วันพุธที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
แก๊งแมลงสาบ

แก๊งแมลงสาบ

  • Share:

สารภาพนะครับ อายุเข้าปูนนี้เลย 70 แล้ว ปล่อยวางเรื่องราวได้ตั้งมากมาย แต่ยังละอคติกับระบบประกัน ไม่ว่าประกันชีวิต ประกันภัย ประกันรถยนต์ไม่ได้เสียที

ราว 25 ปีที่แล้ว ซื้อรถยนต์ป้ายแดงเป็นของตัวเองคันแรก แน่นอนก็ต้องประกันชั้น 1 ตัวเลขกว่าสองหมื่น ตามความรับรู้ว่า ไม่ว่าเกิดอะไร ประกันชั้น 1 เอาอยู่

ผมเลือกบริษัทประกัน สำนักงานใหญ่อยู่ปากซอยที่บ้าน วันที่เฉี่ยวกับมอเตอร์ไซค์ เรียกประกันไปเป็นชั่วโมงไม่มีใครมาน่าอัศจรรย์ตรงที่บริษัทประกันอยู่ห่างบ้านแค่ 200 เมตร

เรื่องก็จบลงตรงต้องพาคนขับมอเตอร์ไซค์ไปทำแผลที่โรงพยาบาล (เอกชน) เอง จ่ายเงินเอง ปีต่อไปก็เปลี่ยนบริษัทประกัน...

แต่ถึงไม่เปลี่ยนบริษัทจัญไรนั่น ซึ่งก็มีชื่อไปทางโกงเขาไปทั่ว

ก็เจ๊งไปเอง (เจ๊งจริงๆไม่ได้แช่ง)

เปลี่ยนรถหลายคัน รถคันหลังสุด งกที่เขาโฆษณาว่า ไม่คิดดอกเบี้ย ผ่อนเดือนละหมื่น...รถเงินผ่อน บริษัทลิสซิ่งเขาเลือกบริษัทประกันให้ไม่ว่ากัน

สองสามปีที่แล้ว รถเฉี่ยวนิดหน่อย เอารถไปเคลมก็เรียบร้อยดี แต่มีปัญหาติดพัน เบอร์โทรศัพท์ผมถูกขาย มีไอ้บอ อีบ้า เรียงหน้า กันมาสี่ห้าคน

แต่ละคน ก็รัวประโยคหว่านล้อม ให้ต่อประกันบริษัทเดิม

อีบ้าคนสุดท้ายไม่รู้จะเปรียบกับพวกไหนดี นึกได้แก๊งคอลเซ็นเตอร์ ผมกำลังกินข้าว อารมณ์ยังดีก็ฟัง

เธอพูดเหมือนน้ำไหลไฟดับ ต้อนไปซ้ายย้ายไปขวาสารพัดเรื่องจูงใจลมๆแล้งๆ ราวสิบนาทีก็วกกลับฉับ “รอที่บ้านนะคะ สักบ่ายสองโมงจะมีคนไปส่งเอกสาร คุณจ่ายเงินมัดจำก่อนสี่พัน”

“จ่ายสี่พัน แล้วไง” “อีกสองเดือนเราจะส่งเอกสารประกันปีต่อไปให้ถึงบ้าน”

ถึงตอนนี้ ผมโกรธจนขำ “นี่เธอประกันรถยนต์บริษัทนี่เหรอ...ต้องจ่ายมัดจำล่วงหน้า” ผมตอกหน้าเธอกลับ “สรุปง่ายๆผมตัดสินใจแล้ว ไม่เอาประกันบริษัทคุณ”

ประทานโทษบริการน่ารังเกียจถึงปานนั้น...มองลูกค้าโง่เง่า เต่าตุ่น ต้อนกันยังกะวัวควาย ทำประกันต่อไปทำไมให้โง่

เรื่องนี้ผมคาใจ อยากจะถามไปถึงบริษัทรถยนต์แม่ ออกชื่อก็ได้ฮอนด้าที่ผมซื้อ ว่า คัดเลือกบริษัทที่ทำธุรกิจร่วมด้วยหรือไม่...

เลือกบริษัทเลวแบบที่ผมเจอ เสียหายไปถึงยี่ห้อรถยนต์คุณมาก

และการเปลี่ยนบริษัทประกันนั้นก็โยงมาถึงคนใกล้ตัวผม เธอเป็นลูกค้าประกันชั้น 1 ห้าปี ประวัติดี เซลส์แนะให้ใช้ “แอกซ่าประกันภัย” ชั้นหนึ่งเหมือนกัน จ่ายค่าประกันน้อยไปอีกหน่อย

รถคันที่ผมใช้น้อย เดือนละครั้งสองครั้ง ครั้งละไม่กี่ชั่วโมง เธอก็แนะให้ใช้เป็นคันที่สอง

เรื่องล่าที่เพิ่งเจอมาก็คือ รถคนใกล้ตัวผม เฉี่ยวนิดหน่อยหลายแผล บริษัทประกันผ่านการเคลมให้ แต่แผลที่เหลือ ลูกค้าจะต้องจ่ายเพิ่มสามหมื่น

คราวนี้ ลูกค้าชั้นดีห้าปี บริษัทประกันภัย ก็งง...

เธอเป็นนักกฎหมายทำงานศาล หาเบอร์หน่วยงานที่รับร้องเรียน โทรศัพท์เท่าไหร่ก็ไม่เคยติด ไม่รู้เหมือนกันว่าตั้งหน่วยงานไว้ทำไม...

เรื่องก็จบลงเหงาๆเศร้าๆเหมือนเดิมๆ คือไปขอรถคืน และตั้งใจไว้ว่าจะร้องเรียนเรื่อยไป สิ่งที่ทำได้แน่ยิ่งกว่าแน่ ก็คือหาบริษัทประกันใหม่

คุยกับเพื่อนที่แบงก์กรุงไทย...เพื่อนว่า ผู้ใหญ่หลายคนก็เจอเขาเรียกบริษัทพวกนี้ว่า แก๊งแมลงสาบ

ผมได้ช่องหาเรื่องด่า เจอพวกนี้จะฉีดยามากก็เหม็นทั้งบ้าน จะฉีดยาน้อยก็เอามันไม่อยู่

ก็ต้องทนรำคาญ รบรากับพวกมันต่อไป...จนกว่าไม่ใครก็ใครจะตายกันไปข้างหนึ่ง.

กิเลน ประลองเชิง

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้