วันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ต่อเรื่องเกาหลีใต้

สมัยที่ยังไม่เจริญ เกาหลีใต้มีทรัพยากรธรรมชาติอยู่บ้าง นักลงทุนต่างประเทศจึงไปลงทุนกัน รัฐบาลก็กำหนดว่า ใครมาลงทุนเกาหลีใต้ต้องร่วมทุนกับแชโบลใดแชโบลหนึ่งเท่านั้น และห้ามถือหุ้นเกินร้อยละ 50 ความมุ่งหวังตั้งใจของรัฐบาลก็คือ เพื่อลอกเลียนความรู้ด้านการผลิตและบริหาร เพื่อนำมาพัฒนาต่อยอดให้เป็นสินค้าเกาหลีมีคุณภาพระดับโลก

ใต้สมองของคนเกาหลีมีเรื่องที่ว่าจะทำยังไงถึงต้องชนะญี่ปุ่นที่เคยเข้ามาเป็นเจ้า เข้าครองและกระทำย่ำยีต่อบรรพบุรุษ พอรัฐบาลบอกว่า เราต้องชนะญี่ปุ่น คนเกาหลีใต้ก็ตะโกนก้องร้องตอบรัฐบาลว่า เอาไงเอากัน พวกเราทุกคนจะอดทนช่วยกันทำงานเพื่อให้ชนะญี่ปุ่น

โชคดีของเกาหลีใต้ที่ตอนนั้นโซเวียตล่มพอดี พวกสมองชั้นดีของโซเวียต ทั้งนักวิทยาศาสตร์ วิศวกร และผู้มีความสามารถชั้นหนึ่งถูกเสนอสัญชาติอเมริกันและยุโรป พวกเกรดหนึ่งจึงไปทางโน้นเยอะ ส่วนพวกที่มีความรู้ความสามารถระดับรองลงมา เป็นทรัพยากรมนุษย์ชั้นสอง ก็ถูกเชื้อเชิญให้ไปทำงานที่เกาหลีใต้กันมาก

องค์ความรู้ที่ได้จากพาร์ตเนอร์ฝรั่งและวิศวกรโซเวียต เมื่อบวกกับความมุ่งมั่นของรัฐบาลและประชาชนคนเกาหลีใต้ ก็ทำให้จีดีพีของเกาหลีใต้พุ่งกระฉูดส่งตูดจัมโบ้เกินร้อยละ 10 ติดต่อกันนานหลายปี จนจี้ก้นญี่ปุ่น ผู้คนวิจารณ์กันว่า เกาหลีใต้นี่แหละ ต่อไปในอนาคตจะเป็นเสือเศรษฐกิจตัวใหม่ของเอเชีย สมัยนั้น พอพูดว่า คนและเศรษฐกิจเกาหลีมีโอกาสเทียบญี่ปุ่น คนญี่ปุ่นก็หัวเราะกันจนฟันกระเด็นออกนอกปาก แต่สมัยนี้ หัวเราะไม่ออกแล้วครับ

กระทั่งวิกฤติต้มยำกุ้งมาเยือน เศรษฐกิจเกาหลีใต้ก็ล้มคว่ำคะมำหงายตามไทยไปด้วย เพราะความมีระเบียบวินัย ความขยันอดทน ความเสียสละ คนเกาหลีใต้เสียสละเรื่องส่วนตัวเพื่อส่วนรวมกันเยอะมาก มีคนไปบริจาคทองคำเพื่อเอาไปใช้หนี้ต่างประเทศและเอามาเป็นทองคำสำรองของประเทศ ทำให้เกาหลีใต้ทรุดอยู่ได้ไม่นาน ก็ฟื้นคืนกลับมาดังเดิม

พอเศรษฐกิจเริ่มเข้ารูปเข้าร่าง 3 ตุลาคม พ.ศ.2542 รัฐบาล เกาหลีใต้สมัยนั้นก็เชิญ ร.ต.อ.ดร.นิติภูมิธณัฐ มิ่งรุจิราลัย ไปเยือนเกือบทุกตรอกซอกมุมของประเทศ ให้ไปพูดจาสนทนากับรัฐมนตรีกระทรวงต่างๆ เช่น กระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงเกษตร กระทรวงเศรษฐกิจ ฯลฯ เพื่อนำข้อมูลมาเขียน มาบรรยาย ให้คนไทยได้ทราบว่า อ้า เกาหลีใต้ฟื้นแล้วนะ

