วันพุธที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
แรงงานไทยกับทุนมนุษย์

แรงงานไทยกับทุนมนุษย์

  • Share:

วันนี้เป็น “วันแรงงานแห่งชาติ” รัฐบาลให้ความสำคัญเป็น วันหยุด และ จัดงานฉลองรื่นเริง แล้วก็จบกันไปเหมือน “วันเด็กแห่งชาติ” มีแต่คำขวัญและสุนทรพจน์นายกรัฐมนตรีตามพิธีการ ไม่มีนโยบายใหม่หรือแนวคิดใหม่ในการพัฒนาทักษะแรงงานไทย เพื่อให้ทันกับทักษะแรงงานใหม่ที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว และกำลังถูกหุ่นยนต์เข้ามาแทนที่มากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อให้มีรายได้เพิ่มขึ้น

ไปฟังสุนทรพจน์ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีในวันแรงงานแห่งชาติปีนี้เสียหน่อยนะครับ

ใจความสำคัญก็คือ รัฐบาลมีนโยบายสร้างเสริมคุณภาพชีวิตที่ดี สร้างความมั่นคงในอาชีพ และ ให้การดูแลพี่น้องแรงงานทั้งในระบบและนอกระบบทุกกลุ่มอาชีพอย่างเท่าเทียมกัน โดยได้ปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำทั่วประเทศ ให้ความสำคัญกับการพัฒนาศักยภาพและทักษะแรงงานทุกระดับให้ก้าวสู่แรงงานที่มีทักษะสูง มีมาตรฐานตรงตามความต้องการของตลาดแรงงานโลก และเป็นที่ยอมรับในระดับสากล

ฟังสุนทรพจน์ของ นายกฯตู่ แล้ว ก็ไปดู “ความเป็นจริง” ของแรงงานไทยในปัจจุบันว่า มีความมั่นคงในอาชีพ และ มีทักษะตามที่ตลาดแรงงานโลก ต้องการหรือไม่

ก่อนถึงวันแรงงานแห่งชาติไม่กี่วัน คุณธนวรรธน์ พลวิชัย ผู้อำนวยการศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจและธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ได้แถลง ผลสำรวจกลุ่มแรงงานที่มีรายได้ต่ำกว่า 15,000 บาทต่อเดือน 1,194 ตัวอย่างจากทั่วประเทศ พบว่า 96% ของแรงงานไทยมีภาระหนี้ครัวเรือนสูงสุดในรอบ 10 ปี เฉลี่ยมีหนี้ครัวเรือนละ 137,000 บาท เพิ่มขึ้นจากปี 2560 ร้อยละ 4.3 แบ่งเป็น หนี้ในระบบ 65.4% ดอกเบี้ยร้อยละ 10.6 และ เป็นหนี้เงินกู้นอกระบบ 34.6% ดอกเบี้ยประมาณร้อยละ 20.1 ต่อเดือน หรือตก 241.2% ต่อปี แล้ว ผู้ใช้แรงงานจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีได้อย่างไร

แรงงานไทยไม่เพียงมีหนี้สินท่วมครัวเรือน คุณภาพแรงงานไทย จากรายงาน Global Human Capital Index 2017 ของ World Economic Forum (WEF) จัดให้ แรงงานไทยอยู่ในอันดับที่ 40 ของโลก แต่เมื่อเทียบกับเพื่อนบ้านในภูมิภาคเดียวกัน แรงงานไทยอยู่ในอันดับที่ 6 โดยมี แรงงานสิงคโปร์ มาเป็นอันดับ 1 (อันดับโลก 11) ญี่ปุ่น อันดับ 2 (อันดับโลก 17) เกาหลีใต้ อันดับ 3 (อันดับโลก 27) มาเลเซีย อันดับ 4 (อันดับโลก 33) จีน อันดับ 5 (อันดับโลก 34) ส่วน เวียดนาม อันดับโลก 64 อินโดนีเซีย 65 ลาว 84 เมียนมา 89 กัมพูชา 92

การจัดอันดับแรงงานของ เวิลด์ อีโคโนมิก ฟอรัม เขาถือว่า “แรงงาน” เป็น “ทุนมนุษย์” Human Capital ไม่ใช่แค่ผู้ใช้แรงงานอย่างที่รัฐบาลไทยคิด เมื่อเป็น “ทุนมนุษย์” ก็ต้อง มีความรู้ มีทักษะ ที่สามารถ สร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจให้กับบริษัท ประเทศ และโลก โดย WEF ระบุถึง องค์ประกอบ ของการเป็น ทุนมนุษย์ ประกอบด้วย 4 ส่วนดังนี้

1.Capacity ความสามารถ ดูที่ระดับการศึกษาของคนหนุ่มสาวและผู้สูงอายุ ที่เป็นผลจากการลงทุนในด้านการศึกษาที่ผ่านมา 2.Development การพัฒนา พิจารณาถึงการศึกษาของแรงงานรุ่นต่อไปว่ามีการพัฒนาทักษะอย่างต่อเนื่อง และการพัฒนาทักษะของแรงงานปัจจุบัน 3.Deployment การนำไปใช้ปฏิบัติ พิจารณาถึงการใช้ทักษะและการสะสมทักษะในประชากรสูงวัย 4.Know–How ความรู้ในทักษะ พิจารณาความกว้างและความลึกของความเชี่ยวชาญในทักษะที่ใช้ในการทำงาน

ดูองค์ประกอบ “ทุนมนุษย์” ของ ดับบลิวอีเอฟ แล้วจะเห็นว่า การสร้าง “ทุนมนุษย์” แทน “ผู้ใช้แรงงานทั่วไป” ไม่ใช่เรื่องง่าย การศึกษาที่ดี การพัฒนาทักษะที่ต่อเนื่อง และ การสร้างทักษะใหม่ๆ เป็นเรื่องสำคัญที่สุด

แต่ดูเหมือน รัฐบาลไทยทุกรัฐบาล จะไม่เข้าใจคำว่า “ทุนมนุษย์” นอกจาก “ผู้ใช้แรงงาน” จึงถือเอา “การขึ้นค่าแรงขั้นต่ำ” เป็นผลงานทุกปี ประเทศที่พัฒนาแล้วเขาไม่มีค่าแรงขั้นต่ำครับ ท่านนายกฯ ตราบใดที่ยังมีค่าแรงขั้นต่ำ คุณภาพชีวิตแรงงานก็ไม่มีทางที่จะดีขึ้น ต้องพัฒนาความรู้และทักษะให้เป็น “ทุนมนุษย์” เท่านั้น.

“ลม เปลี่ยนทิศ”

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้