วันเสาร์ที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

เขาให้ความหวัง หรือเรากันที่หลอกตัวเอง

ตื่นเช้ามาเฝ้า live น้องตูนทุกวัน มหกรรมการให้ที่ยิ่งใหญ่ วิ่งเพื่อหาทุนให้กับ 11 รพ. จากใต้สุดสู่เหนือสุด นั่นคือเป้าหมายหลัก แต่เป้าหมายรองก็น่ารักเหลือเกิน เราเห็นการ “ให้” เต็มไปทุกพื้นที่ เด็กๆ บางคนเอากระปุกออมสินที่ตัวเองหยอดตังค์สะสมไว้ มาให้พี่ตูนเอาไปช่วยสร้าง รพ. ตุนวิ่งไปหยุดเซลฟี่ไป ปวดหลังปวดเข่า ก็เริ่มมีการขอความร่วมมือกันว่าให้กำลังใจโดยการเชียร์ดีไหม ใครอยากถ่ายรุปกับพี่ตูน ใช้ app เข้ามาช่วย ก็เลยเห็นภาพ profile ของคนนั้นคนนี้ได้ถ่ายรูปคู่กับพี่ตูน แบบไม่ต้องให้พี่ตูนเสี่ยงต่อการบาดเจ็บจากการวิ่งไปหยุดไปด้วย สู้ๆ นะน้อง ความเหนื่อยของน้อง ไม่ได้เพียงแต่หาทุนสร้าง รพ. เท่านั้น แต่น้องปลูกฝังการให้ ให้กับหัวใจของผู้คน พี่น้อง 3 จังหวัดชายแดนใต้ มีความสุขมากมายตอนที่น้องวิ่งผ่าน เบิกบานกันทั่วประเทศเลยคราวนี้ ใครอยากเป็นส่วนหนึ่งในการร่วมบริจาค ยังสามารถทำได้ทุกช่องทาง หรือโอนเข้าบัญชีได้ค่ะ ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) สาขารัชโยธิน ชื่อบัญชี มูลนิธิโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้าในพระราชูปถัมภ์ฯ (โครงการก้าวคนละก้าว) เลขที่บัญชี 111-393- 5263 ประเภทบัญชีกระแสรายวัน

เดือนนี้เป็นมหกรรมเดือนวิ่งรอกอีกเดือนค่ะ หลายๆ ที่ชวนให้ไปพูดไปคุย แชร์ประสบการณ์การเป็นผู้ฟังปัญหาความอ่อนแอของผู้คนมากมาย จนได้หลายวิธีคิดจากชีวิตคนอื่นๆ นี่แหละค่ะ อาทิตย์ที่ผ่านมาไปพูดให้น้องที่สวนสุนันทาฟัง มีน้องผู้หญิงคนหนึ่ง ยกมือถาม “พี่อ้อยคะ เราจะคาดหวังยังไง ไม่ให้ตัวเองเจ็บดี” โอว ช่างยากเหลือเกิน เมื่อไหร่ก็ตามที่คาดหวัง ให้เผื่อพื้นที่พังให้ตัวเองด้วย เราคิดบวกได้ แต่ต้องบวกแบบที่อยู่บนโลกความเป็นจริง คาดหวัง เราก็อยากสมหวัง บางคนถึงขั้นบอกว่า ไม่ต้องหวังสิ จะได้ไม่ผิดหวัง ทำได้หรือคะ ? ทำอะไร เราหวังไว้ในใจทั้งนั้น หวังมากหวังน้อย แล้วก็รอคอยความหวัง สมหวังก็ดีใจ ผิดหวังก็ร้องไห้ และแอบหวังใหม่ว่า เราจะผ่านความผิดหวังครั้งนี้ไปให้ได้เช่นกัน

