้อก็พ่นใบออกจากปาก หุ้มห่อลำตัวที่น่าเกลียดเอาไว้ ถึงตอนนั้น มันกลายเป็นดักแด้ ไม่กิน ไม่กระดุกกระดิก

เวลาผ่านไปอย่างน่าเบื่อ แต่หนอนผีเสื้อก็รู้ว่า เวลามีปีกใกล้เข้ามาแล้ว

ไม่นาน หนอนผีเสื้อก็กัดรังไหมที่หุ้มตัวออกเป็นรูเล็กๆ มันพยายามดิ้นรนจากรูเล็กๆนั้นอย่างสุดกำลัง หลายครั้งมันเหนื่อยจนหมดแรง แต่คำบอกของปู่ก้องในหู หนอนผีเสื้อจึงดิ้นต่อไป

และแล้วความพยายามก็เป็นผล เมื่อมันหลุดออกมา เจ้าหนอนผีเสื้อน่าเกลียดน่าชังนักหนาตัวนั้น หายไปแล้ว

กลายเป็นผีเสื้อแสนสวย สวยชนิดที่ใครได้เห็น ก็ต้องรัก ก็ต้องชม

เรื่องของปลาต้องว่ายทวนน้ำ เรื่องของหนอนผีเสื้อ ดักแด้ และผีเสื้อแสนสวย เป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่ใช้เล่าสอนลูกหลาน

“มีแต่ได้ยินหรือพบเห็นสิ่งที่ขัดอกขัดใจอยู่เสมอๆ การศึกษาและความประพฤติจึงมีความก้าวหน้า ถ้าหากได้ยินได้พบแต่สิ่งที่ราบรื่นทั้งสิ้น ก็เหมือนพาตัวไปแช่อยู่ในบ่อยาพิษ

ย่อมจะเป็นอันตรายอย่างยิ่ง”

อีกคำสอน ที่ขัดเกลาเป็นคำร้อยแก้ว ฟังรื่นหูกว่า...โสตสำเหนียดเสียงขัดหูอยู่เป็นนิจ จิตใจมักมีเรื่องข้องขัดเป็นอาจิณ

นี่คือหินฝนทอง แห่งการฝึกฝนคุณธรรมความดี

หากทุกถ้อยคำล้วนเสนาะหู ทุกเรื่องล้วนสมใจ ก็เท่ากับชีวิตนี้ลงไปในพิษร้าย

สรุปเป็นประโยคสั้นๆ ให้จำง่าย ยาดีย่อมขมปาก คำเตือนมักขัดหู

เรื่องเบื้องหลังของหนอนผีเสื้อแต่ละตัว กว่าจะเป็นผีเสื้อแสนสวย เบื้องหลังมีเรื่องราวที่สลับซับซ้อนและน่าประทับใจ

เหมือนเรื่องราวของผู้ใหญ่ ที่กำลังนั่งบนหลังเสือ...หลายคน

ใคร...ที่ผ่านบทเรียนสำคัญ ทนขมปากกับยาดี ทนขัดหูกับคำเตือน ที่เกิดประโยชน์ได้ ก็มักนั่งบนหลังเสือได้นานกว่า ใครที่ไม่ยอมทน แม้ยังนั่งบนหลังเสือได้ ก็คงอีกไม่นาน

ผมหวังว่าน่าจะพอมี “ใคร” ในบ้านนี้เมืองนี้ ที่ควรจะได้อ่านเรื่องนี้...สักคน.

กิเลน ประลองเชิง

“เรื่องของผีเสื้อ” (สายธารแห่งปัญญา หงอิ้งหมิง คนสมัยราชวงศ์หมิง เขียน บุญศักดิ์ แสงระวี แปล สำนักพิมพ์ ก.ไก่) จำได้เคยเขียนไปแล้ว แต่คราวนี้ ขอดัดแปลงตกแต่งใหม่ 13 มิ.ย. 2561 10:41 13 มิ.ย. 2561 12:30 ไทยรัฐ