วันเสาร์ที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

วัน..เวลา ที่เราหาความสุข

ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่ทุกๆ ท่าน มาพบกับพระมหาสมปองอีกเหมือนเคย เผลอแป๊บเดียวก็ได้มาเจอกันอีกแล้ว จริงๆ แล้ว เวลาของมันก็เดินไปปกตินั่นแหละโยม แต่อยู่ที่ใจของเราต่างหาก ที่ทำให้มันเดินเร็วหรือเดินช้า โยมว่าไหม วันใดที่โยมมีความสุข วันนั้นจะผ่านไปเร็วมาก วันใดที่โยมมีความทุกข์ วันนั้นมันจะผ่านไปช้า ๆ

เหมือนโยมทำงานวันหนึ่งแปดชั่วโมงเท่ากัน วันที่มีความสุข ทำงานแป๊บเดียวดูนาฬิกา อะไรหมดเวลาแล้วเหรอ ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย....อะ ๆ ๆ ตกลงไม่ได้ทำอะไรใช่ไหม... คือเวลาของความสุขมันจะผ่านเร็วโดยที่เราไม่รู้ตัว บางครั้งนะโยม ช่วงเวลาที่เรามีความสุขที่สุด กลับกลายเป็นช่วงเวลาที่เรากลัวที่สุด คือ กลัวว่าความสุขนั้นจะหมดไป

แต่ถ้าวันนั้นโยมทำงานด้วยความทุกข์ ไม่พอใจใครสักคนหนึ่ง ทำงานไปด้วย ทุกข์ไปด้วย มองเขาไปด้วย อึฮือ..ๆ...ดูมัน ๆ กูด่ามันยังยิ้มหน้าระรื่นอีก แบบนี้เวลามันก็จะผ่านไปแบบช้า ๆ เพราะว่าใจเรามันเป็นทุกข์ไม่ได้อยู่ที่เวลา

ความเป็นจริง วันหนึ่งทุกคนก็มี 24 ชั่วโมงเหมือนกัน ชั่วโมงหนึ่ง ทุกคนก็มี 60 วินาทีเท่ากัน อาทิตย์ทุกคนก็มีเจ็ดวันเท่ากัน แต่ทำไมคนเราทุกคนจึงบอกว่าไม่มีเวลาทำสิ่งโน้น ทำสิ่งนี้ ทำไมวันนี้ผ่านไปเร็วจัง ทำไม่วันนี้มัน...โค...ตะระ...นานเลย ทำไมวันนี้มันทรมานอย่างนี้โว้.....ย

เมื่อพูดถึงเวลา...เวลาของแต่ละอาชีพก็มีค่าต่างกัน เช่น เวลาของนักวิ่ง เร็วเท่าไรยิ่งดี ยกตัวอย่าง ยูเซน โบลต์ ลมกรดจาเมกา เขาวิ่งเข้าเส้นชัยโดยสถิติ 9.63 วินาที โอ้โฮ...เวลาของนักวิ่ง 100 เมตร เวลามีค่ามากเหลือเกิน ดูสิโยม ซ้อมมาตั้งสี่ปีวิ่งแค่ 10 วินาที คนแพ้คงจะเจ็บปวดใจน่าดู แต่กีฬาก็ต้องเป็นกีฬาแพ้สมัยนี้ สมัยยังรออยู่

เวลาของนักมวย เมื่อไหร่จะหมดยกสักที (จะตายอยู่แล้ว) ถ้าไม่เชื่อไปถามสมจิตร จงจอหอ เพราะว่าเขาโดนมาเยอะ เขาเจ็บมาเยอะ กว่าที่จะประสบความสำเร็จ หรือว่าโยมยังเห็นภาพไม่ชัด ว่าเวลาของนักมวยมันนานแค่ไหน ต้องไปถามคู่ชกของบัวขาว บัญชาเมฆ ใครต่อยกับบัวขาว ต้องคิดว่าทำไมเวลามันนานจัง เจ็บจะตายอยู่แล้ว อาตมาเห็นใครต่อยกับบัวขาวแล้วสงสาร คนนั้นเป็นผู้รับเหมาอย่างเดียว ไม่ว่าจะเป็นหมัด เท้าเข่า ศอก เหมาหมดกันเลยทีเดียว คู่ชก คงอยากจะบอกว่า มึงโกรธกูมาจากไหน ทำไมทำกูหนักขนาดนี้อยากจะบอกเหลือเกินว่าจุก ไม่ใช่จุกธรรมดา แต่มันจุกเว่อร์

