วันพุธที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

พิมพ์ใหญ่แบบโปร่ง

พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ องค์ในคอลัมน์วันนี้ เส้นสายลายพิมพ์เล็กและบางกว่าพิมพ์ใหญ่อีกหลายพิมพ์...จะจัดเข้าในสี่พิมพ์ใหญ่มาตรฐาน วิทยายุทธ์สำนักท่าพระจันทร์ ที่ลงพิมพ์ในพรีเชียส สเปเชียล ของอาจารย์รังสรรค์ ต่อสุวรรณ...ก็ไม่ลงตัว

แต่เมื่อเทียบเคียงกับสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ องค์ครู เช่น องค์เปาบุ้นจิ้น หรือ องค์เล่าปี่ เส้นโค้งซอกรักแร้ซ้าย หักเหและโปร่งกว้าง ไปกันได้ จนชี้ชัดได้ว่า พิมพ์เดียวกัน

พื้นผนังองค์พระ ฝ้ารักดำฉาบไว้ทั้งหนาและบาง สภาพนี้เป็นสภาพคล้ายองค์เปาบุ้นจิ้น ตอนที่อยู่กับคุณต้อย เมืองนนท์ แต่เมื่อเปลี่ยนมือไปอยู่กับคิง เพาเวอร์ เจ้าของใหม่ ฝ้ารักดำนั้นถูกลอกล้างออกจนเห็นผิวเนื้อสีขาว

ค่านิยม พระขาวสะอาดงามกว่า เป็นเหตุให้ฝ้ารัก ซึ่งน่าจะเป็นหลักฐานช่วยให้พระดูง่าย... ต้องเปลี่ยนไป ไม่วิจารณ์กันล่ะ ว่าดีหรือไม่ดี

มององค์พระให้เต็มตาอีกสักที ภาพรวมสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่องค์นี้ ตั้งแต่ผิวเนื้อพระเข้มเหลือง สลับด้วย “ก้อนขาว” และเม็ดรักดำประปราย

รวมสัญลักษณ์ด้านหลัง ขอบที่หลุดร่อยตามธรรมชาติ รอยยุบ รอยแยก หลุมบ่อ และก้อนเนื้อเกิน ที่เห็นได้น้อยองค์จากองค์ครู ชี้ความเก่า ยันความเป็นพระแท้ได้

โดยใช้ภาษาเซียนว่า “ไม่ต้องเข้าแว่น”

สภาพหม่นคล้ำ ค่อนไปทางดำ มีคำถามว่า จะล้างฝ้ารักออกให้เห็นผิวพระขาวสะอาด...ควรหรือไม่ คำตอบ...ไม่ควรอย่างยิ่ง...

เพราะสภาพรวมๆของผิวฝ้าพระ ที่ครบองค์ประกอบอย่างองค์นี้ ไม่ค่อยมีให้ดูบ่อยนัก...

วันเวลายาวนานเกือบ 150 ปี พระท่านถูกสัมผัสจับต้องมาอย่างไร นี่คือตัวอย่างสภาพพระใช้

เคยได้ยินคำว่า “ซึ้งใจ” หรือไม่ นี่ล่ะ สภาพรวมๆของพระที่เลยคำว่าซึ้งใจ จนต้องใช้คำว่า “ซึ้งจัด” ซึ่งไม่ค่อยเหลือให้เห็นกันนัก

ผ่านเรื่องเนื้อผิวฝ้ารารัก...ย้อนมาคุยเรื่องแม่พิมพ์อีกที แม่พิมพ์ใหญ่พิมพ์นี้ ครู “ตรียัมปวาย” ท่านเรียกว่า พิมพ์โปร่ง
เป็นแม่พิมพ์ที่คู่กับ “พิมพ์เขื่อง” ที่องค์พระล่ำสันกว่า

“พิมพ์โปร่ง” เส้นสายลายพิมพ์เรียวบาง... สง่างาม เพ่งแม่พิมพ์ให้ดีๆ เส้นสายทั่วๆไป เอาเทียบกับองค์ขุนศรี...เส้นบางคล้ายกัน แต่ซอกรักแร้ซ้ายเป็นมุมแหลม ขยับไปเทียบกับ องค์ลุงพุฒิ มุมรักแร้กว้างโปร่ง...จนดูเหมือนคนละพิมพ์

ข้อชี้ชัดประการหนึ่ง เส้นกรอบกระจกด้านซ้ายพระสมเด็จพิมพ์ใหญ่ ที่วงการดูจะประกาศิตว่า เริ่มจากมุมบนลงมา แนบลงระหว่างช่วงแขนซ้าย สิ้นสุดไม่เกินปลายข้อศอก แต่องค์ลุงพุฒิ เส้นซุ้มติดชัดกว่าองค์อื่น...จุดสิ้นสุดยาวเลยมุมข้อศอก ไปถึงต้นพระเพลาขวาเอาด้วยซ้ำ

ความจริงทุกองค์ที่ยกมา เป็นพิมพ์เดียวกัน ความต่างเกิดจากตัวแปรหลายประการ ตอนถอดพิมพ์ พิมพ์เขยื้อน เมื่อเอาไปรวมกับ สภาพการยุบและแห้ง...ดูเป็นคนละพิมพ์ไปได้

เซียนรุ่นใหญ่ที่ผ่านพระสมเด็จวัดระฆังมาก จะรู้ว่าเส้นโค้งตรงจุดที่หักมุม ไม่ว่าที่ซุ้ม ที่ซอกรักแร้...มักมีเส้นแตกแยกเป็นร่อง...นี่ก็ธรรมชาติของพระสมเด็จแท้ ประการหนึ่ง

สรุป ดูเนื้อพระ มวลสารผิวฝ้ารารัก... ว่าใช่ ดูพิมพ์ ทุกสภาพของเส้นสาย มีธรรมชาติจากรอยยุบรอยแยก...ลงตัว เข้าหลัก พิมพ์ใช่ วิทยายุทธ์ดูพระสมเด็จวัดระฆัง...นิมนต์ขึ้นคอเป็นสง่าราศีคุ้มตัวเองได้ ก็แค่นี้

แต่คนละเรื่องกับพระขาย...กลไกการตลาดพระขาย...ดูประหนึ่งว่า ทุกเสียงของเซียนต้องตรงกัน แตกไปเสียงหนึ่งเสียงใด พระแท้ดูง่ายแค่ไหน ก็เป็นพระเก๊ไปได้เหมือนกัน.

O พลายชุมพล O