วันศุกร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ภูมิใจมีมึงเป็นเพื่อน! เล่าความกล้าหาญ จากวันแรกสู่วันตาย..10ปี 'ธรณิศ ศรีสุข'

ไม่เคยรู้สึกเบื่อเลยที่ต้องปัดฝุ่นความทรงจำของตัวเองหยิบเอาเรื่องราวของผู้ชายคนนี้ขึ้นมาเขียนใหม่เรื่อยๆ ทุกปี แม้ระหว่างที่เขียนหลายต่อหลายครั้งต้องหลับตาลง หยุดเขียนเพื่อดึงสติกลับมาเพราะทุกเหตุการณ์ยังรู้สึกสะเทือนใจ  ... น้องๆ ตำรวจ รุ่นใหม่ๆ ยกย่องเขาเป็น "ฮีโร่" เป็นวีรบุรุษปลายด้ามขวาน หรือวีรบุรุษเขื่อนบางลาง แต่ผู้เขียน ยกย่องให้เขา เป็น "โมเดลความกล้าหาญ" ที่ครองใจประชาชนทั้งประเทศมายาวนานร่วม 10 ปีแล้ว 

"ไทยรัฐออนไลน์" โดย Police Community พาเปิดตำนานความกล้าหาญ ร.ต.อ.ธรณิศ ศรีสุข หรือผู้กองแคน เสียชีวิตจากการถูกซุ่มโจมตีของผู้ก่อความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้ นักเรียนเตรียมทหารรุ่น 38 นักเรียนนายร้อยรุ่น 54 นายตำรวจผู้เป็นที่มาของสโลแกนรุ่น " 54 Yes We Can"   


กูนี้เกิดมาเพื่อชาติ ราชบังลังก์
มึงจงฟัง ความแน่วแน่ ของกูไว้
แม้นกูตาย พวกกูอยู่ สู้ต่อไป
อย่าได้ให้ พวกจัญไร มายึดครอง
กูนี้คือ สามพราน รุ่นห้าสี่
พวกกูมี เรื่องราว ให้เล่าขาน
ชื่อของแคน ยังอยู่ อีกยาวนาน
เป็นตำนาน ผู้กล้า... เลือดทาดิน

ย้อนกลับไปช่วงเช้าวันเสาร์ที่ 29 กันยายน 2550 เส้นทางสายบันนังสตา - เขื่อนบางลาง จ.ยะลา นายตำรวจชุดเคลื่อนที่เร็ว 12 นาย จากกองร้อยรบพิเศษที่ 1 กองกำกับการสนับสนุนทางอากาศตำรวจตระเวนชายแดน หรือ "พลร่ม ตชด." แห่งค่ายนเรศวร หัวหิน ออกลาดตระเวนรักษาความปลอดภัย หลังได้เบาะแสว่ากลุ่มโจรใต้วางแผนที่จะดักซุ่มโจมตีเจ้าหน้าที่ และประชาชนที่จะใช้เส้นทางดังกล่าว ระหว่างชุดเคลื่อนที่เร็วทั้ง 12 นาย ผ่านมาถึงเนินนวรัตน์ ถนนสองข้างทางเป็นเนินสูง ปกคลุมไปด้วยป่ารกทึบ "ผู้กองแคน" หัวหน้าชุดปฏิบัติการ รู้สึกได้ถึงความผิดปกติในพื้นที่ เสมือนมีอันตรายรออยู่ จึงรับหน้าที่เป็น "ส่วนล่วงหน้า" ก้าวเท้านำ ตำรวจพลร่ม ตชด. ที่อยู่ในทีมเหมือนเช่นทุกครั้ง

ขณะนั้นเอง กลุ่มโจรใต้ไม่ต่ำกว่า 20 คน พร้อมอาวุธ กำลังเล็งศูนย์เข้าใส่เป้าหมายของพวกมัน...ใช่.... "ผู้กองแคน" นักรบจู่โจมที่มีผลงานยอดเยี่ยม ทั้งด้านยุทธการ และการเข้าถึงมวลชนในพื้น ผู้กองแคน กลายเป็นเป้าหมายสำคัญที่มีค่าสร้างราคาในการบุกเข้าโจมตี วิถีกระสุนของคนร้ายพุ่งเข้าใส่ ผู้กองแคน เคลื่อนตัวหลบหาที่กำบัง พร้อมตะโกนสั่งลูกทีม ยิงตอบโต้ ก่อนที่ร่างของเขาจะล้มร่วงลงบนเนินมรณะ

