วันเสาร์ที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

เสียงสุดท้ายจากแม่... บันทึกรักจากลูกผู้ชาย 'ค่อยๆ หลับตานะแม่'

ซึ้งกินใจ... บันทึกรักจากลูกชายที่มีต่อแม่ป่วยมะเร็ง ผ่านการทำคีโมถึง 36 ครั้ง ก่อนหมดลมหายใจด้วยวัย 42 ปี พร้อมเสียงสุดท้ายก่อนจากกัน...

กลายเป็นกระแสในโซเชียลขณะนี้ หลังมีผู้ใช้เฟซบุ๊ก Pennapa Paula Nakdee นำเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่ชื่อว่า ไตรภพ ทศธำรมย์ หรือ ไอซ์ มาร้อยเรียงเรื่องราวผ่านตัวอักษร ถึงความรักของแม่ที่ป่วยมะเร็ง กับลูกชายที่อยู่ด้วยกันจวบจนวินาทีสุดท้ายของแม่ผู้เป็นที่รัก

คุณแม่รายนี้คือ แม่อุ๋ย จิตพิสุทธิ์ แก้วน้ำเย็น หญิงแกร่งที่ต้องเจ็บปวดจากการทำคีโมถึง 36 ครั้ง และสุดท้ายก็จากโลกใบนี้ไปด้วยวัยเพียง 42 ปี เหลือทิ้งไว้แต่ความรัก และความทรงจำดีๆ ที่ถูกบันทึกไว้โดยลูกชายของแม่คนนี้ พร้อมคลิปเสียงสุดท้ายจากแม่

โดยเจ้าของเฟซบุ๊กได้นำเรื่องราวมาเล่าผ่านตัวอักษรว่า วันที่รู้ว่าแม่เป็นมะเร็ง ไอซ์คลำเจอก้อนเนื้อแข็งๆ ในใจคิดว่าคงเป็นแค่ซีสต์ แต่พอหมอตรวจเลยรู้ว่าแม่เริ่มเป็นมะเร็งเต้านมระยะที่สอง “แม่ผมเป็นคนใจเด็ดมาก พอผ่าเอาก้อนเนื้อออกรอบแรกก็ติดตามผล ตอนนั้นยังไม่ได้ให้คีโม แต่เขาก็เจอว่าเซลล์มะเร็งมันยังมีอยู่ต้องตัดเต้านมทิ้ง แม่ผมบอกให้หมอเอาออกไปเลย ลูกก็โตหมดแล้ว แฟนไม่มีไม่ได้ใช้งาน มันยานหมดแล้ว เอาออกไปเหอะ

วินาทีที่ผมเห็นแม่ออกมาจากห้องผ่าตัด ผมวิ่งออกไประเบียง ผมทนไม่ไหว ผมเห็นเขาดิ้น เจ็บปวด ทรมาน ผมคิดว่าผมเป็นผู้ชาย ผมเข้มแข็ง ผมเห็นแม่เจ็บแบบนี้ 2 ครั้งแล้ว นั่นคือการผ่าตัดรอบที่ 2 แล้วก็ติดตามผลมาตลอด มีทำคีโมด้วย แล้วเราก็มาเจอ ว่ามันก็ลุกลามมาที่ต่อมน้ำเหลือง ตอนนั้นผมอยู่ปีสุดท้าย เรียนอยู่มหา'ลัย แม่กับน้องชายมาหา ผมไม่รู้จักคีโมฯ เลย ผมเป็นคนชอบถ่ายรูป ผมเลยชวนแม่ออกไปถ่ายรูป ผมก็สังเกตเห็นว่าหมวกที่แม่ถอดออกมีผมติดออกมาเป็นกำเลย พอกลับมาถึงบ้าน ผมแม่ไม่เหลือเลยร่วงจนหมด แล้วมันก็ลามมาที่มดลูก แม่ผมเจอก้อนที่มดลูกอีก แม่บอกอยู่มดลูกหรอ ? .. ตัดออก แล้วก็เทคคีโมฯ อีก รอบสอง จนหมอบอกมันลามมาที่ตับ แม่บอกอยากกลับบ้าน เรามีบ้านอยู่ที่ลำปาง แม่อยากกลับ ผมเข้าใจในสิ่งที่แม่ขอ ผมพาแม่ย้ายขึ้นมาอยู่ที่ลำปาง ผมลาออกจากงานที่ปทุมธานี

