วันอาทิตย์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

นางพญาเนื้อสลับสี

เนื้อพระนางพญา ทฤษฎีครูตรียัมปวาย (ปริอรรถาธิบายแห่งพระเครื่อง เล่ม 2 พระนางพญา พ.ศ.2497) มีหลายสี ข้อต่างอยู่ที่สีดำ ครูว่าผสมคาร์บอน สีเขียว ครูว่าผสมผงหินทำนองซีเมนต์

ทฤษฎีนี้ คุณเชียร ธีรศานต์ หักล้างโดยเสนอว่าพระเนื้อดินเผาทุกสี เกิดจากการถูกไฟ

ไกลไฟ หรือแทบไม่ถูกไฟ ก็ดำ ถูกไฟอ่อน สีขาวเหมือนอิฐ ไฟแรงอีกนิด เป็นสีเหลือง ร้อนอีกนิด เป็นสีแดง และเมื่อถูกไฟเต็มที่ ขั้นสุดท้าย ก็เป็นสีเขียว

คุณเชียรเสนอทฤษฎีนี้ในตำราพระรอด ลำพูน หนังสือเล่มคุณเชียร พิมพ์ด้วยกระดาษปรู๊ฟ ภาพขาวดำ ดูไม่ชัดเจน ใครเป็นแฟนพันธุ์แท้ ต้องการดูภาพ (ขาวดำ) ให้ชัดกว่า คุณเชียรมีภาพถ่ายที่อัดจากร้านบริการเสริม

ตอนที่หนังสือคุณเชียรจำหน่าย ตลาดพระยังอยู่ข้างวิหารโพธิ์ลังกา ในวัดมหาธาตุ

นับแต่นั้น วงการพระทั้งอาชีพ ทั้งสมัครเล่น ยอมรับนับถือทฤษฎีคุณเชียร ใช้เป็นหลักในการพิจารณาพระเนื้อดิน

ต่อมาในหนังสือเล่มวิธีล้างพระ คุณเชียร อธิบายว่า พระเครื่องสำคัญ พระรอด พระซุ้มกอ พระนางพญา ดูให้ดีๆ จะเห็นเนื้อพระมีหลายสี สีแดง เหลือง ขาว ในองค์เดียวกัน

คำอธิบายชุดนี้ เน้นที่ผิวสีเนื้อพระส่วนที่สึกหรอจากการใช้ เพราะหากไม่สึก ผิวพระจะปกคลุมไว้ ไม่ให้เห็นความต่างสี คนละชุดกับคำอธิบาย เรื่องสีที่เกิดจากความร้อน

คนรักพระเนื้อดิน เข้าใจดี ถึงพระสองสี สีดำ หรือเขียวคล้ำ ปนอยู่ในเนื้อพระสีแดง หรือสีเหลือง ผิวเนื้ออย่างนี้ วงการเรียก “เนื้อผ่าน”

ดูพระนางพญาพิมพ์ใหญ่เข่าตรง ทรงพุงป่อง องค์นี้ทั้งด้านหน้าด้านหลัง มีเหลือง แดง คล้ำ และบางจุดที่เห็นเป็นนวลขาว และปื้นดำมุมล่างขวา

นวลขาว เป็นนวลดิน ที่เกิดจากตอนเอาพระขึ้นจากดิน ล้างออกไม่หมด ซึ่งก็เป็นหลักฐานการดูพระแท้ทางหนึ่ง ส่วนปื้นดำ เกิดจากมุมนี้ไม่ถูกไฟ หรือถูกไฟน้อย

ถ้ารวมเอาสีเม็ดแร่ ทั้งใหญ่น้อย เข้าไป หลักดูเม็ดแร่ เม็ดใหญ่นานๆจะเจอสักเม็ด ส่วนเม็ดเล็กใหญ่กว่าปลายเข็มหมุดนิดหน่อย มักกระจุกตัวเป็นกลุ่มๆ

แทบจะเรียกได้ว่าเป็นนางพญาเนื้อสลับสีได้ทีเดียว

สภาพของด่างดำ สลับสี ก็เป็นตัวชี้ เรื่องราวของพระ ว่าผ่านสภาพแวดล้อมอะไรมาบ้าง

อย่างเม็ดแร่ นางพญา ขาวใส ขาวขุ่น แดง และดำ เหลี่ยมมุมคมๆน้อย ถ้ามีบุญได้ส่องพระนางพญาแท้...ก็ให้พยายามจดจำเหลี่ยมมุม และสีแร่เอาไว้

ถ้าสีเม็ดแร่แปลกตา เหลี่ยมคมระคายมือ ก็ต้องวางค่อยๆพิจารณาองค์ประกอบอื่น โดยเฉพาะเรื่องพิมพ์

พระนางพญาพิมพ์ใหญ่เข่าตรง ทรงพุงป่อง องค์ในคอลัมน์วันนี้ ไม่มีหน้าตา แต่เส้นสายลายพิมพ์อื่น มีครบครัน ไม่มีจุดขัดตา ถือว่าเป็นพระสวยได้องค์หนึ่ง

ทีเด็ดที่เซียนพระแอบกระซิบกับคนรักใคร่ ให้เพ่งดูปลายพระหัตถ์ขวา ที่งอนประสานกับท้องพระ ต่ำลงมาใกล้ถึงเส้นเข่าท่อนบนจะมีปื้นเนื้อนูนขึ้นมา...ทุกองค์

จุดที่สะดุดตาอีกจุด รู้ไว้ก็ใช่ว่า...คือ ช่องว่างระหว่างเส้นขอบจีวรกับเส้นสังฆาฏิบรรจบกัน จะเป็นร่องลึกกว่าพื้นผนังอื่นในภาพรวม ถ้าพระสึกเส้นขอบจีวรกับเส้นสังฆาฏิลบเลือน ร่องลึกนี้ก็ยังมีเหลืออยู่

รู้แค่นี้แล้ว อย่าเผลอนึกว่า “กูแน่” เพราะนักปลอมพระ ก็คือคนเล่นพระชั้นเซียน มีจุดสะดุดตรงไหน เขาก็ทำตรงนั้น ยึดหลักนี้ให้มั่นๆ แน่ใจว่า เนื้อใช่แล้วพิมพ์ก็ต้องใช่

อย่าลืม นางพญาพิมพ์ใหญ่ไม่ว่าพิมพ์ไหน ขึ้นหลักล้าน ล้านกลาง มานานแล้ว.

พลายชุมพล