"ผู้กองแคน" เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2520 เป็นชาว จ.ขอนแก่น เริ่มต้นการศึกษาที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น จนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ก่อนจะติดตามบิดาไปศึกษาต่อที่ประเทศแคนาดาเมื่อปี 2533 กระทั่งกลับเมืองไทย เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนขอนแก่นวิทยา จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 สอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหารเมื่อปี 2538 เลือกเรียนเหล่าตำรวจด้วยความใฝ่ฝันว่าอยากจะเป็น ตชด. เพื่อรับใช้ชาติในพื้นที่ห่างไกล

ถึงวันนี้ 10 ปีผ่านไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะมีใครระลึก-นึกถึง หรือจดจำการสูญเสียครั้งนั้นได้บ้าง... แต่สำหรับเพื่อนร่วมรุ่นนักเรียนนายร้อยของเขาที่ผู้เขียนกำลังจะเอ่ยถึงจากนี้ไป ยังคงจดจำเพื่อนรักคนนี้ได้ทุกลมหายใจ เขาทั้งคู่จะถ่ายทอดความรู้สึก ความทรงจำดีๆ ในวันครบรอบ 10 ปีการเสียชีวิตของเพื่อนรัก ผ่านทาง "ไทยรัฐออนไลน์" โดย Police Community ที่นี่ที่เดียว 

ไอ้แคนในความทรงจำ ฝึกหนักตั้งแต่เรียนไม่จบ หวังจะเป็น ตำรวจตระเวนชายแดนทำเพื่อชาติ จนวันตาย 

โดย :: พ.ต.ท.จุลฑะ จันทน (จุล) รองผกก. สภ.กาบเชิง  นรต.54 

"12 กันยายน 2544" ณ หอประชุมชุณหะวัณ ร.ร.นายร้อยตำรวจ นายร้อยตำรวจหนุ่ม รุ่น 54 เกือบ 300 คน จะได้เลือกตำแหน่งที่ลงบรรจุครั้งแรก หลังจากตรากตรำร่ำเรียนมา จนจบ 4 ปี ตามหลักสูตร ของโรงเรียน ผมเชื่อว่า ทุกคนคงลุ้นในใจว่า ลำดับที่สอบได้ ทั้ง 4 ปี ของตัวเอง จะได้ไปลงที่ไหน? ไกลบ้านหรือเปล่า พ่อแม่จะห่วงไหมและเข้าใจไหม ว่าทำไมเลือกตำแหน่งนี้ บางคนอยากได้อยู่เมืองใหญ่ บางคนอยากกลับไปรับราชการที่บ้านเกิดของตน ได้ดูแลพ่อแม่ เหตุที่ผม จำวันนี้ได้ เพราะก่อนวันที่จะเลือกตำแหน่งกันวันนี้ พวกเรา นรต.ที่ซี้ๆ กัน ได้ไปรวมที่บ้านเพื่อน เพื่อช่วยกันเช็กว่า ตำแหน่งไหนดี หัวหน้าหน่วยนิสัยยังไง และสอบถามคร่าวๆ หรือเก็งกันว่า เพื่อนที่สอบได้ตำแหน่งดีกว่าเรา มันจะเลือกตำแหน่งไหน ตามบัญชีที่โรงเรียน ประกาศตำแหน่งว่างมา

และในคืนวันนั้น เกิดเหตุการณ์ 911 ขึ้น พวกเราดูโทรทัศน์ไปและเลือกตำแหน่งกันไป พอรุ่งเช้า เราก็เข้าห้องประชุมเพื่อเลือกตำแหน่ง ผมว่ายุติธรรมที่สุดของการรับราชการตำรวจ คือ ให้คนที่สอบได้ที่ 1 เลือกก่อน แล้วไล่ที่ 2 ที่ 3 ลงไป จนหมดครบ 300 ในระหว่างที่เลือกตำแหน่ง เพื่อนที่จะเลือกตำแหน่ง จะต้องไปยืนหน้าห้องประชุม แล้ว รายงานตัวว่า ผม ร.ต.ต.... สอบได้ลำดับที่.... ขอเลือกลงตำแหน่ง...... ประกาศออกไมโครโฟน เพื่อให้คนที่ยังไม่ได้ถูกเรียก ตัดสินใจว่า ตนเองจะเลือกตำแหน่งไหน เสียงในห้องประชุมจะเงียบ มาก เพราะต่างคน ต่างก็ต้องฟังว่า เพื่อนก่อนหน้าเราได้เลือกตำแหน่งใดไปแล้ว

แต่แล้วอยู่ๆ ห้องประชุม ดังกึกก้องด้วยเสียงปรบมือและโห่ร้องของเพื่อนๆ เมื่อ ร.ต.ต.ธรณิศ ศรีสุข รายงานว่า จะขอลงตำแหน่ง รอง ผบ.หมวด กองกำกับการสนับสนุนทางอากาศ ตชด. เหตุที่มีทั้งเสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องเพราะมันสอบได้ลำดับต้นๆ ของรุ่น กลับไปเลือก ตชด. ซึ่งยากลำบาก เพื่อนปรบมือให้เพราะ แคน พูดอยู่เสมอว่า จบไปจะอยู่ ตชด. รับใช้ชาติ ทั้งที่เพื่อนไม่คิดว่ามันจะเอาจริง

