วันพุธที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

บทเรียน เอียนตุน

ภราดา ฟ.ฮีแลร์ นักบวชคณะเซนต์คาเบรียล จากฝรั่งเศสอยู่ไทย 9 ปี ปี 2453 ท่านก็แสดงปาฏิหาริย์ แต่งตำราเรียนภาษาไทยสอนเด็กในโรงเรียน

ลองอ่านเรื่อง จุดเอียนตุน ดูเล่นเป็นตัวอย่างสักเรื่อง

อันว่า พระเจ้าอิวอ๋อง ผู้ครองราชสมบัติอยู่ในเมืองโกเก๋งประเทศจีนโบราณ ครั้งสมัยเลียดก๊กนั้น...ทรงคิดแต่จะหาความสบาย เล่นสนุก สุขสำราญ วันยังค่ำ

ขุนนางที่มีสติปัญญา ก็ระอาพักราชการ เหลือแต่ขุนนางสอพลอ

พระเจ้าอิวอ๋องทรงรำคาญพระทัย นางโปซู มเหสี วันๆตีสีหน้าบึ้งตึง ตั้งรางวัลทองหนึ่งพันตำลึง ให้คนทำนางยิ้มแย้มให้ได้ จนเซ็กฮู ขุนนางสอพลอ พูดว่า

“ซึ่งจะให้พระมเหสีทรงพระสรวลนั้น ข้าพเจ้าเห็นอุบายอยู่อย่างหนึ่ง”

เซ็กฮูก็ขอเชิญพระเจ้าอิวอ๋องและพระมเหสี ขึ้นบนภูเขาสินสาน จากนั้นก็สั่งให้จุดไฟบน “เอียนตุน”

เอียนตุน แปลว่า ร้านไฟ ภาษาไทยก็คือกระโจมไฟ ตั้งบนหอคอยสูง มีไว้เพื่อส่งสัญญาณนัดกองทัพหัวเมือง ยกทัพมาเป็นทัพเสริมเมื่อถูกข้าศึกบุกโจมตี

ทหารตีกลองสัญญาณสั่งจุดไฟ แสงไฟจากเอียนตุนสว่างโพลง พวกหัวเมืองสามัญ เอก โท ทั้งปวงเห็นก็ตกใจ กะเกณฑ์ทหารเข้ากระบวนทัพในเวลากลางคืน รุ่งเช้ากองทัพก็มาถึง

“เราให้จุดเอียนตุนดูเล่นดอก! บ้านเมืองหามีศึกศัตรูไม่!” พระเจ้าอิวอ๋องตรัส

“ท่านพากันมาไย? ให้ลำบากยากเข็ญ แก่ทแกล้วทหาร!จงกลับไปเมืองเถิด!”

นายทัพ นายกองทั้งปวง ได้ฟังรับสั่งดังนั้น ก็เสียใจ จึงคิดว่า “ไม่มีเมตตา กรุณาบ้างเลย” ต่างคนต่างน้อยใจ จึงให้ทหารม้วนธงสำหรับทัพ กลับบ้านเมืองของตัว

ขณะนั้น นางโปซูนั่งดูกองทัพหัวเมือง เมื่อแรกยกมา เห็นผู้คนโห่ร้องคึกคัก ทำท่าทางห้าวหาญ จะเอาความชอบ ครั้นต้องกลับไปเปล่า ต่างก็ทำหน้าเก้อ ก้าวขามิใคร่ออก

“ช่างกระไรเลย แต่ล้วนคนเก้อ เป็นหมื่นเป็นแสนทีเดียว” นางโปซูคิดขันขึ้นมา แล้วก็หัวเราะต่อหน้าพระที่นั่ง
พระเจ้าอิวอ๋องสบายพระทัย พระราชทานทองคำ 4,000 เหรียญให้เซ็กฮู

ต่อมา ชาเลเท เจ้าเมืองเกียงหยง จัดแจงทหารเอกทหารเลว ที่มีกำลังและฝีมือเข้มแข็งเชี่ยวชาญศึกหลายหมื่นคน ให้พุดเตเต๋งเป็นทัพหน้า บ้วนม้าเป็นทัพหลัง ชาเลเทเป็นทัพหลวง

ยกมาตีเมืองโกเก๋ง

พระเจ้าอิวอ๋องรับสั่งให้ทหารจุดเพลิงบนเอียนตุน ฝ่ายหัวเมืองแลเห็นแสงเพลิงบนหอไฟ ก็สำคัญว่าพระเจ้าอิวอ๋องจุดไฟเล่นเหมือนครั้งก่อน ต่างเมืองก็มิได้ยกมาช่วย

ฝ่ายชาเลเทเห็นได้ที ด้วยไม่ต้องกลัวทัพกระหนาบ ก็เข้าเมืองได้ พวกขุนนางสอพลอก็ไม่เป็นอันอยู่สู้รบ ชาเลเทก็ไล่ฆ่าฟันทหารชาวเมืองโกเก๋งเป็นอลหม่าน

แล้วก็เข้าล้อมจับพระเจ้าอิวอ๋อง กับขุนนาง ข้าราชการ ล้างผลาญชีวิตเสียทั้งสิ้น

นิทานเรื่องนี้ ภราดา ฟ.ฮีแลร์ เขียนไว้ในบทที่ 42 ต่อจากบทที่สอนให้รู้จักใช้ตัว ญ (หญิง) สะกด เช่น บุญ รามัญ ขวัญ ฯลฯ ในแบบเรียนดรุณศึกษา ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2

ผมได้อ่านเรื่องจุดเอียนตุนเล่นตอนแก่ ถึงกับอึ้งทึ่งไปเลย อิจฉาเด็ก ป.2 อัสสัมชัญ ไม่เพียงถูกสอนให้เก่งภาษาไทย ยังถูกสอนให้รู้ว่า ถ้าผู้นำโกหกพกลม โทษร้ายแรงถึงขั้นบ้านเมืองล่มจม

บ้านเมืองเราตอนนี้มีสามก๊ก ก๊กทหารที่ว่ากันว่าเป็นก๊กที่สาม ตอนต้นทำท่าจะมาแรง ถึงตอนแซงโค้งผมเป็นห่วงว่าจะแผ่วปลาย เพราะตั้งใจทำดีเหนื่อยแทบตาย แต่คนไม่เชื่อนี่เอง.

กิเลน ประลองเชิง

ภราดา ฟ.ฮีแลร์ นักบวชคณะเซนต์คาเบรียล จากฝรั่งเศสอยู่ไทย 9 ปี ปี 2453 ท่านก็แสดงปาฏิหาริย์ แต่งตำราเรียนภาษาไทยสอนเด็กในโรงเรียน