เวลาในวงเหล้า แหม! เวลาทำไมช่างผ่านไปเร็วจริง เรื่องนี้ต้องถามคนที่กินเหล้าว่าจริงไหม อาตมาสังเกตมามากแล้ว คนที่กินเหล้าส่วนมากจะยากแค่ขวดแรก พอขวดต่อไปจะแย่งกันซื้อ และจะคิดกินไปแป๊บเดียว แต่ที่ไหนละ ซัดซะเกลี้ยงกระเป๋าเลย

เวลาอยู่กับคนรัก อยากหยุดเวลาทุกนาทีไว้ในอ้อมกอดคุณ บางคนบอกว่าเรียกชื่อไม่ถนัด เรียกที่รักได้อะเปล่า ฮิ้ว เวลาที่รักหวานชื่น อยากจะหยุดคืนวันไว้ตรงนี้ เพราะว่า มันเป็นวันแห่งความสุข ดูอะไรก็สวยงามไปหมด เหมือนที่เขาบออกว่า อาทิตย์ที่ไหนสวยที่สุด อันนี้คงบอกไม่ได้ ที่บอกได้คือดูดวงอาทิตย์ขึ้นกับใคร

เวลาของแม่บ้าน โอ๊ย!....วันทั้งวันยังไม่ได้หยุดเลย ชนิดที่ว่างานล้นมือ ทำแทบไม่ทัน ที่เป็นนั้นเพราะว่าบางคนทำทุกหน้าที่ ยกเว้นหน้าที่ตนเอง จะกลับมาทำหน้าที่ตนเอง ก็เมื่อรู้สึกว่าตูดร้อน ๆ แล้ว (ไฟจี้ก้น)

เวลาอ่านหนังสือ ทำไมมันง่วงนอนจัง..แค่ 15 นาที ก็จะหลับอยู่แล้ว (ตัวเกียจคร้านมันทำให้ง่วง) ยิ่งอ่านหนังสือธรรมะด้วยแล้ว เป็นยานอนหลับขนานเอกเลยทีเดียว อาตมาก็ดีใจนะโยม ที่หนังสือของอาตมาทำให้โยมได้พักผ่อน อ่านแรก ๆ ก็จะนั่งอ่าน สักพักก็เริ่มนอนอ่าน แล้วก็จะเอามาวางที่อก สุดท้ายก็เอามาปกที่หน้านิทราอย่างสบาย คร่อกๆ...

เวลาเรียนหนังสือ ทำไมเวลามันหมุนช้าจัง เมื่อไหร่จะหมดเวลาเสียที (ตัวเกียจคร้านมันมีอำนาจเหนือเรา) โยมเคยเป็นไหม (เคย...แม้ดังเชียว) ตอนที่เราเรียนหนังสือ เวลาที่มาคนมาบอกว่าอาจารย์ไม่เข้าสอนทุกคนจะดีใจกันทั้งนั้น ที่จริงเราต้องเสียดายที่พลาดโอกาสได้เติมความรู้ให้กับตัวเอง

เวลาของครู เป็นเรื่องเดียวที่คอร์รัปชันได้ โดยไม่น่าเกลียด คือ เข้าช้า สอนน้อย ปล่อยเร็ว (จริงไหมจ๊ะ...คุณครู) ไม่จริงหรอก....เวลาของครูคือทุกนาทีคือการได้สร้างกวีให้แก่โลก ได้สร้างหมอ ได้สร้างนักวิทยาศาสตร์ ได้สร้างนักปราชญ์อีกมากมาย

เวลาของพุทธพจน์ วันคืนล่วงไป ๆ บัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ วันคืนล่วงไม่ได้ผ่านแค่กาลเวลา มันยังกลืนกินสรรพสิ่งทั้งหลายลงไปด้วย โยมทุกท่าน เวลากับโอกาส เป็นสองอย่างที่ไม่เคยรอเรา ถ้ามันมาแล้ว เราไม่รีบคว้าเอาไว้จะเป็นการยากที่จะได้พบมันอีกหน

ข้อคิดจากเรื่องนี้...เวลาที่สำคัญที่สุด คืออยู่อย่างมีสติ ไม่ประมาท จงใช้ชีวิตเหมือนว่า วันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต เราจะได้ไม่ประมาท และไม่คิดที่จะเบียดเบียนคนอื่น

เจริญพร...

พระมหาสมปอง