ผมตัดสินใจอยากบวชให้แม่ ผมคิดอยู่ในใจ แล้วคืนนั้นอยู่ๆ แม่ก็บอกกับผมว่าไอซ์บวชให้แม่ได้ไหม ซึ่งมันตรงกับที่ผมคิดอยู่ในใจพอดี ทุกวันที่ผมบวช ผมศึกษาพระธรรม 80 กว่าหน้า ผมใช้เวลาเขียนอยู่ 7 วัน เพราะแม่ผมบวชไม่ได้ ผมอยากมอบสิ่งนี้ให้แม่เพื่อเป็นกำลังใจ ผมพาแม่ฝึกธรรมะ พยายามสอน และเรียนรู้ธรรมะกับแม่ แล้วก็เริ่มการรักษาที่ลำปาง โดยตอนนั้นการรักษาของแม่ก็คือการทำคีโมอย่างเดียว ตอนนั้นผมแม่ก็เริ่มร่วงอีกรอบ ผมสังเกตว่าแม่อาย เวลาไปไหนแม่จะใส่วิก แล้วก็ใส่หมวกอีกรอบ อากาศบ้านเราร้อนมาก แต่แม่ก็อยากอยู่แต่ในบ้าน
ในความคิดของผมคือ คนเราถ้าป่วย คงต้องการกำลังใจ ต้องการเพื่อน เค้าจะออกไปไหน เค้าก็จะไม่มั่นใจ นั่นคือสิ่งที่ผมรู้สึกได้ ก่อนที่ผมจะตัดสินใจโกนหัว ผมไม่เคยเห็นน้ำตาของแม่ที่เกิดจากโรคมะเร็งเลยสักหยด แต่วันนั้นผมให้ช่างไถผมออก แล้วพอผมกลับไปที่บ้าน ผมใส่หมวกปิดไว้ แม่เห็นผมถอดหมวก แม่ผมตลก หัวเราะ จนสุดท้ายผมก็กอด แม่กอดผมแล้วก็ร้องไห้ ผมก็บอกแม่ว่า "แม่ ... อย่าร้องไห้"

โดยเรื่องราวทั้งหมดนี้ ไอซ์ ได้เคยเล่าผ่านรายการหนึ่งเมื่อเดือนสิงหาคมปี 2559 พร้อมบอกในช่วงท้ายว่า ไม่กล้าหอม ให้หอม ไม่กล้ากอดเขา วันนี้กลับไปกอด ไม่กล้าขอโทษเขา วันนี้ก็กลับไปขอโทษ ไม่กล้าให้อภัยเขา ในบางครั้งที่เขาทำผิดหรือทำอะไรที่ไม่ถูกใจ ก็จงให้อภัย #มีคนที่รักยังอยู่จงดูแลให้ดี

เรื่องราวเหล่านี้ทำให้หลายคนที่ได้อ่าน ได้ดูคลิป ถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ และเข้ามาให้กำลังใจ ไอซ์ กันอย่างมากมาย โดยคลิปที่ ไอซ์ โพสต์เอง ตรงกับวันแม่ 12 สิงหาคมที่ผ่านมา พร้อมความว่า “ผมเก็บวิดีโอนี้มาเกือบปีกว่า โดยไม่คิดอยากเปิดมันขึ้นมาดูเลย มันเป็นช่วงเวลาสุดท้ายก่อนแม่ผมจะปล่อยมือจากผมไป ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ ไม่มีวันไหนเลยที่ผมไม่คิดถึงแม่ ทุกครั้งที่ตื่น ทุกครั้งที่นอน ทุกครั้งที่เหนื่อย ทุกครั้งที่ท้อ แม่ยังคอยแวะมาหาให้กำลังใจผมเสมอ ถ้าลูกๆ คนไหนยังเหลือเวลาอยู่ โปรดรักษามันไว้ให้ดีนะครับ #สุขสันต์วันแม่ #รักและคิดถึงเสมอ #วิทยาทานชีวิต #มีคนที่รักยังอยู่จงดูแลให้ดี” พร้อมบอกว่ายังคิดถึงแม่ในทุกๆ วัน.

รอยยิ้มของแม่สวยงามเสมอ...