6 ปี ผ่านไป สายของวันที่ 29 กันยายน 2550 เสียงโทรศัพท์มือถือของผมดังขึ้น ปลายสายบอกว่า "ไอ้แคนโดนโจรใต้ยิง" ทั้งที่เป็นวันสุดท้ายของการลาดตระเวน อีก 1 วัน ก็จะได้พัก แคนบอกลูกน้องว่า ขอลาดตระเวนดูเนินนี้ อีกเนินเดียว เพราะโจรใต้ชอบมาพักแถวนี้ สุดท้ายแคนโดนยิง ผมอึ้งไปชั่วขณะ คิดทบทวน ตั้งแต่วันที่เจอมันที่เตรียมทหาร วันแรกๆ "ไอ้คนนี้หรือ ที่สอบเข้าเตรียมทหาร" และเป็นที่ 1 ของเหล่าตำรวจ ซึ่งพร่ำบอกกับเพื่อนๆ เสมอว่า "เรียนจบกูจะไปรบ กูจะอยู่ชายแดน อุดมการณ์กูเป็นแบบนี้"

แรกๆ ผมว่า ไม่มีใครเชื่อ เพราะอุดมการณ์มันต่างกับชีวิตจริงมาก แต่ใครที่ไม่เคยกิน นอน เที่ยว ฝึก เรียน อยู่กับแคน คงคิดว่า มันคงเป็นผู้ชายที่เคร่งขรึม ทำอะไรตามหลักการ บ้าพลังเหมือนพระเอกในหนัง แต่กลับตรงกันข้าม 2 ปี ที่เตรียมทหาร กับ 4 ปี ที่ ร.ร.นรต. เพื่อนๆ จะเห็นไอ้แคน เป็นคนเอาไงเอากัน ไม่ค่อยออกความคิดเห็น แล้วแต่เพื่อนๆ จะตัดสินใจ แคนหัวเราะเสียงดังเห็นฟันทุกซี่จนตาหยี เปิดเผย กิจกรรมที่มันทำ ก็เพื่อความตั้งใจของมัน มันฝึกต่อยมวย ยูโด ยิงปืน พอกินข้าวเย็นเสร็จ เพื่อนๆ ขึ้นโรงนอน แต่สิ่งเห็นจนชินตาคือ ไอ้แคน จะเอาปืนมาฝึกปืนแบบดรายไฟร์คือ เอากระสุนซ้อมในรังเพลิงแล้วกดลั่นไก เพื่อให้ร่างกายคุ้นชินกับการยิงปืน ทำให้ไม่กระตุกไกปืนเวลายิง... ส่วนตอนเย็นๆ ไอ้แคน จะถือสิ่งของหนักๆ เช่น ก้อนหินแล้วใส่เป้พร้อมถือปืน ปลย.88 ซึ่งหนักประมาณ 5 กก.วิ่งภายในโรงเรียน เพื่อเตรียมร่างกายไปฝึกรีคอน (หลักสูตรรบพิเศษของกองทัพเรือ) หลังจากที่มันได้ไปอยู่ ตชด.สมใจ

10 ปี นับจากวันจากไปของ ผู้กองแคน วันเวลาได้พิสูจน์ให้เพื่อนๆ ได้เห็นเป็นที่ประจักษ์แล้วว่า ท่ามกลางสังคมที่สับสนวุ่นวาย หลายคนเห็นแก่ตัว บางคนฉกฉวยผลประโยชน์จากประเทศชาติโดยไม่รู้สึกละอายใจใดๆ เลย ยังมีผู้ชายคนหนึ่ง ที่อุทิศตัว ตั้งใจตั้งแต่เป็น เด็กมัธยม จะทำเพื่อประเทศชาติอย่างแท้จริง โดยไม่คำนึงถึงความยากลำบากส่วนตัวเลย ทั้งที่ฐานะทางสังคม การเงิน ไอ้แคนมีพร้อมทุกอย่าง พ่อแม่เป็นอธิบดี รู้จักผู้หลักผู้ใหญ่ สำนักงานตำรวจชาติหลายคน แค่เอ่ยปาก ไอ้แคนก็ได้มาช่วยราชการในเมืองหลวงแล้ว ผมว่า ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จริง ในวันที่พวกเราเลือกตำแหน่งกันในหอประชุมวันนั้น ผมว่า ผู้กองแคน ก็จะยัง เลือกลง ตชด.และขออยู่ชายแดน เหมือนเดิม

