วันเสาร์ที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

สัมภาระของหนุ่มพเนจร

น่าจะมีหลายคน ที่กำลังเหนื่อยล้า เหนื่อยทั้งกายทั้งใจ ยังหาวิธีทำให้หายเหนื่อยไม่ได้ อ่านนิทาน เรื่องสัมภาระของหนุ่มพเนจร อีกสักที

(เรื่องง่ายๆ ความหมายดีๆ สุริยเทพ ไชยมงคล สำนักพิมพ์อินสไปร์)

หนุ่มพเนจรคนหนึ่ง กำลังเดินไปตามถนนที่ทอดยาวจนเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด บนศีรษะของเขามีฟักทองเน่าส่งกลิ่นเหม็นอยู่ลูกหนึ่ง ด้านหลังมีถุงทรายใหญ่และหนัก ทั้งยังมีถังที่ใส่น้ำจนเต็ม

มือซ้ายกำหินรูปทรงประหลาด มือขวายังมีหินแกรนิตอีกก้อน

ในคอเขาห้อยจานหินใบใหญ่ด้วยเชือกเส้นหนา และที่ขา ยังมีโซ่ขึ้นสนิมห้อยลูกเหล็กอีกลูกหนึ่ง

ด้วยสัมภาระที่รุงรังไปทั้งตัวอย่างนี้ ในวันที่แสงแดดแผดเผา แต่ละก้าวของเขาจึงผ่านไปด้วยความยากลำบาก

ชาวนาคนแรกพูดกับเขาขณะเดินผ่าน “หนุ่มพเนจรที่แสนเหนื่อยล้า ทำไมเจ้าไม่โยนก้อนหินในมือทิ้งเสียเล่า”

“ข้านี่โง่จริง ทำไมไม่นึกถึงเรื่องนี้มาก่อนนะ” ว่าแล้วเขาก็โยนก้อนหินที่หนักสองมือมาแสนนาน ทิ้งไป

ไม่นาน เขาก็เจอชาวนาอีกคน พูดกับเขา “หนุ่มพเนจรที่แสนเหนื่อยล้า ทำไมบนศีรษะเจ้าจึงมีทั้งฟักทองเน่า แล้วที่ขาก็ยังมีโซ่เหล็ก อยู่อีกล่ะ”

ดังนั้น เจ้าหนุ่มก็ทิ้งฟักทองเน่าลง เมื่อเขาปลดปล่อยตัวเองจากโซ่เหล็กและลูกตุ้มที่ขา เขารู้สึกในทันทีว่า สบายตัวขึ้นมาก

ผ่านไปอีกพักใหญ่ เมื่อเดินผ่านชาวนาคนที่สาม “หนุ่มพเนจรที่แสนเหนื่อยล้า ทำไมเจ้าไม่วางถุงทรายและถังน้ำเสียเล่า”

ชาวนาไม่พูดเปล่า ยังชี้ให้ดูถนนทรายที่ทอดยาว ขนานไปกับลำธารน้ำใส

เจ้าหนุ่มรู้สึกได้ทันที คำพูดชาวนาคนนี้มีเหตุผล เขาวางถุงทรายและถังน้ำ

ถึงเวลานั้น ไม่เพียงความร้อนของแดดที่แผดเผาจะทุเลา สายลมอ่อนๆยังพัดมา หนุ่มพเนจรเริ่มพบว่า ตัวเองมีอิสระมากขึ้น

แต่กระนั้น เขาก็ยังรู้สึกว่า ยังมีจานหินห้อยคออยู่ เจ้าสิ่งนี้ ทำให้เขาไม่สามารถเดินยืดตัวตรงได้เลย บัดนี้เขามีเหตุผลมากพอ ที่จะปลดมันออกเสียทันที

บัดนั้น สัมภาระพะรุงพะรังที่เคยมีเต็มตัว หมดลงไป เจ้าหนุ่มหยุดคิดนิดหนึ่ง แล้วก้าวเดินต่อไป จุดหมายปลายทางเขายังอีกไกล

เขาเพิ่งพบว่า แต่ละก้าวเดินนั้น ทำไมมันช่างเบาเนื้อเบาตัว สบายเสียจริงๆ

สุริยเทพ ไชยมงคล อธิบายความหมายดีๆ ของเรื่องนี้ว่า ในชีวิตของคนคนหนึ่ง มักจะแบกสัมภาระเหล่านี้ไว้มากมาย

สัมภาระเกี่ยวเนื่องประวัติศาสตร์ สัมภาระครอบครัว สัมภาระการงาน

เมื่อสัมภาระเพิ่มขึ้นๆ พื้นที่ที่จะบรรจุสิ่งดีๆมีค่าสิ่งใหม่ในชีวิตก็ลดน้อยลง

สุริยเทพทิ้งท้าย บนเส้นทางแห่งชีวิต คุณเป็นผู้เลือกเอง สิ่งไหนควรเอาติดตัวไป สิ่งไหนควรวางทิ้ง

ปลายทางของรัฐบาลคุณสมชาย แม้มีกำหนดไว้ ไม่ยาวไกลขนาดไม่สิ้นสุด แต่ในช่วงเวลาที่มี ต้องเลือกสรรแต่สัมภาระที่มีค่าที่สุดเอาไว้ เพราะจุดหมายคือความสุขของประชาชนนั้น สำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด.

กิเลน ประลองเชิง