เมื่อศุกร์ที่ผ่านมา มีน้องคนหนึ่ง โทรฯเข้ามาคุยใน Club Friday น้องไปเจอผู้ชายคนหนึ่งในโปรแกรม Chat คุยกันได้ 2 เดือน ผู้ชายเริ่มพาไปหาคุณพ่อคุณแม่ น้องเลยแสนจะแน่ใจว่าเขาต้องคิดอะไรไปไกลถึงสร้างครอบครัว เลยปล่อยทั้งตัวทั้งใจไปเต็มที่ พอถามกันอีกที เขาบอกว่า เราก็เป็นเพื่อนกันไง !!! เขาไม่ได้พร้อมจะมีใคร จริงๆ ต้องบอกว่าไม่พร้อมจะรับผิดชอบชีวิตใครดีกว่า แล้วถามกลับว่า รับได้ไหมล่ะ? น้องเองรีบตอบไปว่ารับได้ แถมบอกว่า หนูก็สงสัยตัวเองว่าทำไมถึงรับได้ เขาเองก็เลยมีผู้หญิงคนนั้นคนนี้อยู่เรื่อยไป เมื่อน้องรับได้ เขาเลยไม่ต้องปรับปรุงอะไร หรือหากแม้น้องรับไม่ได้ เขาจะใส่ใจทำไม ในเมื่อเขาชัดเจนจะตายว่า น้องเป็นได้แค่เพื่อนที่มีอะไรกัน เพราะเราอยากเป็นมากกว่านั้น แต่เขาให้ความสำคัญได้แค่นี้ มีเราก็ดี ไม่มี เขาก็มีคนอื่นอยู่ดี แต่น้องยังอยู่ที่เดิม เพิ่มเติมคือความหวังที่ว่า “ถ้าเขาไม่คิดอะไรกับเรา คงไล่เราไปแล้ว แต่นี่เขาก็ยังดีกับเราส่งไลน์หากันนะคะพี่” หล่อเลี้ยงกันด้วยไม่กี่ข้อความต่อวันเท่านั้นนะน้อง ล่าสุดปัญหาใหม่คือ น้องป่วยติดเชื้อไวรัส HPV ที่เป็นบ่อเกิดมะเร็งปากมดลูก น้องรีบไปบอกเขา และรอให้เขาพาไปหาหมอ เขาอึ้งๆ ไป แต่ก็บอกว่า งั้นเดี๋ยวพาไปหาหมอแล้วกัน นี่ก็ยังนับวันรอ เลยถามน้องไปตรงๆ น้องหวังว่า เขาจะเลิกกับผู้หญิงทั้งหลาย เพื่อรับผิดชอบโรคร้ายที่เกิดกับเราเพราะเขาใช่ไหม น้องตอบว่า ใช่ค่ะ แต่เขาก็บ่ายเบี่ยงเรื่อยมา  

ความจริงอยู่ตรงหน้า แค่น้องยังไม่กล้ายอมรับความจริง เขาไม่ได้ให้ความหวัง เรานั่นแหละที่ยังหลอกตัวเอง พูดกี่ครั้ง เขาก็บอกว่าเป็นเพื่อน แม้จะมีอะไรด้วย เขาคงมองว่า เราเองก็ยินยอมพร้อมใจ เป็นเพื่อนที่ล่วงเกินทางร่างกายกันได้แบบไม่ต้องรับผิดชอบอะไร คล้ายๆ จะกลายเป็นของตายเข้าไปทุกที รีบไปหาหมอ รักษาตัวเองให้ดีเถอะ เขาไม่ได้รักเรามากพอจะรู้สึกรู้สม กับความเป็นความตายของเรา “ถ้าเขาบอกว่าเป็นเพื่อน อย่ายอมให้เขาทำอะไรเกินเพื่อน เพราะหวังว่าจะได้เลื่อนเป็นแฟน รักกัน ควรให้เกียรติกัน ไม่ใช่แค่ตอบสนองความต้องการทางกาย แต่ไม่เคยอยู่ในหัวใจ” น้องเองบอกว่ารับได้ เอาจริงๆ ไม่มีใครรับไหว ผู้หญิงที่มีหัวใจ ไม่ใช่แค่ตุ๊กตายาง

คาดหวังได้ แต่ต้องเผื่อใจไว้หากไม่ได้ดั่งหวัง สมหวังทุกประการ ไม่มีอยู่จริง โดยเฉพาะสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ค่ะ รักเขา เราก็อยากให้ เขารักเราน้อยไป เลยไม่ค่อยอยากได้ ต่อให้เราทุ่มเททั้งกายใจ อาจมีค่าแค่คนที่เขาใช้ฆ่าเวลา อย่าลดคุณค่าตัวเองเพื่อแลกกับหัวใจใคร เพราะส่วนใหญ่ จะยิ่งกลายเป็นไร้ค่า หัวใจเขาก็ไม่ได้มา แถมความนับถือในตัวเองก็น้อยลง ขอพี่คาดหวังบ้าง การเดินออกจากชีวิตคนที่เรารัก มันยากมาก แต่ถ้าเขาทำร้ายจิตใจน้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า หวังว่าน้องจะมีสติ ในการปกป้องหัวใจตัวเอง

ย้อนกลับไปที่ประโยคที่เขาบอกอีกที “เขาไม่พร้อมจะมีใคร และเราเป็นแค่เพื่อนกัน” ในเมื่อเขาชัดเจนขนาดนั้น อย่ามีความสุขกับความคลุมเครือในการหลอกตัวเอง ว่าเขาน่าจะมีใจ ไม่งั้นคงไล่เราไปตั้งนานแล้ว หรือบางที สิ่งที่เขาดูแลเราอย่างทิ้งขว้าง มันน่ากลัวกว่าการไล่ตั้งเยอะ

IG : DJAoy

ดีเจพี่อ้อย