วันจันทร์ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

นาง อกนูนใหญ่

นักเลงพระรุ่นใหญ่ คงยังรักพระกรุ พระเก่า ความเก่าที่เข้าหลักวัตถุโบราณอย่างน้อยก็หนึ่งร้อยปีขึ้นไป ด้วยเหตุผล พระที่มีอายุมากๆ แยกออกจากพระปลอม ที่พยายามตบตาทำให้เหมือนเก่า... ได้ไม่ยาก

อย่างความเก่าของพระนางพญา วัดนางพญา พิษณุโลก พิมพ์อกนูนใหญ่ องค์ในภาพ คนเป็นพระเนื้อดิน ยุคสมัยใกล้เคียงกัน ก็จะคุ้นตา เทียบเคียงได้ กับพระดังๆแถวภาคกลาง ไม่ว่าขุนแผนพิมพ์ใบพุทรา กรุวัดใหญ่ วัดตระไกร อยุธยา หรือชุดขุนแผน กรุบ้านกร่าง สุพรรณ

กระทั่งชุดหลวงพ่อโต โคนสมอ นางพญาวัดโพธิ์ ซึ่งค่านิยมวงการยังไม่แพงเกินไป

นักเล่นรุ่นใหม่ หากรักจะดูพระเนื้อดินเก่า อย่างพระนางพญา หนึ่งในชุดเบญจภาคี ให้ขาด กล้าซื้อมือเดียวได้ น่าจะเจียมใจด้วยการ ดูพระยุคสมัยเดียวกัน ราคาไม่แพงไว้เป็นพื้นฐาน

เนื้อดินเก่า แต่ละเมืองนั้น แม้มีความแตกต่างกัน ด้านความหยาบ ละเอียด เมล็ดแร่ กรวดทรายที่ผสม แต่ก็มีความคล้ายกันที่ความเก่า ถ้าเข้าถึงและซาบซึ้งความเก่า

พระเนื้อดินเก่า ที่ใช้ช้ำ ส่วนที่สึกหรอจะซับเหงื่อไคล จนกลายเป็นสีเข้ม คนเล่นพระรุ่นพ่อแม่ เรียกผิวมะขามเปียก แต่ผมชอบใจคำ “ผิวน้ำผึ้ง” ของ คุณมนัส โอภากุล มากกว่า

ผิวน้ำผึ้ง เกิดได้จากองค์รวมของพระเก่า ส่วนพระปลอมแม้พยายามใช้น้ำมันหรือสีผึ้งหรือเหงื่อไล้ทา ตกแต่งอย่างไร ก็ให้ความซึ้งตาไม่เหมือน

ส่วนพระเก่าเก็บ จับต้องน้อย ผิวฝ้า รารัก (ถ้ามี) นวลดินกรุ ที่เหลืออยู่ตามธรรมชาติ อย่างพระนางพญาอกนูนใหญ่องค์นี้ ช่วยให้คนเป็นพระตัดสินใจได้ง่าย พระแท้ดูง่าย

มาถึงกระบวน “พิมพ์” แม่พิมพ์อกนูนใหญ่องค์นี้ ติดคมชัดลึกเกือบทุกสัดส่วน เส้นกรอบหน้าผาก จมูก ปาก ตา หู ปูดโปน ถ้าย้อนหลังไปยี่สิบสามสิบปี เจอสภาพพิมพ์คมๆอย่างนี้ คงคุยว่า “หนึ่งเดียว”

ในหนังสือหลัก...เล่มนางพญา ของตรียัมปวาย ที่ท่านจัดพิมพ์อกนูใหญ่ ไว้เป็นพิมพ์พิเศษ รวมกับพิมพ์พิเศษแขนอ่อนอยุธยา ซึ่งตอนนี้เรียกกันพิมพ์เข่าบ่วง และพิมพ์แขนอ่อนสุโขทัย

พิมพ์อกนูนใหญ่ เล่มตรียัมปวาย รวมเล่มสุดยอดเบญจภาคี คุณกิติ ธรรมจรัส ปี 2536 เล่มอมตะพระกรุเล่มแรก ของ ต้อยเมืองนนท์ รวมแล้ว 5-6 องค์ ไม่มีหน้าตาจมูกปากเลยสักองค์

แต่กลไกตลาดพระวันนี้ ขยายใหญ่พระที่ผ่านวงการเซียน ลงพิมพ์ในหนังสือ พิมพ์อกนูนใหญ่ หน้าใหม่ มีหน้ามีตา มีมากกว่า 6 องค์

เมื่อเอาไปรวมสัญลักษณ์ ด้านหลัง รอยเว้าที่เกิดจากลายมือกด ริ้วรอย จะงอยมือจับทั้งสามมุม ส่องแว่นขยายดูเมล็ดแร่ ก็มีขาวใส ดำ แดง ครบสี

รวมความได้ว่าทั้งพิมพ์ทั้งเนื้อ “ใช่”

เสน่ห์ของการดูพระเก่าแท้ อยู่ที่ความยากหลากหลายเหล่านี้ ยิ่งเอาไปรวมกับประวัติที่มา ผู้รู้รุ่นใหญ่ในวงการ ยังเถียงกันไม่ตกว่า พระนางพญา ที่พบในวัดนางพญา สร้างในสมัยพระมหาธรรมราชา หรือสมัย สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ

สมัยสองกษัตริย์นี้ ห่างกันร้อยกว่าปี แต่นับองค์กษัตริย์สิบองค์ เรื่ององค์ไหนสร้างนั้น เป็นแค่จินตนาการ ใครเชื่อหลักไหนมากกว่า แต่สำหรับผม เชื่อหลักเส้นสายศิลปะองค์พระ ศิลปะนางพญา รับอิทธิพลอยุธยาสมัยพระมหาธรรมราชาไว้เต็มๆ

ผ่านเรื่องเก๊แท้ไปได้ เสน่ห์ของพระเก่า รวมอยู่ที่ข้อถกเถียงเหล่านี้เอง.

พลายชุมพล