มึงมันเลือดนักรบ หน้าหล่อ ตั้งใจฝึกหนัก พูดสำเนียงอีสาน เป็นกันเอง ไม่เคยอวดตัวว่าพ่อแม่เป็นใคร 

โดย ::พ.ต.ท.จิรกฤต จารุนภัทร์ (ไมค์) รองผกก.สส. สน.ทองหล่อ นักเรียนนายร้อย รุ่น 54 

สิบปีของการจากไปของมึงมันช่างผ่านไปไวจริงๆ ถึงมึงกับกูจะไม่ค่อยสนิทกันเท่าไร มึงอยู่หมวดสามกูอยู่หมวดสอง มึงนักยูโด - ยิงปืน กูนักรักบี้ แต่ก็เชื่อว่าใน รุ่น 54 ไม่มีใครไม่รู้จักมึง ไม่มีใครไม่รักมึง ไอ้หน้าหล่ออย่างกะคีนูรีฟแต่เสือกพูดสำเนียงอีสาน แดกเหล้าเมาหัวทิ่มตลอด ติดดินไม่เคยแสดงตัวว่าที่บ้านเป็นใครยังไง ใจถึงพึ่งได้ รักเพื่อนอุดมการณ์ความเป็น ตร.นักรบ ตชด.แน่นปึ้ก ตั้งแต่กูรับข่าวการจากไปของมึงภาพและเสียงต่างๆ ของมึงที่พวกเราได้อยู่กันมามันวนกลับมาหมด ภาพมึงที่ชอบนั่งขัดปืน .357 ของมึง ที่เตียงในห้องนอน ซ้อมดรายไฟร์ปั้งๆ ตลอด เข้าตึกเข้ามุมมึงก็ปั้งๆ อย่างกะคนบ้าแต่มึงก็บ้าจริงแหละ 555

และเหตุการณ์ ตอนที่พวกเราเลือกลงตำแหน่งในหอประชุม มึงเป็นคนแรกที่เลือกลง ตชด. กูจำได้ดีทั้งๆ ที่มึงเลือกที่อื่นดีๆ ไม่ลำบากได้ตั้งเยอะ “กระผม ร.ต.ต.ธรนิศ ศรีสุข สอบได้ที่ 32 ขอเลือกลงตำแหน่ง บก.สอ.บช.ตชด.ครับ” สิ้นเสียงมึงเพื่อนๆ ต่างเฮลั่นกันทั้งห้องประชุม มึงแมร่งแมนมาก ตั้งใจแน่วแน่แล้วไม่มีเปลี่ยน พอไปค่ายมึงก็ไปฝึกโน่นนี่นั้นตามแบบฉบับนักรบค่ายนเรศวรจนครบเครื่อง และมึงก็ได้ลงไปปฏิบัติหน้าที่นักรบสมใจ...


แคนมึงจากไปอย่างวีรบุรุษ หลังจากที่มึงจากไป เรื่องราวต่างๆ ในตัวมึงได้ถูกเปิดเผยขึ้น มึงไม่เคยแสดงตัวเลยว่าคุณพ่อคุณแม่มึงเป็นใครอย่างไร คุณพ่อเป็นอาจารย์ คุณแม่เป็นหมอฟัน ครอบครัวมึงเพอร์เฟกต์มาก ฐานะครอบครัวมึงดีแต่มึงทำตัวติดดินตลอด มึงสอบเข้าเตรียมทหารได้ที่ 1 มึงเลือกลงที่ดีได้แต่มึงก็เลือกจะไปเป็นนักรบ ตชด. เลือกลงใต้อยากไปรบ อยากรับใช้ชาติตามวิถีนักรบค่ายนเรศวร เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกับลูกน้องตลอด มึงอยู่ใต้จนชาวบ้านรักและละลายพฤติกรรมของคนแถวนั้นให้กลับมาอยู่ฝั่งเราได้ มรึงแมร่งสุดยอดว่ะ


....วีรกรรมของมึงมันจะเป็นตำนานน มึงเป็นไอดอลให้น้องๆ หลายๆ คนทำตามมึงสร้างชื่อเสียงให้กับร.ร.นรต.และนรต.54 พวกกูภูมิใจและดีใจจริงๆ ที่ได้เป็นเพื่อนมึง พวกกูจะทำหน้าที่ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์รับใช้ประชาชนตามหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ขอดวงวิญญาณมึงไปสู่สุคติและคอยปกปักรักษาเพื่อนพ้องน้องพี่เราให้ปลอดภัยจากการปฏิบัติหน้าที่ตลอดไป คิดถึงมึงเสมอ...

Police Community