วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
เชื้อก่อโรคใน...น้ำพริก

เชื้อก่อโรคใน...น้ำพริก

  • Share:

น้ำพริก เครื่องจิ้มที่อยู่คู่กับคนไทยมานาน ส่วนใหญ่ทานคู่กับผักนานาชนิดทั้งสด ลวก ต้มสุก

น้ำพริก มีพริกเป็นส่วนประกอบหลัก หากใส่ส่วนผสมหลักที่เป็นเนื้อสัตว์ลงไปด้วยจะเรียกชื่อตามนั้น เช่น น้ำพริกกะปิ น้ำพริกปลาทู น้ำพริกปลากรอบ น้ำพริกปลาป่น น้ำพริกปลาสลิด น้ำพริกกุ้งมะขาม นอกจากพริก ยังมีเครื่องเทศ สมุนไพรที่มีประโยชน์ต่อร่างกายหลายชนิดเป็นส่วนประกอบ

แต่หากไม่สะดวกหาซื้อวัตถุดิบมาปรุงทานเอง ก็ต้องพึ่งน้ำพริกสำเร็จรูปที่บรรจุถุง หรือถ้วยพลาสติก มีวางขายทั่วไปตามท้องตลาด ซุปเปอร์มาร์เกตหลากหลายยี่ห้อที่คนทานไม่อาจรู้เลยว่ากระบวนการผลิต การปรุง ตลอดจนการเก็บรักษาก่อนถึงมือผู้บริโภคอย่างเราๆ ว่าเป็นมาอย่างไร และมีเชื้อก่อโรคนานาชนิดปนเปื้อนอยู่ด้วยหรือไม่ เช่น เชื้อ บาซิลลัส ซีเรียส และคลอสตริเดียม เพอร์ฟริงเจนส์

เชื้อทั้ง 2 ชนิดนี้ พบได้ทั่วไปในสภาพแวดล้อมทั้ง ดิน น้ำ อากาศ หากวัตถุดิบที่นำมาปรุงปนเปื้อนเชื้อเหล่านี้แล้วผู้ผลิตนำมาล้างทำความสะอาดไม่ดีเพียงพอก่อนนำมาปรุงเป็นน้ำพริก หากอุปกรณ์ ภาชนะที่สัมผัสวัตถุดิบ และน้ำพริกไม่ผ่านการล้างทำความสะอาดดีพอ หรือผู้ผลิตไม่รักษาความสะอาดระหว่างการผลิต อาจมีเชื้อนี้ปนเปื้อนได้

วันนี้ สถาบันอาหาร ได้สุ่มตัวอย่างน้ำพริกแห้งบรรจุถุงและถ้วยพลาสติก หรือบรรจุขวดแก้วที่วางขายตามท้องตลาดจำนวน 5 ตัวอย่าง จาก 5 ยี่ห้อ เพื่อนำมาวิเคราะห์เชื้อ บาซิลลัส ซีเรียส และคลอสตริเดียม เพอร์ฟริงเจนส์ ปนเปื้อน

ผลวิเคราะห์ปรากฏว่า ทุกตัวอย่างพบเชื้อก่อโรคทั้ง 2 ชนิดปนเปื้อน แต่ปริมาณที่พบน้อยมาก และน้อยกว่าเกณฑ์ที่กำหนด

ตามเกณฑ์คุณภาพทางจุลชีววิทยาของอาหารและภาชนะสัมผัสอาหาร ฉบับที่ 3 (2560) กำหนดให้อาหารปรุงสุกหรืออาหารผ่านกรรมวิธีมีเชื้อบาซิลลัส ซีเรียส ปนเปื้อนได้ไม่เกิน 1,000 ซีเอฟยู/กรัม และพบเชื้อ คลอสตริเดียม เพอร์ฟริงเจนส์ ปนเปื้อนได้ไม่เกิน 100 ซีเอฟยู/กรัม

วันนี้ น้ำพริกไทยๆ ยังปลอดภัยอยู่.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้