วันเสาร์ที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

อีก​หนึ่งความ​สามารถ

เรื่อง​เก่าๆเรื่อง​หนึ่ง​ของ​จีน อาจารย์​เสฐียร​พง​ษ์ วรรณปก แปล​มา​จาก​หนังสือ​หลาย​เล่ม ลง​ใน​หนังสือ ต่วย​’ตูน​พิเศษ ของคุณ​วา​ทิน ปิ่น​เฉลียว คุณ​ตั๊ก ฐิติ​บรรณ พิมพ์​เป็น​เล่ม​ชื่อ นิทาน​ปรัชญา​เต๋า เมื่อ พ.ศ.2527

ชื่อ​เรื่อง​สะดุดใจ ไม่​อ่าน​ไม่ได้ ความ​สามารถ​จะ​ไม่​ทำ

เจา เสียง จื๊อ พา​บริวาร​เข้า​ป่า​ล่า​สัตว์ ใน​หุบเขา​ป่า​ลึก​แห่ง​หนึ่ง เขา​สั่ง​จุด​ไฟ​เผา​ป่า​เพื่อ​ไล่​สัตว์​ให้​วิ่ง​ออก​มา​จาก​ที่​ซ่อน

แต่​บังเอิญ​ลม​แรง ไฟ​ลุกลาม​ออก​ไป​ไกล ท่ามกลาง​เปลว​ไฟ​ที่​กำลัง​ลุก​ไหม้​รุนแรง ไม่​มี​สัตว์​ป่า​ตัว​ใด​วิ่ง​ออก​มา แต่​กลับ​มี​ชาย​คน​หนึ่งวิ่ง​ออก​มา

เจา เสียง จื๊อ เพ่ง​มอง เห็น​ชาย​คน​นั้น​ล้ม​ลงใน​กอง​ไฟ ที่​คละคลุ้ง​ไป​ด้วย​กลุ่ม​ควัน​และ​เปลว​เพลิง​หนา เวลา​ผ่าน​ไป​จนกระทั่ง​กอง​ไฟ​นั้น​ซา​ลง ทุก​คน​ที่​มอง​ต่าง​ก็​ถอน​หายใจ

ขณะ​ที่​ใครๆก็​คิด​ว่า เขา​คง​ตาย​ไป​แล้ว แต่​ก็​เกิด​เหตุ​ปาฏิหาริย์ ชาย​คน​นั้น​ลุก​ขึ้นเดิน​ออก​มา เขา​เดิน​อย่าง​เชื่องช้า...ดู​เสมือน​ว่าไม่​มี​อะไร​เกิด​ขึ้น

“มัน​เป็นไปได้​อย่างไร” เจา ​เสียง ​จื๊อ​ อุทาน

เขา​ตั้งใจ​มอง​ตั้งแต่​หัว​จด​เท้า ก็​เห็น​ว่า​เป็น​มนุษย์​ธรรมดา ไม่​ใช่​มนุษย์​ที่​มี​ร่างกาย​เป็น​เหล็กไหล สวม​เสื้อ​ผ้า​ธรรมดา ไม่ใช่​เสื้อ​ผ้า​แบบ​เกราะ​กัน​ไฟ

“ท่าน​อยู่​ใน​หุบเขา ท่าน​เดิน​ฝ่า​กอง​ไฟ​ออก​มา​ได้​อย่างไร” เจา ​เสียง ​จื๊อ ถาม

“หุบเขา? กอง​ไฟ?” ชาย​แปลก​หน้า​เลิก​คิ้ว​สงสัย “ท่าน​หมาย​ถึง​อะไร​กัน”

“อ้าว! หุบเขา​ก็​ที่​ที่​ท่าน​เพิ่ง​เดิน​ออก​มา และ​ที่​ลุย​และ​ล้ม​ลง​ไป ก็​คือ​กอง​ไฟ ไม่​ใช่​หรือ?”

“อย่าง​นั้น​หรือ?” ชาย​คน​นั้น​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​ยัก​รู้”

เรื่อง​เล่า​เรื่อง​นี้ เกิด​ขึ้น​เมื่อ​กว่า​สอง​พัน​ห้า​ร้อย​ปี ก่อน​สมัย​ปรมาจารย์​ขงจื๊อ เล่า​ต่อๆกัน​มา จน​เป็น​นิทาน เป็น​เรื่อง​ที่​เจ้านาย​ใน​แว่น​แคว้น​ต่างๆสนใจ

วัน​หนึ่ง จื๊อเสี่ย ศิษย์ขงจื๊อ ก็​ถูก​ถาม “เรื่อง​นี้​เป็นไปได้​อย่างไร และ​ถ้า​เป็น​เรื่อง​จริง คนคนนั้น​เป็น​คน​ชนิด​ไหน?”

“ขงจื๊อ อาจารย์​ข้าพเจ้าเคย​สอน​ว่า คน​ที่​เข้าถึง​ความกลมกลืน​เป็น​หนึ่ง​เดียว​กับ​สรรพสิ่ง   จะ​มี​อานุภาพ​เหนือ​คน​ธรรมดา” จื๊อ​เสี่ย​ตอบ

“ไม่​มี​อะไร​ทำ​อันตราย หรือ​ขวาง​ทาง เขา​จะ​ลุย​ไฟ เดิน​บน​ผิวน้ำ เหาะ​เหิน​เดิน​หาว หรือ​จะ​เดิน​ทะลุ​กำแพง​หนา ก็​ย่อม​ทำได้”

“ท่าน​เล่า ทำได้​หรือ​ไม่” เจ้า​แว่น​แคว้น​นั้น​ถาม​ต่อ

“ข้าพเจ้า​ยัง​ไม่​ถึง​ขั้น​นั้น” จื๊อเสี่ย​ว่า “แต่​รู้​วิถี​ทาง​ที่​จะ​ถึง ข้าพเจ้า​พอ​จะ​เล่า​ให้​ฟัง​ได้”

เจ้า​แว่นแคว้น​ยัง​สงสัย ถาม​ต่อ “แล้ว ขงจื๊อ อาจารย์​ท่านเล่า ทำได้​หรือ​ไม่?”

“ถึง​แม้​ท่าน​อาจารย์​ขงจื๊อ จะ​สามารถ​แสดง​อภินิหาร​เช่น​นั้น​ได้ แต่​ความ​สามารถ​อีกอย่าง​ของ​ท่านก็​คือ ความ​สามารถ​ที่​จะ​ไม่​ทำ”

คำ​ตอบ​จาก​ศิษย์​ขงจื๊อ มี​คน​จดจำ​ไว้ เล่า​ขาน​กันถึงทุกวันนี้

ไม่​เชื่อ​ก็​ต้อง​เชื่อแล้ว​ล่ะ​ครับ “ความ​สามารถ​ที่​จะ​ไม่​ทำ เป็น​ความ​สามารถอีก​ประการ​หนึ่ง”

เพราะฉะนั้น การ​ไม่​ทำ​เรื่อง​มิ​ชอบ​กับ​คน​ใกล้​ชิด จึงเป็น​เรื่อง​ที่​ทำได้ และ​นับ​เป็น​ความ​สามารถ​ชั้น​เอกอุ​ของ​คน​เป็น​ผู้​นำ​อีก​ด้วย.

กิเลน ประลองเชิง