วันอาทิตย์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ฟ้าหลังฝน

กว่าสองชั่วโมงยามบ่าย พายุฝนหนักมาก หน้าบ้านมืดมิด บรรยากาศกดดัน รู้สึกเศร้าหมองขึ้นมา ผมพยายามนึกหาสาเหตุ

ข่าวทีวีดิจิตอล ตอนที่ยังดูได้ ก่อนฝนมา ผมเห็นคุณไชยวัฒน์ สินสุวงศ์ เป็นข่าวถูกศาลแพ่งสั่งยึดทรัพย์ คดียึดสนามบิน เฉลี่ยจำเลยรายคน คนละ 40 ล้าน

คุณสมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ คดีเดียวกับคุณไชยวัฒน์ ให้สัมภาษณ์ว่า ยังเชื่อว่า สิ่งที่ทำไปเป็นประโยชน์ต่อแผ่นดิน วลีนี้นึกถึงจำเลยคดียึดสนามบินอีกคน พลตรี จำลอง ศรีเมือง

โดยประสบการณ์นักข่าว...เท่าที่ติดตามกันมา ผมเชื่ออย่างที่คุณสมเกียรติว่า “พี่ลอง” คุณ “ไชยวัฒน์” เป็นนักการเมืองจำนวนไม่มาก ตลอดชีวิตทำทุกอย่างมุ่งประโยชน์แผ่นดิน

เมื่อชีวิตบั้นปลาย...ดำเนินไปเช่นนี้ ก็ยากจะทำใจ

ผมนับถือศรัทธาพี่ลองเรื่อยมา สำหรับคุณไชยวัฒน์ ต้องเติมความรัก ความห่วงใยเข้าไป เพราะมีเรื่องแบ่งปันทุกข์สุขให้กันและกัน จนกล้าเรียกเต็มปากว่า “ปิยมิตร”

วันเวลาที่ “ปิยมิตร” เผชิญเคราะห์กรรม...คำพูดใดไม่มีค่าเท่าหาธรรมะปลอบใจกันไปตามประสา

ยังพอจำเรื่อง พระสุภูติเถระ พุทธสาวก ผู้ชอบความสงัดวิเวก...กันได้

พุทธนิกายเซนญี่ปุ่น ลำดับสาวกสำคัญพระพุทธเจ้าไว้สิบองค์ พระสุภูติ เป็นองค์หนึ่ง

ในวันฉลองพระเชตวันมหาวิหาร ที่อนาถบิณฑิกเศรษฐีสร้างถวาย สุภูติบุตรสุมนเศรษฐี เมืองสาวัตถี ได้ฟังธรรมจากพระพุทธเจ้า เกิดความเลื่อมใส

บวชเป็นพระ รับกรรมฐานแล้ว ก็เข้าป่าบำเพ็ญวิปัสสนาไม่นานก็บรรลุพระอรหัตผล

แต่ก็ยังภาวนาอยู่ใต้โคนไม้ บิณฑบาตกลับมาฉัน ท่านก็แผ่เมตตาจิตไปให้ญาติโยม เล่าลือกันว่า อาหารบิณฑบาตที่ถวายท่าน มีอานิสงส์มาก

วันหนึ่ง พระเจ้าพิมพิสารผ่านมาพบ ก็ปวารณาจะสร้างกุฏิถวาย...แต่พระเจ้าพิมพิสารลืม ไม่นานดินฟ้าก็อาเพศ ฝนไม่ต้องตามฤดูกาล

มีคนเตือนพระเจ้าพิมพิสาร รีบส่งคนไปสร้างกุฏิ ทันทีที่พระสุภูติเข้าไปในกุฏิ ฝนก็ตกหนัก...ลงมาเป็นที่น่าอัศจรรย์ ท่านกล่าวคาถาบาลี แปลเป็นไทยว่า

“ฝนเอย ตกมาเถิด กระท่อมของฉันมุงดีแล้ว มิดชิด สบายดี”

คาถาที่มีความหมายไปถึงจิตที่บริสุทธิ์สะอาด ฝนตกไม่ต้อง ฟ้าร้องไม่ถึง นี้ คนในสมัยต่อมาบางพวก ใช้เป็นคาถากันฝน กลายเป็นคนละเรื่อง

เรื่องเล่าคัมภีร์ฝ่ายเซน (มหายาน) เมื่อท่านออกจากสมาธิ พวกเทวดาก็ชวนกันเหาะมาโปรยปรายดอกไม้บูชา บอกท่านว่า ซาบซึ้งในธรรมะของท่าน

“ฉันไม่ได้แสดงธรรม” พระสุภูติว่า “ฉันนั่งแต่สมาธิ” เทวดาว่า “นั่นล่ะ คือธรรมะที่แสดงเรื่องความว่าง” การพูดโดยไม่พูด การแสดงธรรมโดยไม่แสดง เซนเขาว่า มีผลยิ่งใหญ่นัก

ผมเขียนเรื่องนี้จบ ฝนที่โหมกระหน่ำก็หาย...ทีวีเปิดดูข่าวต่อได้ หน้าบ้านสว่าง แม้น้ำท่วมถึงข้อเท้า ลุยออกซอยใหญ่ ถนนหลังพายุ สะอาดเกลี้ยงเกลาไร้ฝุ่น ฟ้าหลังฝนผ่องใส

ผมมั่นใจ ระดับจิตที่ฝึกมาดีแล้ว อย่างคุณไชยวัฒน์ ไม่ว่าพายุจะมาหรือหลังพายุ คงรักษาความสงบ ความว่าง เอาไว้ได้ ความสุขนั้นหาไม่ได้จากที่ไหน หาได้จากที่ใจเท่านั้น.

กิเลน ประลองเชิง