วันอังคารที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

กรรม!

เรื่องเล่าชุด “กฎแห่งกรรม” ของ ท.เลียงพิบูลย์ มีหลายร้อยเรื่อง เรื่องหนึ่งที่ผมฝังใจ อ่านตั้งแต่เด็ก แล้วยังจำได้ เคยเอามาเล่าแล้ว ก็ยังต้องขอเล่าอีก

ฉากของเรื่องอยู่ในสมัยญี่ปุ่นบุกไทย (พ.ศ.2484-2488) ใน บรรยากาศเครื่องบินสัมพันธมิตร ทิ้งระเบิดกรุงเทพฯ ไม่เว้นกลางวันกลางคืน

คนกรุงสมัยนั้นอยู่ในช่วงเชื่อท่านผู้นำ ชาติพ้นภัย ต้องทำตัวให้ศิวิไลซ์ แปดโมงเช้าเคารพธงชาติ ไม่กินหมาก ฯลฯ ออกจากบ้านทั้งหญิงชาย ต้องสวมหมวก

ในช่วงเวลาที่เป็นตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้นั้น คนที่ลี้ภัยไปชนบทได้ก็ไป คนที่ทนอยู่ หันหน้าเข้าวัด

“ข้าพเจ้า” (ตัวเอกของเรื่อง) ถูกชวนเข้าวัด ทั้งที่ไม่ศรัทธา แต่ไม่อยากขัดใจเพื่อน พระหมอดูรูปนั้น เพื่อนว่า “ท่านดูแม่นมาก ทายชะตาดีร้าย บอกกำหนดวันเวลาไว้แน่นอน จนก็มาถึงคิวตัวเอง”

“สะดุดใจ เมื่อพระทายแบบฟันธง วันเดือนนั้น อีกสามเดือนต่อไป จะเป็นวันชะตาขาด”

ชะตาขาด สำนวนหมอดู ก็คือ “วันตาย”

แต่อย่างที่ผมว่า ผมไม่เคยมีศรัทธา ก็ไม่หยี่หระ ยิ้มเย้ยในใจถึงวันนั้นเมื่อไหร่ก็คงรู้เอง

เดือนแรกคำทำนายของเพื่อนสองคน เป็นไปตามที่พระดู

เดือนที่สองยิ่งเป็นไปข้าพเจ้าเริ่มหวั่นไหว

เมื่อเพื่อนเตือนย้ำ ว่าพระหมอดูแนะให้ทำบุญเอาไว้ “ไม่แน่หรอกว่าบุญจะช่วย”

เริ่มเดือนที่สาม ใกล้วันที่พระทายว่า “จะตาย” ข้าพเจ้าก็เริ่มตระเวนเข้าวัด อะไรที่เรียกว่า“บุญ” ก็ทำ วันพระก็ถือศีลฟังธรรม

วันเวลาผ่านไป แต่ละวันๆจนถึงวันนั้น...

ข้าพเจ้าแต่งกายตามสมัยรัฐนิยม สวมหมวกเรียบร้อย เดินอยู่ในละแวกพลุกพล่านใจกลางกรุงเทพฯ ขณะเสียงหวอเตือนภัยครางขึ้น นี่คือเวลาคับขันอันตราย เครื่องบินข้าศึกกำลังจะมาทิ้งระเบิด

หลุมหลบภัยอยู่ไม่ไกลเกินไป ทุกคนวิ่งกรูกันเข้าหา

ข้าพเจ้าเป็นผู้ชายแข็งแรง เร่งฝีเท้าอีกไม่ถึงห้าก้าวก็จะเข้าประตูหลุมหลบภัย...

แต่คุณพระช่วย ข้าพเจ้าชะงักฝีเท้า เด็กหญิงเล็กๆคนหนึ่งล้มคว่ำอยู่ตรงหน้า เธอร้องไห้จ้า

พอเข้าใจได้ พ่อแม่หรือญาติที่พาเธอมาด้วยคงตกใจทิ้งเธอเข้าหลุมหลบภัยไปแล้ว

ข้าพเจ้าก้าวเท้าเข้าไปหาก้มลงอุ้มเธอไว้ วินาทีเดียวกันนั้น เสียงระเบิดก็ดังตูมสนั่น

ควันระเบิดควันฝุ่นฟุ้งกลบบริเวณ

รู้ตัวอีกครั้ง เด็กผู้หญิงอยู่ในอ้อมแขน เธอไม่เป็นอะไรข้าพเจ้าเองก็ไม่เป็นอะไร เพียงแต่หมวกกระเด็นหายไปไหนก็ไม่รู้

“ในวินาทีที่ระเบิดลง ถ้าข้าพเจ้ายังวิ่งตะบึงเข้าหลุมหลบภัย รัศมีระเบิดก็คงตรงร่างอย่างจัง

แต่เมื่อข้าพเจ้าก้มลงช่วยเด็ก บุญกุศลช่วย หมวกจึงรับเคราะห์แทน”

ผมย้อนกฎแห่งกรรมเรื่องนี้แล้วนึกถึง “กรรม” คำกลางๆตามคำสอนพุทธศาสนา มี 12 กรรม กรรมให้ผลในชาตินี้ กรรมให้ผลในชาติหน้า ฯลฯ ผมลุ้นให้มี “กรรมที่ให้ผลทันตา” แต่ก็ไม่มี

กรรมที่ไม่มี ภาษาชาวบ้านว่า กรรมทันตา และเพี้ยนเป็น ระยำทันตา

กรรมที่เจ้าสัว อิตาเลียนไทย ขนปืนผาหน้าไม้ ชวนพวกไปก่อไว้ ในทุ่งใหญ่นเรศวร...หลักฐาน ทั้งซากเสือดำ ไก่ฟ้า เก้ง ฯลฯ เรียกว่า คาหนังคาเขา

สิ่งที่น่าคิดต่อ บริษัทรับเหมาก่อสร้างใหญ่ มีผู้นำขาดทั้งศีลทั้งธรรมตำตาจะเหมางานรัฐบาลแบบผูกขาดต่อไปได้อย่างไร หรือว่าคนในรัฐบาล ก็ “ยังงั้นๆ” เหมือนกัน.

กิเลน ประลองเชิง

เรื่องเล่าชุด“กฎแห่งกรรม” ของ ท.เลียงพิบูลย์ มีหลายร้อยเรื่อง เรื่องหนึ่งที่ผมฝังใจ อ่านตั้งแต่เด็ก แล้วยังจำได้ เคยเอามาเล่าแล้ว ก็ยังต้องขอเล่าอีก... 8 ก.พ. 2561 10:27 8 ก.พ. 2561 16:37 ไทยรัฐ