ตั้งแต่วิกฤติต้มยำกุ้งเกิดขึ้น รัฐบาลเกาหลีใต้ก็เริ่มคิดถึงความอันตรายของการเอาไข่ไปใส่ตะกร้าใบเดียว ในอดีต รัฐบาลให้การสนับสนุนแต่แชโบล เอาเศรษฐกิจไปผูกไว้กับแชโบลมากจนเกินไป จนความเจริญของบริษัทใหญ่ในเกาหลีใต้เติบโตอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา รัฐบาลเกาหลีก็ปล่อยแชโบลให้ต้องยืนอยู่ด้วยตัวเอง

แม้รัฐบาลไม่ช่วยแล้ว แต่บริษัทใหญ่ของเกาหลีใต้ยังเติบโตจนกลายเป็นเบอร์ต้นของโลกได้นั้น เป็นเพราะฝีมือการบริหารของมนุษย์พันธุ์เกาหลีล้วนๆ

ตัวอย่างของแชโบลก็เช่น ซัมซุง ฮุนได แอลจี อะไรพวกนี้นี่แหละครับ สมัยก่อนย้อนหลังกลับไปสัก 20 ปี เมื่อมีใครบอกว่าใช้สินค้าซัมซุง คนฟังอาจจะดูหมิ่นถิ่นแคลน แต่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่แล้วครับ บางคนอาจจะคิดว่า บริษัทเกาหลีอย่างซัมซุงนี่ผลิตแต่โทรศัพท์มือถือ ขอเรียนว่าไม่ใช่ ซัมซุงทำตั้งแต่บ้าน คอนโดมิเนียม เครื่องดื่ม เครื่องนุ่งห่ม เสื้อผ้า อาหาร สวนสนุก เครื่องบิน ยานยนต์ บริษัทรักษาความปลอดภัย อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ฯลฯ

ตัวอย่างของแชโบลที่ใหญ่โตรองจากซัมซุงก็คือ ฮุนได บางท่านอาจจะยังไม่ทราบว่า ฮุนไดเป็นบริษัทเดินเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นผู้ผลิตรถยนต์ที่ใหญ่เป็นอันดับ 5 ของโลก

อาณาจักรของแชโบลจำเป็นต้องเข้าไปมีอิทธิพลในการเมือง เพราะบางยุคนโยบายของรัฐบาลก็กระทบกับธุรกิจของกลุ่มบริษัทใหญ่ อย่างสมัยประธานาธิบดีคิม แด-จุง แกกดดันให้ฮุนไดต้องแยกอาณาจักรออกเป็นส่วนๆ ให้เป็นฮุนไดมอเตอร์ ฮุนไดดีพาร์ตเมนต์สโตร์ ฮุนไดเฮฟวีดิวตี้ ฮุนไดมารีน ฮุนไดไลฟ์อินชัวแรนซ์ ฮุนไดไฟแนลเชียล ฯลฯ

อาณาจักรธุรกิจขนาดใหญ่ ไม่ว่าจะในประเทศไหนก็ต้องหาที่พิงหลังขนาดใหญ่ เพื่อให้ตัวเองอยู่รอดปลอดภัยได้ทุกสมัยครับ.

นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัย

songlok1997@gmail.com

วัฒนธรรม 'รวยไม่ติดคุก' ของเกาหลี

สมัยที่ยังไม่เจริญ เกาหลีใต้มีทรัพยากรธรรมชาติอยู่บ้าง นักลงทุนต่างประเทศจึงไปลงทุนกัน รัฐบาลก็กำหนดว่า ใครมาลงทุนเกาหลีใต้ต้องร่วมทุนกับแชโบลใดแชโบลหนึ่งเท่านั้น และห้ามถือหุ้นเกินร้อยละ 50 ความมุ่งหวังตั้งใจของรัฐบาลก็คือ.. 12 ก.พ. 2561 08:44 13 ก.พ. 2561 07:51 ไทยรัฐ