วันพฤหัสบดีที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

การลงจากอำนาจของผู้นำ

โรเบิร์ต กาเบรียล มูกาเบ

กลุ่มคนไทยเข้าไปค้นคว้าหาแหล่งอัญมณีในสาธารณรัฐโมซัมบิกตั้งแต่ พ.ศ.2542 เคยตามสายแร่ทับทิมไปจนถึงสาธารณรัฐมาลาวี ภายหลังตระเวนเข้าไปในสาธารณรัฐบอตสวานาและสาธารณรัฐนามิเบีย ในห้วงช่วง 18 ปีที่ตระเวนไปในประเทศเหล่านี้ มีแต่คนบอกว่า ถ้าอยากประสบความสำเร็จเจอแหล่งแร่มากมายหลากหลายของแท้ ให้เข้าไปในสาธารณรัฐซิมบับเว แต่พวกเราไม่เข้าไปเพราะไม่ไว้ใจสถานการณ์ของซิมบับเวที่ปกครองโดยโรเบิร์ต กาเบรียล มูกาเบ

แม่น้ำสายหนึ่งซึ่งมีคนชักชวนให้พวกผมไปทำสารคดีหลายครั้งคือ แม่น้ำแซมบีซี บางคนเรียกว่า ซัมเบซี ที่ต้นน้ำอยู่ทางตะวันออกของแองโกลา แล้วไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ไปทางตะวันตกของแซมเบีย จากนั้น ไหลไปทางใต้กลายเป็นเส้นเขตแดนกับบอตสวานา วกไปทางตะวันออก ซัมเบซีก็เป็นแม่น้ำแบ่งเส้นเขตแดนระหว่างแซมเบียกับซิมบับเว และเข้าไปทางตอนกลางของโมซัมบิก

กลุ่มประเทศที่แม่น้ำซัมเบซีไหลผ่าน ไม่มีประเทศไหนจะอุดมสมบูรณ์เท่ากับซิมบับเว ซิมบับเวมีภูมิประเทศส่วนหนึ่งเป็นที่ราบสูงอันกว้างใหญ่ไพศาล เป็นสันปันน้ำระหว่างแม่น้ำซัมเบซี แม่น้ำลิมโปโป และแม่น้ำซาบี แม่น้ำเหล่านี้มีแควซึ่งเป็นแม่น้ำสายเล็กแยกย่อยไปในหลายตรอกซอกมุมของประเทศ มีทั้งแม่น้ำซานยาตี แม่น้ำลุนดี แม่น้ำซาบี ฯลฯ ความอุดมสมบูรณ์ของน้ำท่าทำให้ซิมบับเวเป็นประเทศในฝันของผู้คนที่สนใจที่จะปลูกข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ อ้อย ข้าวโพด ยาสูบ ฯลฯ

มีร่องรอยการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์สมัยโบราณกระจายอยู่ทั่วไปในซิมบับเว ซิมบับเวเป็นแหล่งผลิตสินค้าเกษตรสำคัญของบริษัทแอฟริกาใต้ของอังกฤษ อยู่ระหว่าง ค.ศ. 1889-1923 หลังจากนั้นก็กลายเป็นอาณานิคมปกครองตนเองของอังกฤษ เป็นสมาชิกของสหพันธ์โรดีเซียและไนแอซาแลนด์ระหว่าง ค.ศ.1953-1963 มีการประกาศอิสรภาพเมื่อ ค.ศ. 1965 แต่อังกฤษไม่ยอมรับรองการประกาศอิสรภาพในครั้งนั้น

ค.ศ.1970 มีการประกาศให้แผ่นดินนี้ชื่อว่า สาธารณรัฐโรดีเซียใต้ บั้นปลายท้ายที่สุด แผ่นดินนี้ก็เป็นประเทศเอกราชชาติใหม่ที่มีชื่อว่า สาธารณรัฐซิมบับเว ตั้งแต่ ค.ศ.1980 จนถึงปัจจุบัน

ทีมงานเปิดเลนส์ส่องโลกจะเข้าไปถ่ายทำน้ำตกวิกตอเรียหลายครั้ง แต่ได้รับการเตือนว่าจะไม่ปลอดภัย เพราะน้ำตกนี้ส่วนหนึ่งอยู่ในซิมบับเวซึ่งเป็นประเทศล้มเหลวที่อยู่ภายใต้การปกครองของโรเบิร์ต กาเบรียล มูกาเบ ที่ไม่เคยให้หลักประกันด้านความปลอดภัยกับคนต่างชาติ ตั้งแต่นั้นมา พวกเราก็เฝ้าคอยว่าเมื่อใดมูกาเบจะหมดอำนาจสักที บัดนี้ สมใจแล้วครับ เพราะวันเสาร์ที่ผ่านมา คนซิมบับเวหลายแสนเดินขบวนอย่างสงบไปบนถนนสายต่างๆ ในกรุงฮาราเร เพื่อเฉลิมฉลองการโค่นล้มประธานาธิบดีมูกาเบ

แต่ขณะที่ผมเขียนหนังสือรับใช้ผู้อ่านท่านที่เคารพอยู่นี้ ก็ยังมีความพยายามดิ้นรนจะรักษาอำนาจของนายมูกาเบอยู่ ผมคิดว่าให้ดิ้นรนยังไงก็ไม่น่ารอด

ต่อแต่นี้ไป ซิมบับเวเข้ายุคใหม่แล้วครับ ไม่ได้นำความดีใจมาให้เฉพาะคนซิมบับเวเท่านั้น แม้แต่พวกเราที่เฝ้าจะเข้าไปสัมผัสความมหัศจรรย์ของธรรมชาติในประเทศนี้ ก็ดีใจไม่แพ้กัน หลายสิบปีที่ผ่านมา ซิมบับเวมีผู้นำเพียงคนเดียว เป็นผู้นำที่พัฒนาประเทศน้อยมาก ไม่ว่าจะเป็นด้านเศรษฐกิจหรือสังคม

ซิมบับเวเปลี่ยนผู้นำแล้วก็คงจะต้องเปิดประเทศเพื่อให้ต่างชาติเข้าไปพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติและทรัพยากรมนุษย์ ผู้อ่านท่านเชื่อไหมครับ ว่าคนซิมบับเวในปัจจุบันว่างงานเกือบร้อยละ 90 จะมีประเทศใดในโลกเล่าครับที่คนเดินมา 10 คน จะตกงานซะ 9คน

มูกาเบเป็นผู้นำผิวดำที่ขึ้นสู่อำนาจด้วยศรัทธาจากมหาชนอย่างล้นหลาม แต่การเสพติดอำนาจทำให้วีรบุรุษกลายเป็นทรราช จากผู้นำที่ประชาชนคนทั้งประเทศรักเทิดทูน กลายเป็นคนที่โดนประชาชนออกมาเดินขบวนไปตามถนนหนทางแสดงความดีใจเมื่อผู้นำตัวเองพ้นอำนาจ

คนที่เป็นผู้นำประเทศ ต้องวางแผนลงจากตำแหน่งให้ดีครับ บางคนลงสวย บางคนลงอย่างหกคะเมนตีลังกา บางคนล้มหายตายจากไปอย่างน่าอนาถ เช่น กัดดาฟีของลิเบีย หรือซัดดัมของอิรัก.

นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัย

songlok1997@gmail.com