วันศุกร์ที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ห้าสหายผู้พิชิต

นิทานพม่า ที่ ส.พลายน้อยเขียน เป็นหนังสือขายดี พิมพ์ครั้งแรก ปี 2506 สถาพรบุ๊คส์ พิมพ์ครั้งที่ 4 ปี 2551 เรื่องที่ผมตั้งใจอ่านวันนี้ชื่อเรื่องห้าสหาย

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมีพี่น้องชายสี่คน ทุกคนมีความสามารถและนิสัยต่างกัน ตั้งชื่อตามลักษณะและนิสัย

พี่คนโต ชื่อนายวิวาท มีความสามารถทางการต่อสู้ เจอใครเป็นได้ท้าต่อยท้าตี

คนที่สอง ชื่อนายยาว ลักษณะเด่นคนนี้ รูปร่างสูงกว่าพี่น้อง

คนที่สาม เป็นคนมัธยัสถ์ ระมัดระวังการใช้เงิน จึงได้ชื่อว่า นายกุมทรัพย์

คนที่สี่ สงบเสงี่ยมเรียบร้อย ไม่ค่อยมีปากเสียงกับใคร เพราะตัวเล็กกว่าใคร จึงได้ชื่อนายเล็ก

ทั้งที่รูปร่างลักษณะนิสัยแตกต่างกัน แต่พี่น้องทั้งสี่ก็รักใคร่กันดี หากมีเรื่องให้ต้องตัดสินใจทำตรงหน้า ก็ร่วมกันทำโดยไม่มีใครสักคนปริปากโต้แย้ง

สี่พี่น้องฐานะดี มีคนใช้ชายหนึ่งคน คนรับใช้คนนี้ เตี้ยล่ำแข็งแรง มีความรู้ความเชี่ยวชาญทุกด้าน โดยฐานะแม้เป็นคนใช้ แต่โดยความเป็นจริง เขาเป็นผู้นำ

ทั้งเป็นผู้นำที่สี่พี่น้องยอมรับนับถือเต็มหัวใจ

ชายทั้งห้าตระเวนท่องเที่ยวหาประสบการณ์ไปหลายเมือง จนกระทั่งถึงเมืองใหญ่เมืองหนึ่ง เมืองนี้เจ้าเมืองเป็นคนเข้มแข็งเด็ดขาด มีอำนาจมาก

ในคนทั้งห้าคิดตรงกัน “หากมีโอกาสก็อยากจะฝากชื่อไว้ในประวัติศาสตร์” เมื่อถึงเมืองนี้ก็มองเป็นช่องทาง

เพียงใครคนแรกบอกว่า เราน่าจะชิงเมืองนี้ นายวิวาทก็ใช้ความถนัด เข้าเฝ้าเจ้าเมือง ออกปากขอท้าโดยบอกเจ้าเมืองว่า พวกเขาเพียง 5 คน ยินดีจะรบกับทหารทั้งเมือง

เจ้าเมืองเห็นว่าคนแค่ห้าคน ไม่น่าจะมีน้ำยาอะไร แต่พอสั่งทหารให้รบๆกันไป ชายทั้งห้าก็ฆ่าทหารไม่มีเหลือ จนสุดท้าย นายยาวก็ขอท้ารบกับพระเจ้าเมืองตัวต่อตัว

ผล นายยาวได้ประหารเจ้าเมือง เป็นอันว่าเรื่องการรบชิงเมือง ของสหายทั้งห้าเป็นเรื่องง่าย

แต่เรื่องที่ยาก ยากมากๆ จนหาจุดลงตัวไม่ได้คือ ใครควรเป็น “เจ้าเมือง”

ชายทั้งห้าไม่มีใครอาสา สี่พี่น้องยืนยันว่า คนใช้คือนายตอไม้ ซึ่งจริงๆมีฐานะเป็นผู้นำ ควรเป็นเจ้าเมือง ไม่ว่าจะอ้างเหตุผลอะไร นายตอไม้ก็ไม่ยอมเป็น

เมื่อปฏิเสธแล้ว นายตอไม้ชี้ไปที่ “นายวิวาท” เขาควรเป็นเจ้าเมือง เพราะเป็นคนหาเรื่องจนต้องมีการรบชิงเมือง นายวิวาทไม่เอา เพราะเขาเห็นว่าในการรบ นายยาวรบได้ดีกว่าใคร

นายยาวไม่เอา เขามีเหตุผลน่าฟัง เมืองนี้เป็นเมืองใหญ่ มีเรื่องทรัพย์สมบัติ การเก็บภาษีที่จะต้องบริหารจัดการมาก คนที่เหมาะที่สุดก็คือ “นายกุมทรัพย์”

นายกุมทรัพย์หันหน้าไปหา “น้องเล็ก” บ้านเมืองใหญ่ มีปัญหายุ่งยากจะต้องแก้ คนที่เหมาะสมควรเป็นคนที่สุภาพอ่อนโยน ใช้ความนุ่มนวลปกครองคนทั้งเมือง

น้องเล็ก “ปฏิเสธเด็ดขาด” ผมตัวเล็กเกินไป อ่อนแอเกินไป

ห้าสหายเกี่ยงกันสามสี่ชั่วโมง ในที่สุดก็เจอทางออกที่ไม่มีใครปฏิเสธ สหายทั้งห้าเมื่อร่วมแรงแข็งขันชิงเมืองได้ ก็ควรจะใช้ความสามารถหลากหลายที่มี เป็นเจ้าเมืองด้วยกันทุกคน

นิทานพม่าเรื่องนี้ จบลงตรงสอนให้รู้จักนิ้วทั้งห้า นิ้วหัวแม่มือ คือนายตอไม้ เป็นนิ้วใหญ่แข็งแรงประสานกับทุกนิ้วได้ดีที่สุด นิ้วชี้ นายวิวาท อยากทะเลาะกับใคร ก็ชี้นิ้วไปที่คนนั้น หางานเข้าได้เรื่อยๆ

นิ้วกลาง นายยาว สูงใหญ่ มือไม้ยาว ได้เปรียบคู่ต่อสู้ นิ้วนาง นายกุมทรัพย์ เมื่อสวมแหวนสวมนิ้วนี้ และนิ้วก้อยคือน้องเล็ก แม้เป็นนิ้วที่อ่อนแอแต่ก็ใช้สอดประสานกับนิ้วอื่นได้กลมกลืน

เมื่อทำงานใหญ่ มีห้าสหายร่วมกันขันแข็ง โอกาสฟันฝ่าไปถึงจุดหมายมี ไม่ว่าจะช้าจะเร็ว.

กิเลน ประลองเชิง